Yılar süren hasret sona erdi.

Hayaller gerçek oldu.

Derken bütün camiayı düşme korkusu sardı.

Peşi sıra puan kayıpları yaşandı.

Nasıl yaşanmasın ki.

Yönetimde para yok.

Takımın vitrin başkanı Recep Durul da para yok.

Var da, Kocaelispor için yok.

Hal böyle olunca ödemeler gecikti.

Maaşlar birikti.

FİFA’ya bile şikayet edildik.

Futbolcular moralsizdi.

Yine de öyle veya böyle lige tutunmayı başardık.

Ancak çok net bir şeyi gördük, bu yönetimle, bu başkanla olmuyor, olmaz.

*

Önümüzdeki günlerde Kocaelispor’un genel kurulu var.

Mevcut başkan Recep Durul yeniden aday olduğunu geçtiğimiz hafta tesislerde üstün körü verdiği bir röportaj arasında “yönetim olarak seçime hazırız” diyerek geçiştirmişti.

Çünkü net olarak aday olması için kendince bir onay alması gerekiyordu.

Kocaeli Büyükşehir Belediye Başkanı Tahir Büyükakın’ın ona, “aday ol, arkandayım” demesi gerekiyordu.

Beklediğini bulamadı.

Büyükakın böyle bir destek vermedi.

Recep Durul bu sebeple kısık sesle adaylığını dillendirdi.

İsteksizce yönetim listesi hazırlamaya başladı.

Ardından hemen her dönemin başkan adayı ortaya çıktı, Bilal Cem Acar.

Bugüne kadar pek çok defa adı konuşuldu.

Ancak her konuşmada Acar bir şekilde arazi oldu.

Mantıklı düşünüyordu.

Kocaelispor’u yönetecek kadar parası yoktu.

O da Kocaeli Büyükşehir Belediye Başkanı Tahir Büyükakın’ı bekliyordu.

Büyükakın’ın ona da, “aday ol, arkandayım” demesi gerekiyordu.

Demedi.

Ancak her ne olduysa dün bir şekilde adı ortaya atıldı.

Yönetim kurulu listesi hazırladığı, listenin kesinleştiği yazıldı.

Sonra bir gazeteye demeç verdi, “Boş beleş işler, liste falan hazırladığım yok” dedi.

Dün Özgür Kocaeli’den Hayrettin Albayrak’a “Recep Haldız’ın başkanlığında bir oluşum için çalışıyoruz” dedi.

Recep Haldız malum, Özgür Kocaeli’nin patronu.

Bilal Cem Acar’ın yönetim kurulu listesinde yer aldığı iddia ediliyordu.

*

Ortadaki tablo yeşil siyahlı camia açısından çok can sıkıcı.

Bir tarafta Recep Durul var.

Bütün başarıları kendine yazan, bütün olumsuzlukları Kocaeli Büyükşehir Belediye Başkanı Tahir Büyükakın’a yıkan bir isim.

Ne zaman başarı var, ne zaman galibiyet var Recep Durul orada.

Peşi sıra açıklamalar.

Galatasaray gibi medyada bolca yer alabileceği kulüplere laf atmalar, dalaşmalar…

İş caka satmaya geldiğinde Recep Durul en önde.

İş sıkıntıya bindiğinde ise ortalarda yok.

Yıldızlar Yatırım Holding’le ters düştüler.

Tek taraflı sözleşme feshedildi.

Recep Durul’a “ana sponsor buldunuz mu” dendiğinde dalga geçer gibi “bizde yıldız çok” demişti.

Kendi bir şey yapamadı da yine büyükşehir devreye girdi.

TURKA ikna edildi.

Yeni sponsorumuz oldu.

*

Recep Durul bir başkan değil daha ziyade tahsilat memuru gibiydi.

Maaş günü büyükşehirde.

Taksit günü büyükşehirde.

Borçlar birikir büyükşehirde.

Neredeyse uğraşıp büyükşehirin yıllık bütçesine “Kocaelispor” diye bir kalem açtıracaktı.

Hiç çabalamadı.

Sponsor bulamadı.

14 OSB’si olan, Türkiye’nin üretim kenti, sanayi başkenti Kocaeli’den, Kocaelispor’a destek için neredeyse kimseyi ikna edemedi.

“Armut piş, ağzıma düş.”

Hep Tahir Büyükakın’ı bekledi.

Hep ondan yardım istedi.

Böyle başkan olmaz.

Sadece tribünler değil, en sonunda Tahir Büyükakın da bu duruma tepki gösterdi.

Recep Durul’a desteğini geri çekti.

*

Peki Recep Durul böyle de Bilal Cem Acar farklı mı olacak?

Yahu adam daha aday olmayı beceremedi.

Net bir şekilde biliyorum, yönetim kurulu listesi hazırlığı yaptı.

Teklif götürdüğü isimlere, “Tahir başkan aday ol” dedi ifadesini kullandı.

Peki sonra ne oldu da bir anda “liste yapmadım” demeye başladı?

Ne oldu da Recep Haldız’ın ismini ortaya attı?

Daha ilk günden bunu yapan yarın neler yapmaz?

Recep Durul’dan ne farkı olacak Kocaelispor başkanı olduğunda?

Kocaelispor’a para verecek mi?

Yok.

Kocaelispor için para bulabilecek mi?

Yok.

Bunları yapsa hali hazırda yönetici iken de yapabilirdi.

Yönetici iken nasıl ki Tahir Büyükakın’ın her işi yapmasını istedi, başkan olduğunda da bir şey değişmeyecek.

Kocaelispor’un cakasını bu defa Recep Durul değil Bilal Cem Acar satacak, cefasını Tahir Büyükakın çekecek.

Olumsuz bir şey olduğunda da Recep Durul gibi aradan sıyrılıp Tahir Büyükakın’ın hedef olmasını bekleyecek.

*

Gelelim Kocaelispor’un sürpriz başkan adayına.

Kocaelispor başkanlığına sürpriz olarak ben adayım.

Recep Durul ve Bilal Cem Acar yarışacaksa bu yarışta ben de varım.

Madem her şeyi Kocaeli Büyükşehir Belediyesi yapacak, madem bütün parayı Tahir Büyükakın verecek.

Ben de Kocaelispor’da çok rahat başkanlık yapabilirim.

Üstelik maçlardan önce ve sonra çok daha akıcı bir Türkçe ile anlaşılır basın açıklamaları yapar Durul ve Acar’a göre biraz daha popüler bir isim olabilirim.

Ne dersiniz?

Verin bir destek zoru başarılım…

*

İşin şakası bir yana, ne Durul’dan ne Acar’dan Kocaelispor’a başkan olmaz.

Kocaelispor başkanı artık sırtını Kocaeli Büyükşehir Belediyesi’ne dayamamalı.

Tekeri döndürecek bir bütçe oluşturabilmeli.

Yönetimiyle birlikte “Biz iktidardan para alırız” mesajı yerine “Biz güçlüyüz, bu takımı ayakta tutarız” mesajı verebilmeli.

Kim Kocaelispor başkan adayı olursa olsun öncelikle kongre üyelerine nasıl sponsor bulacağını, takımı nasıl ayakta tutacağını anlatmalı.

Aksi halde bu takım çok fazla yürüyemez.

Aksi halde bu sene güç bela tutunduğu Süper Lig’den yarın tepe taklak çakılır.

Bu defa amatörden çıkarmaya da kimse adım atmaz.

Koskoca camia yok olur.

Bu riski sadece ben değil, aklı olan herkes görüyor.

Herkes güçlü bir başkandan, güçlü bir yönetimden bahsediyor.

Ancak sonuç; “Kocaeli Büyükşehir Belediye Başkanı Tahir Büyükakın benim başımı okşasın…”

Sonuç; “Paramız yok ama büyükşehirimiz var…”

Böyle olmaz.

Olmamalı.

Kocaelispor kendi ayakları üzerinde durmayı başarmalı.

Kongreye birkaç gün kaldı.

Henüz hiçbir şey net değil.

Recep Durul’un yönetiminde kimler olacak, kendine çeki düzen verip gerçekten bir başkan gibi davranabilecek mi?

Bilal Cem Acar aday olacak mı?

Acar’ın söylediği üzere Recep Haldız adaylık için ikna edilecek mi?

Yoksa başka bir isim ortaya çıkıp, “Yeter bu çocuk oyunları, ben varım” mı diyecek?

Bekleyip göreceğiz…

Kocaeli için güzel bir gelenek.

Kent eşrafı yılda 2 defa bir araya geliyor.

Sohbetler ediliyor.

Hatıra kalsın diye fotoğraflar çekiliyor.

*

Tüm İslam aleminde olduğu gibi bizde de gelenek; bayramlaşmanın Ramazan Bayramı’nda bayramın 1. günü, Kurban Bayramı’nda ise kurbanlık kesimleri nedeniyle bayramın 2. günü yapılması şeklindeydi.

Yıllardır bu gelenek bozulmadı.

Ancak her ne olduysa bu sene Kurban Bayramı için organize edilecek olan kent bayramlaşması arife gününe alındı.

Kocaeli Kent Konseyi’nde uzun süredir işler yolunda gitmiyordu.

Kadir Çetin başkanlığında peşi sıra hataların gözlendiği konseyde şimdi de bayramlaşma skandalına imza atılmış oldu.

*

Dini bayramlar; bayramın birinci günü kılınan bayram namazı ile başlar.

Benim bildiğim budur.

Arife günü, bayram telaşı sırasında Kocaelilileri kent bayramlaşmasına davet etmek akıl alır şey değil.

Ne bu, personel bayramlaşması mı?

Kentin sosyal birlikteliğini değil, yönettiğiniz şirketteki yöneticilerin yapacakları tatili mi önemsiyorsunuz?

Hoş Kocaeli Kent Bayramlaşması’nın da yıllardır anlamı yitip gitti.

Lastik İş Sendikası birkaç yüz kişiyle programa gelmese, program sadece Ak Partili belediyelerin personel bayramlaşması gibi olacak.

Kim bilir belki de o yüzden iyiden iyiye personel bayramlaşmasına çevrilelim demiş olabilirler…

*

Madem bu işler size zor geliyor.

Madem organizasyon kabiliyetiniz yok.

O zaman bayramlaşmayla filan da uğraşmayan beyler.

Kurun bir “Kocaeli” Whatsapp grubu.

Oradan bayram mesajı atın herkese, yeterli.

Hatıra fotoğrafını da yapay zeka ile çözersiniz.

Vesikalıkları toplar, birlikte bir fotoğraf kolajlatırsınız.

Biter gider.

*

Kocaeli Kent Konseyi bu kentin sosyal hayatına renk katması gereken çok önemli bir oluşumdu.

Kocaelililik kültürünü yeşertecek ve yaşatacaktı.

Ancak ehil olmayan ellerde kentin rengi soldu, yeşereceği yerde kent kültürü unutuldu.

Kocaeli’nin hayrı için umarım bu durum fazla uzun sürmez.

Umarım ilk genel kurulda Kocaeli Kent Konseyi hak ettiği yönetime kavuşur.

Erdoğan’ın performansı

Sağlık sorunları dönem dönem gündeme geldi.
Yürürken zorlandığı videolar servis edildi.
Sosyal medyada Cumhurbaşkanı Recep Tayyip Erdoğan için pek çok eleştiri getirildi.
Ancak dün gördük ki Erdoğan’ın sağlığı gayet yerinde.
Stata girmeden önce otobüste, ayakta vatandaşları selamladı.
Stat önünde miting yaptı.
Stada girerken 40 dakika gençlerle fotoğraf çektirdi.
Yetmedi.
Stada girdi, baştan sona bütün stadı dolaşarak gençleri selamladı.
Yetmedi kürsüye çıktı, gençlere hitap etti.
30’lu yaşlarında bir genel başkan olsa aynı performansı gösterirdi.
Erdoğan 72 yaşında.
Bunu unutmamak gerek.
Üstelik her gün saatler süren bir çalışma temposu var.

Tahir Büyükakın’ın sunumundan hemen sonra her biri Ak Partili olan Başiskele Belediye Başkanı Yasin Özlü, Kartepe Belediye Başkanı Mustafa Kocaman ve Körfez Belediye Başkanı Şener Söğüt son 2 yıllarını anlattıkları programlar gerçekleştirdi.
Hepsine katıldım.
Uzun uzun sunumların büyük bölümü ilçelere Kocaeli Büyükşehir Belediyesi ve merkezi hükümet tarafından yapılan yatırımların sunumuydu.
Pek çoğunu zaten büyükşehirden biliyorduk.
İlçelerde tekrar edilmesi belki hafızaları tazelemiş olabilir.
Ancak benim açımdan köşe yazılacak konular değillerdi.
Kimi programlar hazırlıksızdı.
“Tahir hoca yaptı, biz de yapmalıyız” denilerek hazırlanmıştı.
Kimi salonlar dardı.
Kimi ses sistemleri arızalıydı.
Kiminde kravat bağlayamayan sunucular vardı.
Başiskele’de misafirler karşılanırken arkada çalan yaylı çalgılar dahi olay oldu.
*
Ak Partili ilçe belediyelerinin “2 yılda neler yaptık” programları sadece benim açımdan değil, köşelerinde ballandıra ballandıra anlatan pek çok dost açısından da fazlaca abartılmış ve gereksiz programlardı.
Bunları özel sohbetlerimizde konuştuk.
Ancak günlük köşe yazma zorunluluğu bazen abartılmış programlara zorlama yazılar yazmanıza sebep olabiliyor.

Gelelim bugünkü programa.
Bu defa CHP’li bir isim olan Derince belediye Başkanı Sertif Gökçe 2 yılda neler yaptığını anlattı.
Söz konusu program Derince Tahtalı Göleti yanında yer alan Beşdivan Tesisleri’ndeydi.
Önce açık havada, göl kenarında bir kahvaltı yapıldı.
Daha sonra küçük sayılabilecek bir salonda sadece basın mensuplarına sunum yapıldı.
15 dakikalık bir videoda neler yapıldıysa onlar anlatıldı.
Daha sonra Sertif Gökçe basın mensuplarının sorularını yanıtladı.
Çok kısa, çok net bir programdı.
Şişirilmemişti.
Başkan aslında çok da bir şey anlatmadı.
Anlatmamalı da zaten.
İlçe belediyesi ne yapabilir ki?
Yıllar önce bir belediye başkanı ile pandemi dönemi röportaj yapmıştık.
Neler yaptığını anlatıyordu.
Kayıt dışı olarak çok samimi bir şekilde, “Paramız yok ki ne yapalım? Çöpleri düzenli topluyoruz. Otları biçiyoruz. Kaldırımları boyuyoruz. Bozulan yolları düzeltiyoruz. Bu da yetiyor” demişti.
Gerçekten bir ilçe belediyesinin görevi aslında tam da bunlardı.
Devraldığınız hizmetleri sürdürün, bir de yanına günümüz ekonomik koşullarını düşünerek birkaç sosyal proje, ucuz yemek verecek bir lokanta, bir kafe eklediniz mi sizden iyisi yok.
Sertif Gökçe bunu çok iyi yapmış.
Kahvaltı yaptığımız mekan Ak Partili Zeki Aygün döneminden kalma.
Yine CHP’li olan İzmit Belediyesi’nin yıllardır Gölkaypark’ı çürüttüğünü, kentin nefes alabileceği nadir noktalardan birini kullanılmaz hale getirdiğini düşününce Gökçe’nin CHP’nin bu düşük profilli zihniyetine rağmen ne kadar örnek bir duruş sergilediğini anlıyorsunuz.
Şişirme projeleri yok.
Bugün açıp yarın kapattığı müzeler yok.
İki gün satış yapıp sonra kepenk indiren göstermelik, şov bizinıs işler yok.
Hizmette devamlılık var.
Hizmette süreklilik var.
Kafi.
İşte bir ilçe belediyesinde olması gereken de bu.
Farklı hırslar işin içine girdiğinde maalesef o ilçenin, o kentin geleceğinden çalınıyor.
Bunun hakkı ahirette de ödenmez.
*
Sertif Gökçe’nin neler dediğini bugün gün boyu gazetelerde zaten okudunuz.
Sade bir programla, abartmadan, hırslanmadan bir program gerçekleştirdiği için teşekkür etmek gerek.
Ne olduğunu, nerede olduğunu biliyor.
Kendini dev aynasında görmüyor.
Patronluk taslamıyor.
Eksileri yok mu?
Elbette var.
Daha önce çok defa yazdım.
Ancak bugün hakkını teslim etmek gerek.

Programdaki gördüğüm tek aksilik, Beşdivan Tesisleri’nde manavların dartısı ve çiği yerine mıhlamanın olmasını saymazsak Dertaş’ta yaşandı.
Bir grup gazeteci tesislere ana kapıdan alındı.
Gerekli önlemler ve tedbirler uygulandı.
Bone ve eldiven taktılar.
Ellerini yıkadılar.
Turnikelerden geçtiler.
Bir grup gazeteci ise, ki en kalabalık grup bu idi, garaj kapısından içeri alındı.
Ne bir bone, ne bir maske, ne bir dezenfektan…
Tezek ezdiğimiz ayaklarımızla ayran şişelenen bölüme girdik.
Hemen önümüzde açık ayranların kapakları kapatılıyordu.
Ben olsam Dertaş’tan ayran almak için birkaç hafta beklerim.
En azından şu ilk parti bir aradan çıksın…
*
Son olarak CHP Kocaeli İl Başkanı Erdem Arcan’dan bahsetmek gerek.
Programa kimi il yöneticileri ile birlikte katıldı.
Kahvaltıyı yaptılar, yediler içtiler.
Tam Sertif Gökçe konuşacak…
Hep beraber kalkıp başka bir programa geçeceklerini, programların çakıştığını söylediler.
Program yoğunsa bu durum gayet normal.
Ancak kendisini temsilen, Gökçe’yi dinlemesi için birkaç yöneticisini Derince’de bırakabilirdi.
Kedi gibi yöneticilerin il başkanını takip etmesi gerekmezdi.
Yakıştıramadım.
Ve merak ettim, benzer bir program çakışması Erdem Arcan’ı il başkanlığı seçim sürecinde açıktan destekleyen İzmit Belediye Başkanı Fatma Kaplan Hürriyet’in sunumunda yaşansa Arcan ne yapardı, kedi gibi onu takip eden il yöneticileri ne yapardı…

Kimsesi yok.

Tek tek son 1 yılda yaşanan olayları yazsak roman olur.

Kimsesizliğimizi en son Dilovası’nda görmüştük.

Dilovası’nda üretim yapan Çolakoğlu Metalurji firmasında 3 işçi adeta öldürüldü.

Fabrika müdürlerine dokunulmadı.

Sadece birkaç göstermelik alt düzey yönetici içeri alındı.

Peki ya fabrika?

Üretime devam ediyordu…

Bugün ne oldu?

Çolakoğlu Metalurji’nin 3 işçiye mezar olan Ark Ocağı’nda patlama meydana geldi.

Büyük bir şans eseri bugünkü patlamada kimse hayatını kaybetmedi.

5 işçinin yaralandığı bilgisi geldi.

Ancak konuyla ilgili hiçbir resmi açıklama yok.

Tıpkı bir önceki olayda olduğu gibi.

Sadece kulak dolma bilgilere erişebiliyoruz.

Bir de kendi fabrika içi kaynaklarımızı kullanabiliyoruz.

E iyi de Kocaeli Valiliği neden bu kadar sessiz?

Siyaset neden Çolakoğlu Metalurji’yle ilgilenmiyor?

*

Adamlar Dilovası’nda üretim tesisi değil adeta mezbaha kurmuşlar.

Hemen her ay bir iş kazası var.

Hemen her yıl ölümlü bir olayla gündeme geliyorlar.

Bu durum ne kadar daha devam edecek?

Çolakoğlu’na ‘dur’ diyebilecek bir baba yiğidi yok mu bu kentin?

Muhalefetin milletvekilleri adeta sermayenin askeri olmuş.

İnanın bu konuda iktidardan daha umutluyum.

Ceza mekanizmaları işletilmeli.

Çolakoğlu’nun bölgeye verdiği zarar sürekli dillendirilmeli.

Ses yükseltilmeli.

Yoksa bunlar azı gemiye almışlar.

Hiçbir şeyi umursamıyorlar.

Fabrikada 1 ay önce 3 işçi ölüyor, 1 ay sonra aynı bölümde patlama meydana geliyor.

Neyi bekliyorlar?

Dilovası’nı havaya uçurmaya mı?

Çolakoğlu ailesinde bir kan değişimi yaşanmıştı.

Genç kuşak göreve gelmişti.

Fabrika yönetiminde büyük karışıklar olduğunu, içeride bir güç savaşı yaşandığını tek tek anlatmıştım daha önce.

İşte o güç savaşının kurbanı gariban işçiler oluyor.

Bugün şans eseri ölen hiçbir hemşerimiz yok.

Peki ya yarın ne olacak?

Filler tepişecek, çiçekler ezilmeye devam mı?

Üniversite koridorlarında şimdiden yerine geçecek isimler konuşuluyor.

Cantürk için yolun sonunun geldiği iddia ediliyor.

Peki durum gerçekten öyle mi?

*

Kocaeli Üniversitesi’nde bugüne kadar hep uzun süreli rektörler gördük.

Benim yaklaşık 20 yılına tanıklık ettiğim dönemde sadece 2 rektörü oldu KOÜ’nün, Sezer Şener Komsuoğlu ve Sadettin Hülagü.

Son rektör Hülagü 2022 yılında, 8 yılın ardından kendi kararı ile görevini bıraktı.

Sonraki yıllarda milletvekili olacaktı.

Hülagü’nün bıraktığı KOÜ Rektörlüğü için tam 22 isim başvuru yaptı.

Başvuru yapanlar arasında tıp fakültesi kökenli Zafer Cantürk, Hülagü’nün de açık desteğini alarak rektör oldu.

Kocaeli Üniversitesi Umuttupe Tıp Fakültesi Hastanesi’nde başarılı işler yapan Cantürk, KOÜ Rektörü olduktan sonra bekleneni vermedi.

Önce Sadettin Hülagü’den uzaklaşmaya çalıştı.

Hülagü’nün yakın çalışma ekibini adeta nadasa ayırdı.

Kendi ekibini kurmak için çabaladı.

Normal şartlarda yeni rektörün eski ekibi gözden çıkarması kabul edilebilir.

Ancak Cantürk’ün Hülagü olmasa hiçbir gücü olmadığı biliniyor.

Bu sebeple göreve geldikten sonra Hülagü’yü tanımadan ekibini yavaş yavaş tasviye etmesi şaşkınlık yarattı.

Açıktan müdahale edemediği isimlere farklı yöntemlerle müdahale etti.

Mesela yıllardır döner sermayeden pay alan Sosyal İşler Daire Başkanlığı’nın döner sermaye payını kesti.

Sayıştay’ı bahane gösterdi.

Ancak Sayıştay’da söz konusu döner sermaye payının Sosyal İşler Daire Başkanlığı’na verilmesini savunan bizzat bir önceki rektör, Cantürk’ün hamisi Sadettin Hülagü’ydü.

*

Sadece ekip müdahalesi de değil, yöneticiliği ve peşi sıra yaptığı gaflarla da gündeme geldi Cantürk.

Kendi ekibine kapıları sonuna kadar açtı.

Danışmanına makam arabası tahsis etti.

Bir toplantıda tuvaletlere ulaşabilmek için engelli rampası talep eden engelli bir öğrenciye söyledikleri hala hafızalarda yerini koruyor…

Öğrenciye, “Bağış bulursan eğer engelli tuvaleti yaparız” cevabı veren Rektör Cantürk, konuşmasının devamında sinirlenerek, “Hadi arkadaşların seni alkışlasın” diye konuşmuştu.

İşte bu sözlerin Ankara’da da hafızalara kazındığı söyleniyor.

Sadece bu sebeple dahi yaklaşık 6 ay sonra yapılacak rektör atamasında Zafer Cantürk’ün üzerinin çizilebileceği konuşuluyor.

*

Zafer Cantürk’ün bütün eksilerine rağmen Sadettin Hülagü üzerini çizmiş değil.

Bu durumdan en büyük zararı kendisi görüyor ancak farkında değil.

Kimse Zafer Cantürk’ün arka planda Hülagü’nün ekibini doğramaya çalıştığını bilmiyor.

Kimse Zafer Cantürk’ün Hülagü ile bir mücadele halinde olduğunu görmüyor.

Herkes Cantürk ile Hülagü’yü bir ekip zannediyor.

Bu sebeple Cantürk’ün bütün yanlışları hamisi olarak görülen Hülagü’nün karnesine yazılıyor.

*

Zafer Cantürk’ün başarısız yönetimi, Kocaeli Üniversitesi’nin sıradan bir Anadolu üniversitesinden farksız başarı sıralaması KOÜ’de rektörlük isteyenlerin iştahını kabartıyor.

İki isim sürekli kulağıma çalınıyor, Nedim Malkoç ve Muhsin Halis.

Nedim Malkoç Boğaziçi Üniversitesi’ne genel sekreter olarak atanmıştı.

Mahkemeden döndü, ataması iptal edildi.

Ankara ile iletişimi oldukça iyi.

İlim Yayma’da güçlü bir isim.

Ancak iki sıkıntısı var.

İnternette hala doçent gözüküyor.

Profesörlüğü geldi mi emin değilim.

Bir de öğrendiğim kadarıyla KOÜ Rektörlüğü ile değil milletvekilliği ile ilgileniyor.

Muhsin Halis’in de Ankara’da pek çok bağlantısı olduğu iddia ediliyor.

Bir önceki dönem Sadettin Hülagü Zafer Cantürk ismi için duruş sergilemese rektör aday listesinde Halis’in öne çıktığı belirtiliyor.

*

Peki bu dönem ne olur?

Zafer Cantürk için gerçekten her şey bitti mi?

Ankara’da çok büyük bir yara aldığı, engelli öğrencimize söylediklerinin hala unutulmadığı doğru.

Sürekli Sadettin Hülagü’den bahsettim ancak Kocaeli Büyükşehir Belediye Başkanı Tahir Büyükakın’ın desteği de oldukça önemli.

Hülagü ve Büyükakın “Yeniden Zafer Cantürk” derlerse aralık ayında yeniden atanabilir.

Ancak rektörlük için başvuru sayısı bir önceki dönem olduğu gibi 22’de kalmayabilir.

Üniversitede yeterliliği olan kim varsa, “Cantürk karşısında şansım var” diyerek aday olabilir.

Şimdilik KOÜ’de tablo bu.

6 ay kısa bir süre değil.

Ancak eğitim-öğretim döneminin sonuna doğru yaklaşıyoruz.

Kısa sürede Cantürk kendini gösterebilecek mi, eksiklerini kapatabilecek mi…

Bekleyip göreceğiz.

SSK ve Bağ-Kur emeklilerine yüzde 12,19

Memur emeklilerine ise ilk 6 ay için yüzde 11 oranında zam yapıldı.

Nisan ayı itibariyle sözleşme farkıyla birlikte ilk 6 aylık zam oranı;

SSK ve Bağ-Kur emeklilerinde yüzde 14,64

Memur emeklilerinde ise yüzde 18,60 oldu.

CHP söz konusu zamların enflasyonun altında kaldığını ve işçi memur emeklilerinin geçinemediğini, ekonomik koşullar karşısında ağır bir yenilgi içerisinde olduğunu söyledi.

TÜİK enflasyonu yüzde 30,89 olarak açıkladı.

Bağımsız akademisyenlerden oluşan ENAG ise 2025 yıllık enflasyonunu yüzde 56,14 olarak açıkladı.

CHP, emekli maaş zamlarına yaptığı muhalefette sonuna kadar haklıydı.

*

Muhalefet sadece yanlış olanı dile getirmekle olmaz.

Aynı zamanda doğrusunu nasıl yapacağını da göstermen gerekir.

DİSK’e bağlı, DİSK Bölge Temsilcisi Vedat Küçük’ün başkanlığını yapıtğı Genel İş Sendikası ile İzmit Belediyesi arasında 1,860 belediye personelini ilgilendiren toplu iş sözleşmesi görüşmeleri bugün tamamlandı.

Peki enflasyon altında imzalanan sözleşmeleri eleştiren, üstelik enflasyonu TÜİK’in yanlış açıkladığını ifade ederek ENAG’ın enflasyon oranlarını baz alan CHP’li İzmit Belediyesi işçisine, emekçisine ne kadar zam verdi?

İlk 6 ay için yüzde 20!

Sadece yüzde 20.

Akıl alır gibi değil.

Sözleşme taslağında yüzde 35 zam talep eden Genel İş Sendikası, belediyenin yüzde 18’lik son teklifini, “Kabul edilemez rakam” diyerek reddetmişti.

Yüzde 20’ye imzayı ağızları kulaklarında, büyük tebessümlerle imzaladılar.

*

Enflasyon ne demek?

1 yıl içerisinde temel yaşam ürünlerindeki maliyet artışı demek.

Basitçe paranın satın alma gücünün düşmesi demek.

Devlet kurumu TÜİK yüzde 30,89 bir alım gücü düşüşünden bahsediyor.

Muhalefet belediyesi İzmit işçisine sadece yüzde 20 zam veriyor.

Böyle muhalefet olmaz!

*

Peki ya Genel İş’e ne demeli?

Sendika başkanı Vedat Küçük, aynı zamanda bir siyasetçi.

CHP’de siyaset yapmaya çalışıyor.

İzmit Belediye Başkanı Fatma Kaplan Hürriyet’in kanatlarının altına sığınmış durumda.

Son kurultayda Hürriyet ve ekibi Vedat Küçük’ü CHP’nin Parti Meclisi’ne sokabilmek için çalıştı.

DİSK Genel Başkanı Arzu Çerkezoğlu dahi devreye girdi.

Neyse ki Kocaeli’deki bir grup Vedat Küçük ismini çizdi.

Neyse ki diyorum çünkü CHP’de siyaset yapan bir isim CHP’de koltuk elde etse CHP’li belediyeden yüzde 20 zam dahi talep edemezdi.

Hoş yine talep edemedi.

Önüne ne konursa imzaladı.

Peki bu anlattıklarım sarı sendikacılık değildir de nedir?

İşveren sendika elele, nice mutlu günlere…

*

Toplu iş sözleşmesi 3 yıllık imzalandı.

O konuya hiç girmiyorum.

DİSK’e bağlı onlarca sendika 2 yıllık toplu iş sözleşmesi için direnirken, Birleşik Metal İş Sendikası metal grevi sırasında tarihi bir direnişle patronun 3 yıl ısrarlarına rağmen 2 yıllık sözleşme imzalamayı başarmışken…

Alım gücünün her yıl akıl almaz bir şekilde düştüğü bu enflasyonist ortamda 3 yıllık sözleşme imzalamak işçiye en büyük ihanettir.

*

Vedat Küçük bir de sözleşmeyi imzalarken, “Bu sözleşmenin kentte devam eden diğer toplu iş sözleşmelerine örnek olmasını istiyoruz” demiş.

Umarım bu dileği kabul olmaz.

Umarım diğer toplu iş sözleşmelerinin hiçbiri enflasyon karşısında ezilmez.

Umarım bu kentte sözleşme imzalayan her sendika en az enflasyon oranında bir zam almayı başarır…

Hurda metali eriterek geri dönüşmesini sağlayan devasa ark ocağının yanında bulunan pergel platform çöktü.

Platform üzerindeki 4 işçiden 3’ü hayatını kaybetti.

1 işçi ise yaralı olarak kurtuldu.

20 metre yükseklikten yere düşen işçilerin ölümüyle ilgili ne fabrikadan ne de Kocaeli’deki yetkili mercilerden yeterli bir açıklama yapılmadı.

Kaza nasıl meydana geldi?

Sorumluları kimdi?

Neredeyse hiçbir şey bilmiyoruz.

Biz bilmiyoruz ancak Dilovası bu cinayetin detayları ile adeta çalkalanıyor.

Vahim iddialar kulaktan kulağa yayılıyor.

Bölgedeki benzer fabrikalarda çalışan beyaz yakalar olayın detaylarını birbirlerine anlatıp kendi tesislerinde benzer olayların yaşanmaması için tedbir almaya çalışıyor.

*

Bir süre önce Çolakoğlu Metalurji Fabrikası’ndaki 3 işçinin ölümüyle sonuçlanan iş cinayetinin bütün detaylarını öğrendim.

Ancak durumu belgelemek için fabrika içerisinden net bilgi bekliyordum.

Derken birkaç gün önce telefonum çaldı.

Dilovası Belediyesi’nin Ak Partili Meclis Üyesi Mahmut Barış aradı.

O aramaya kadar inanın kimdir, nedir bilmiyor, tanımıyordum.

“Uğur kardeşim merhaba” dedi.

Şöyle devam etti; “Bizim burada şöyle konuşuluyor; Çolakoğlu’nda yaşananları sana ben anlatmışım. Sen de bunları ses kaydını almışsın. Ondan sonra da Çolakoğlu’yla ilgili köşe yazını yazmışsın.”

Yanında birileri olduğunu düşündüm.

Yoksa benimle daha önce hiç konuşmamış olan biri böyle bir iftira karşısında beni aramaz.

Bu iftirayı kim ortaya attıysa gider onu bulur…

*

Kendisiyle ilk defa konuştuğumuzu tekrarladım.

Bu iftirayı kim atıyorsa onu bulması gerektiğini söyledim.

Bir kimse benim haber kaynağım olacaksa ona güvenmem gerektiğini, onun da bana güvenmesi gerektiğini, bu sebeple bu güne kadar hiçbir haberimde kaynağımın ses kaydını almaya ihtiyaç duymadığımı da ekledim.

Elbette röportaj, söyleşi, açıklama gibi durumlarda ses kaydı almışlığım var, orası ayrı…

*

Mahmut Barış anladığım kadarıyla birileri ile beraberdi.

Yanındakilere, “Bulun numarasını, arayayım, Uğur’la konuşayım. Görün siz de benim bir alakam olmadığını” demişti.

Aradı, gösterdi.

Bu konuşma sonrasında zayıf hafızam yerine geldi.

Çolakoğlu’ndaki feci cinayetin üzerinden bir aya yakın bir zaman geçmişti.

Konuyla ilgili detaylar hala kamuoyu ile paylaşılmamıştı.

Ben de konuyu neredeyse unutmuştum.

Çolakoğlu’ndaki kimi isimlerle görüştüm yeniden.

Hafızamı tazeledim.

*

3 kişinin nasıl göz göre göre öldüğünü anlatmak, vahim iddiaları artık dile getirmek gerek.

Yoksa bu konu tamamen tozlu raflara kalkacak, geçiştirilip gidecek.

Çolakoğlu’nda devasa bir ark ocağı var.

Bu ocağın etrafında da döner bir platform bulunuyor.

Pergel platform diyorlar.

İşçiler ark ocağında bakım, onarım yapacakları zaman bu platforma çıkıyorlar.

Platform normal şartlarda kumanda ile kontrol ediliyor.

Otomatik olarak hareket ediyor.

İddialara göre Çolakoğlu’nda ark ocağına düzenli bakım ve onarım yapılıyor.

Ancak bu ark ocağının etrafında yer alan pergel platform konusunda yeterince titiz davranmıyorlar.

İddialara göre; kazadan bir hafta kadar önce platform arıza yapıyor.

Kumanda ile kontrol edilemiyor.

Onarılması lazım.

Ancak platformun onarılması demek, ark ocağındaki çalışmaların durması demek.

Gözlerini para hırsı bürümüş.

Platformu acil bakıma almak yerine manuel hareket ettirmeye başlıyorlar.

Rulmanlar çürümüş, platform eskimiş.

Birkaç gün manuel kullanılıyor.

Ancak daha fazla dayanamıyor ve çöküyor.

Sonuç; para hırsı nedeniyle 3 işçi hayatını kaybediyor.

1 işçi yaralanıyor.

3 işçinin öldürüldüğü bu cinayetle ilgili halen daha resmi bir açıklama yok.

Öğrendiğim kadarıyla sadece 2 kişi tutuklu.

Vardiya amirinden tutun da fabrikanın genel müdürüne kadar onlarca kişinin bu cinayet nedeniyle yargılanması gerekiyor.

Yargılanıyorlar mı, yargılanacaklar mı bilmiyoruz.

Kamuoyu vicdanı yaralı.

Kamuoyu ne olduğunu bilmek istiyor.

Ancak bir şekilde konu unutturuluyor.

Detaylar ise sadece Dilovası’nda kulaktan kulağa dolaşıyor.

Ancak bölge halkı bu ve benzer acılara alıştırıldı.

Herkes bu vahim durumu kabullenmiş durumda.

*

Olayın bir de acı kısmı var.

Mahmut Barış’ın telefonu ve yaşadıkları bana Çolakoğlu fabrikasındaki bambaşka bir ajandayı göstermiş oldu.

Çolakoğlu Metalurji Fabrikası’nın bazı yöneticileri ellerinden kan damlarken çok farklı hesaplar içine girmişler.

Kendi içlerinde bir cadı avı başlatmışlar.

Birbirilerini yeme derdindeler.

Önce fabrika içerisinde haberleri kimin ‘sızdırdığına’ dair bir arayış içerisine girmişler.

Ardından buna Dilovası’ndaki kimi isimleri de katarak yeni bir güç dengesi kurmanın peşine düşmüşler.

Dilovası Belediye Başkanı Ramazan Ömeroğlu’na kadar konuyu taşımışlar.

3 işçinin ölmesi filan dertler değil.

Dertleri bu olayın detaylarını Uğur’a kim, nasıl iletti…

Dertleri bu olayda birilerinin başı gidecekse hedefledikleri yöneticilerinin başının gitmesi…

Çolakoğlu Metalurji’de yeni bir yapılanma var bir süredir.

Ailenin genç nesli fabrikada söz sahibi oldu.

Ancak içeride büyük bir dedikodu kazanı var.

Yöneticiler arasında girift ilişkiler, sorunlar, kan davaları mevcut.

Hal böyle olunca kimsenin öncelikli derdi iş kazası yaşanmadan kaliteli bir üretim yapmak olmuyor.

Çolakoğlu ailesi Dilovası’nda sorunsuz bir üretim istiyorsa ilk olarak fabrika yönetiminde ciddi değişiklilere gitmeli.

Birkaç ay boyunca üretim hatları sıkı bir denetimden geçirilmeli ve sorunlar çözülmeli.

Bu dönemde öncelik “daha fazla kar” değil, “güvenli üretim” olmalı.

Yani her şeyden önce Çolakoğlu mantığını değiştirmeli.

Aksi halde Dilovası’nda yıllardır faaliyet sürdüren Çolakoğlu’nu çok büyük sorunlar bekliyor.

Zira nisan ayının başında adeta göz göre göre öldürülen 3 işçinin Çolakoğlu’ndaki ilk cinayet olmadığını herkes biliyor.

Elektrik akımına kapılarak can veren Tuncay Özsoy’u, üzerine forklift düşen Hamza Zengin’i, üretim bandına sıkışarak hayatını kaybeden Engin Gündüz’ü, gazetelere haber olmasın diye saklanan ve isimleri şu an bilinmeyen diğer ölümleri, yaralıları, Tamer Aydoğdu’yu, Resul Kardaş’ı, Şah İsmail Mayda’yı Dilovası unutmadı, unutmuyor.

Vakit Çolakoğlu için çok geç olmak üzere.

Dilovası’nda bıçak kemikte…

Ne kentte ne ülkede hiçbir yanlışlık yok.

Her şey güllük gülistanlık.

Her şey olması gerektiği gibi.

Bu sebeple muhalefet, muhalefet edecek bir konu bulamıyor.

Arıyorlar, tarıyorlar yok!

Ne yapsak da gazeteler de 2-3 satır haber olsak diye düşünüyorlar.

Düşüyorlar Kocaeli Büyükşehir Belediyesi’nin peşine.

Bakıyorlar ki Kocaeli Büyükşehir Belediye Başkanı Tahir Büyükakın’ın 23 Nisan afişinde Mustafa Kemal Atatürk yok.

Başlıyorlar peşi sıra açıklama yapmaya.

*

Kimse kusura bakmasın, ben bu Atatürk fetişizmini anlayabilmiş değilim.

Atatürk’ün resmi afişlerde yer almamış olabilir, bütün tören alanlarında baş köşedeydi ama?

Bütün konuşmalarda Gazi Mustafa Kemal Atatürk öne çıkarılmıştı fakat?

Bir üstüne üstlük çocukların bayramında, çocuklar için Milli İrade Meydanı’nda çok güzel eğlenceler düzenlenmiş, çocukların bayramı çocuklar için gerçekten bayram tadında geçirilmişti.

*

Bu muhalefet için “camiye ayakkabıyla girdiler” filan diyerek onları bir nevi dinsizlikle suçlayanlarla, iktidardaki pek çok isim için “Atatürk’ü afişlerde kullanmadılar” filan diyerek onları Atatürk düşmanı gibi lanse edenler aynı amaca hizmet ediyor.

Ayrıştırıyor.

Gereksiz ve saçma.

*

Peşi sıra iktidara höyküren CHP’liler acaba aşağıdaki İstanbul Büyükşehir Belediyesi afişi için ne der?

Muhalefet!

Demeyeyim, eleştirmeyeyim istiyorum.

Bu sebeple hemen her muhalefet açıklamasında kafamı başka tarafa çeviriyorum ancak olmuyor.

Bir yerden sonra insanın midesi kaldırmıyor.

Bakın, basın açıklaması yazmak profesyonel bir iştir.

Basın danışmanları istihdam edilir.

Daha önce CHP’de maaşlı çalışan pek çok basın danışmanı arkadaşımız vardı.

Yeni yönetim, “Biz bu işi İzmit Belediyesi’ne kilitleriz” filan diye mi düşündü bilmiyorum.

Ancak profesyonellikten her geçen gün uzaklaşıyor, düşüncelerinde var oldukları o amatörlüğe gömülüyorlar.

Geçtiğimiz hafta CHP’liler bir basın açıklaması gönderdiler.

Bir de görsel iliştirmişler yanına.

Açıklamanın neredeyse tamamı yapay zekaya yazdırılmış.

Türkçe cümle kuracak kimseleri olmayabilir.

Anlaşılır.

Ancak görsel hazırlamalarına ne gerek var?

Madem görsel hazırlayacak bir alt yapınız yok, ne diye kendinizi rezil ediyorsunuz?

Yapay zeka görsel hazırlarken henüz metin oluşturmada yeterli başarıya sahip değil.

Bu sebeple eciş bücüş kelimeler ortaya çıkarabiliyor.

CHP’liler de işte tam bu noktada rezil oluyor.

O eciş bücüş görseli kontrol etmeden basına servis ediyorlar.

*

Ne isen, ne kadar isen onu gösterebiliyorsun insanlara.

Onu servis edebiliyorsun.

CHP Kocaeli İl Başkanlığı da olduğu kadarını göstermiş.

Bunların siyaseti bu ise vay haline muhalefetten medet umanların.

Vay haline muhalefetin peşinde koşanların, muhalefetten çözüm bekleyenlerin.

Çare nerede?

İnanın ben de arıyorum.

Bana dert olan, sorun gördüğüm ne varsa bir çaresini düşünüyorum.

Benden önce düşünen var mı diye bakıyorum.

Düşünen varsa omuz vereyim, destek olayım istiyorum.

Özellikle siyasi açıdan muhalefeti baştan sona tarıyorum.

Belki ulusal çapta kimi siyasi görüşlere karşı sempati duyabilirim.

Ancak yerelde, Kocaeli’de hem kendim hem de bu kentin vatandaşları için üzülüyorum.

Kocaeli’de muhalefet çözüm üretmeyen, kısır eleştiriler içerisinde debelenip duran, basit bir açıklamayı dahi yapay zekaya yazdıran vasat bir durumu temsil ediyor.

Kocaeli’de muhalefet sosyal medyada viral olacak, yalan da olsa tartışılabilecek birkaç konu başlığı ile yetiniyor.

Genel olarak ana muhalefet partisi CHP’den bahsediyorum.

Kocaeli’de çok zayıflar.

Küçük muhalefet partileri ise ortada yoklar.

Birkaç cemiyetten başka bu yangın yeri günlerde sokaklarda görünmüyorlar.

*

Öte yandan iktidarın hataları ile elde edilen muhalefet belediyeleri de çok zayıf.

Var olan binaları değiştirip açılış yapmaktan pek ileri gidemiyorlar.

Başlattıkları hizmetlerin ardını getiremiyorlar.

Hemen her şey göstermelik.

Hemen her şey bir algı illüzyonu.

Onlar için varsa yoksa sosyal medya hesaplarında aldıkları beğeniler…

*

Çare nerede?

Ben bilmiyorum.

Muhalefete bakıyorum.

En ufak bir ışık görmüyorum.

Bilen varsa, gören varsa anlatsın bilelim…

“Kocaeli bir yazıklar kenti.

Doğasına, çevresine, körfezine acımayan hoyrat bir sanayinin sömürüsü altında yaşayanların kenti.

En büyük sömürü Dilovası’nda malum.

Koskoca bir ilçede insanların yaşayacağı alan kalmadı.

Sanayi kuruluşlarının ağır metal yükü altında eziliyorlar.

Yetmiyor, denetimden kaçmak isteyen firmalar çeşitli bahanelerle çevreyi kirletiyor.

Son vukuat Çolakoğlu Metalurji’den geldi.

İSO 500 listesinin 13. sırasında, Türkiye’nin İlk 100 Zengin Ailesi listesinde 24. sırada yer alan Çolakoğlu büyük bir çevre katliamına imza attı.

Dilovası Organize Sanayi Bölgesi’nde bulunan Çolakoğlu Metalurji A.Ş. firmasının dev fabrikasında bacadan çıkan simsiyah dumanlar gökyüzünü kapladı.

Fabrika bacasındaki büyük çevre katliamını, torba filtrelerin yüksek sıcaklık sebebiyle yanmasına bağladı.

Kocaeli Valiliği Çolakoğlu Metalurji’ye ceza kesti.

Ama ne ceza.

464 bin 585 TL.

Yani 14 bin 497 dolar.

*

Neden dolar kuruyla bahsediyorum?

Çünkü bu firma bir ihracat rekortmeni.

Çolakoğlu ailesi de dolar milyarderi.

Her yıl yüzlerce milyon dolar kar eden firmaya kesilen 14 bin 497 dolar cezanın devede tüy bile olmadığını anlamak gerek.

Maalesef yasalarla belirlenen cezalar caydırıcı değil.

Hal böyle olunca Çolakoğlu gibi firmalar filtrelerini denetlemiyor.

Hal böyle olunca simsiyah dumanlar çıktığı anda müdahale edilmiyor.

Saatlerce çevre katliamı yaşanıyor.

Ne zaman ki olay gazetelere düşüyor, o zaman denetimler yapılıyor.

Ne zaman ki Kocaeli Valiliği İzmit’ten Dilovası’ndaki faciadan haberdar oluyor o zaman harekete geçiliyor.

*

Olay basına düşmese, kent basını bu olayın üstüne gitmese Çolakoğlu müdahale etmeyecek ve olduğu gibi çalışmaya devam edecek.

Çünkü düşündükleri tek şey para.

Düşündükleri tek şey daha fazla kar elde etmek.

Başka hiçbir şeyi umursamıyorlar.

İşçileri elektrik akımına kapılarak hayatını kaybediyor.

Hiçbir şey yokmuş gibi devam ediyorlar.

Sendikal baskılarını sürdürüyorlar.

Çevreye duyarsızlaşıyorlar.

Dilderesini, İzmit Körfezi’ni kendi malları gibi kullanıyorlar.

İsrail’e giden ticari gemiler için limanlarını açıyorlar.

İsraille ticarete aracılık ediyorlar.

Yaptırdıkları ve vergiden düştükleri kimi kamu binaları ile kente şirin gözükmeye çalışıyorlar.

İmajlarını düzgün göstermeye çalışıyorlar.

Gözlerindeki para hırsı görünmesin istiyorlar.

Ancak bu defa suçüstü yakalandılar.

Bu sebeple 14 bin 497 dolar cezaya mahkum edildiler.

Dedim ya devede tüy.

Ancak yine de gerçek yüzlerini, para hırslarını, tek amaçları olan daha fazla kar etme hırslarını hep birlikte bir kez daha görmüş olduk.

Bize düşen bunu hiç unutturmamak, tarihe not düşmek, yeri geldikçe hatırlatmak…”

*

Acı haber dün geldi.

Çolakoğlu Metalurji fabrikasında meydana gelen cinayet gibi kazada 3 işçi yaşamını yitirdi, 1 işçi ise ağır yaralandı.

Ark ocağına yükleme yapan platformda bakım çalışması yürüten işçiler, bir parçanın kopması sonucu yaklaşık 20 metre yükseklikten yere düştü.

Hayatını kaybeden Tamer Aydoğdu, Resul Kardaş ve Şah İsmail Mayda’dan ikisinin taşeron, birinin ise kadrolu işçi olduğu açıklandı.

Şirketin geçmişi aslında oldukça karanlık.

Sadece biraz önce alıntıladığım çevre katliamı değil, internette şu anda ulaşamadığımız, yayından kaldırılmış pek çok olay mevcut.

Mesela Tuncay Özsoy elektrik akımına kapılarak can verdi.

Hamza Zengin üzerine forklift düşmesi sonucu hayatını kaybetti.

Engin Gündüz üretim bandında sıkışarak yaşamını yitirdi.

Bunlar basına yansıyanlar.

Sistemli bir kaza bilançosu var fabrikanın.

Çünkü tek dertleri para.

Tek dertleri daha fazla kar elde etmek.

Hatırlayın Çolakoğlu Metalurji, geçtiğimiz yıl ağır çalışma koşulları nedeniyle sağlığını kaybeden işçileri tazminatsız işten çıkarmasıyla da gündeme gelmişti.

2025 yılında ameliyat sonrası evinde raporluyken “hırsızlık ve güveni kötüye kullanma” (Kod 46) gerekçesiyle işten atılan Veysel Okka vicdanları yaralamıştı.

*

Çolakoğlu ailesi servetlerine servet katarak 2013 yılında TMSF’nin satışa çıkardığı Toprak Holding’e ait İşkodralı Tahir Paşa Yalısı ve arsasını satın aldı.

Bu yalıyla birlikte Boğaz’daki mülk sayısını altıya çıkardı.

Kuruçeşme’de Hotel Les Ottomans’ın 20 metre yanındaki arsada iki yalısı yer alan aile müflis İşadamı Orhan Aslıtürk’e aitken, İstanbul 3. İflas Müdürlüğü’nün geçen yıl satışa çıkardığı Zarifi Mustafa Paşa Yalısı’nın haremlik bölümünü de satın almıştı.

Kandilli’de bulunan M. Fazıl Paşa Yalısı ve Hadi Semi Bey Yalısı da ailenin yalıları arasında bulunuyor.

Bize ne kardeşim ailenin yalılarından diyebilirsiniz.

Ancak aynı aile ilerleyen yıllarda ekonomik sıkıntılarını bahane ederek yüzlerce işçiyi işten çıkardı.

Bunu düzenli olarak yapıyorlar.

İşçileri bir vakit sonra işten çıkarıyorlar.

Aradan zaman geçiyor, yenilerini alıyorlar.

Sebebi ise zorlu çalışma koşulları.

Sağlık sorunları nedeniyle tazminat ödemekten kaçıyorlar.

Dilovası fabrikasında çalışanlar anlatıyor.

Kışın denizden esen soğuk ve delici rüzgar ciğerleri deliyor adetay.

Yazın kavurucu güneş altında demir tozu, cüruf soluyorlar.

Hal böyle olunca belli bir süre sonra emek gücü olmaktan çıkıyor, işverene yük duruma geçiyorlar.

*

Çolakoğlu ile ilgili yazılacak o kadar çok şey var ki…

Borsaya açılmıyorlar mesela.

Bana sorarsanız şeffaflıktan kaçıyorlar.

*

Herkes Kartepe çelik haddehanesini konuşuyor.

Ancak Çolakoğlu 1969’dan bu yana Dilovası’nı zehirliyor.

Bir Allah’ın kulu da karşısına çıkamıyor.

Öyle bir duruma gelmişler ki 2020’de kapasite artışı yapmışlar.

Haddehanelerini büyütmüşler.

Dünyanın en büyük ark kazanlarından birine sahipler.

Üzücü kaza da o kazanın bakımı sırasında meydana geldi zaten.

*

Devasa bir limanları var.

Dilderesi’nin hemen yanı başında yer alıyor.

Bu limana düzenli olarak demir taşıyan gemiler yanaşıyor.

Demir tozlarının bütün bir ilçeyi, Dilvoası’nı mahvettiği biliniyor.

*

Bir de termik santralleri var.

Kömür ve doğalgaz ile çalışıyor.

Türkiye’nin en büyük 3. santrali.

Gebze’de kurulu.

Çevreye zararını anlatmakla bitiremem sanırım.

*

Firmanın tek derdi para.

Bu sebeple alelacele bakım işçileri için önlem almadan 20 metre yüksekte kurtarma halatı bulunmadan çalışmalarını istiyorlar.

Bu sebeple sürekli ölümlü iş kazaları ile gündeme geliyorlar.

Bugüne kadar defalarca ölümlü iş kazası meydana gelmiş Çolakoğlu Metalurji’de.

Peki neden kimse hiçbir şey yapmamış?

Doğru düzgün bir adım atılmamış?

Çolakoğlu ailesini kim koruyor?

Bugüne gelinmesine kim sebep oldu?

3 can.

3 emekçi bugün toprak altında.

1 diğer emekçi ise yaralı, tedavisi sürüyor.

Bu olay da Çolakoğlu Metalurji’nin diğer olayları gibi unutturulacak mı?

Bu olayın da üstü kapatılacak mı?

Hep birlikte bekleyip göreceğiz.

Bize düşen, unutturmamak.

Bize düşen, Çolakoğlu’nun para hırsını, insan hayatını hiçe sayan gözü dönmüşlüğünü sürekli anlatmak.

Geçmişte ne iş yapıyorlardı, birden nasıl büyüdüler, kimleri nasıl mağdur ettiler, neredeyse batacak durumdayken kendilerini kurtarabilmek için neler yaptılar…

Bunları anlatmama gerek yok.

Geçtiğimiz yıl bütün yerel basın ile bir reklam anlaşması yaptılar.

Aylarca anlaşma yapmadım.

Zeray’ın satış pazarlamacısı sonunda kıramayacağım ortak bir dostumu araya soktu, yok denecek bir miktarla anlaşmayı “hatır için” imzaladım.

Aradan aylar geçti.

Zeray borsaya açılmaya karar verdi.

Halka arz olacaktı.

İzahnamesi yayınlandı.

Şoke oldum.

Zeray, halka arz ile satacağı hisselerden gelecek paraların yüzde 65 ile 75’ine kadarı ile taşeronlara olan hak ediş ödemelerini yapacaktı.

Yüzde 10’una kadarı ile finansal borç ödeyecekti.

Yüzde 5’ine kadarı ile işletme sermayesi ihtiyaçlarını karşılayacaktı, yani maaş ödeyecekti, ofis giderlerini halledecekti.

Geriye yatırım için yüzde 10 kalıyor.

Ancak en iyi ihtimaller göz önüne alındığında, hiç borç ödenmez, hiç işletme sermayesi ihtiyacı karşılanmaz ve taşeron ödemeleri minimumda tutulursa halka arzdan gelecek paranın yüzde 20’si ile yeni proje geliştireceklerdi.

*

Çok basit anlatayım.

Halka arz olan şirket size aslında der ki, “Gelin ortak olalım. Daha da büyüyelim. Hem biz kazanalım, hem siz kazanın.”

Peki Zeray ne diyordu; “Gelin ortak olalım. Borçlarım var, onları ödeyelim.”

Şirket halka arz olmasaydı ne olacaktı, bu borçlar nasıl ödenecekti?

İzahnamede bu konuyla ilgili bir bilgi yok.

*

İzahnameyi okuduktan sonra birkaç gazeteci arkadaşla, “hem İstanbul’u da gezeriz” diyerek Zeray’ın “halka arz şovu”na gittik.

Kocaeli’nin yakından tanıdığı bir FETÖ itirafçısına kadar geniş portföyde katılım vardı.

Toplantıdan sonra Zeray’a yakın isimler bütün gazetecileri arayarak halka arzla ilgili “güzel haberler ve yazılar” istediklerini belirttiler.

Şeytan dürttü.

Ofise döndüğümde Zeray’la imzaladığımız sözleşmeyi açtım, okudum.

Olumsuz haber yapamayacağımız, Zeray’ı olumsuz haberlere karşı koruyup kollayacağımız filan yazıyor sözleşmede.

Beni arayıp, “Güzel haber ve yazı” talep edenlere hiçbir şey yazamayacağımı ifade ettim.

Bu durum o kadar içime oturdu ki anlatamam.

Ortada büyük bir yanlışlık var, insanları uyarmak istiyorum, durumu anlatmak istiyorum ancak anlatamıyorum.

Yok paraya “hatır için” imzalanan bir sözleşme elimi kolumu bağlıyor…

Çaresiz beklemeye başladım.

31 Aralık’ta sözleşme sona erdi.

Zeray’la ilgili şüphelerimi haberleştirdim.

Ardından çorap söküğü gibi bilgi gelmeye başladı.

Zeray mağdurları tek tek irtibat kurdular.

Yaşadıklarını anlatmaya başladılar.

*

Avukat dostlarım aradı.

Kocaeli Adliyesi’nde ticaret mahkemesinde Zeray’la ilgili yüzlerce dava dosyası olduğunu anlattı.

Vakıf binasının kaçak otoparkından tutun da Zerayların lüks Rolls Royce’una kadar pek çok bilgi geldi.

Ancak barajdan boşalırcasına her gelen haberi yazmadım.

İnce eleyip sık dokudum

Önceliğim vatandaşı en çok ilgilendiren kısımlardı.

Zeray mağdurlarının adliye kapılarında süründüğünü yazdım.

Bu haberim sonrasında pek çok mağdur ulaşarak adli süreç başlatmaya karar verdiklerini söyledi.

Davalara yenileri eklendi.

KAP’a bildirilen değerleme raporlarında bulunan proje ilerleme oranlarını fark ettim.

Eylül 2025’te teslim edilmesi gereken projenin yüzde 20 ilerleme seviyesinde olduğunu, kimi projelerde banka ipoteklerinin bulunduğunu fark ettim.

Bunları haberleştirdim.

Zeray’ın sosyal medyada süren reklam kampanyalarına güvenip konut almaya karar verenler daha sonra benim haberlerimi görüp vazgeçtiklerini ifade ettiler.

Yüzlerce mağdurun arasına yenilerinin katılmasının önüne geçmiş oldum.

Bunlar benim için kamu görevi idi.

Vatandaşın hakkı önceliğim.

*

Hafta sonu telefonum çaldı.

Zeray Harmony City projesinden Eylül 2025’te teslim edilecek daire alan ve mağdur olan vatandaşlardan biri aradı.

Cumartesi günü Harmony City Satış Ofisi’nde toplantı yaptıklarını söyledi.

Toplantıya Zeray Ceosu Furkan Bozan ve Zeray GYO Yönetim Kurulu Başkanı Zekeriya Zeray’ın da katılığını anlattı.

Toplantıda konuşulanları cümle cümle iletti.

Daha sonra Zeray Harmony City mağduru başka bir tanıdığım ile irtibat kurdum.

O da toplantıya gitmişti.

Anlatılanların tamamını teyit etti.

Ardından konuyu haberleştirdim.

Haberi burada…

Zekeriya Zeray mağdurlarına kabadayılık taslıyor.

Gerçek kabadayının kendisi olduğunu söylüyor.

Bundan böyle mağdurların satış ofislerine giderek daire teslimiyle ilgili çalışanlarını rahatsız etmemesini emrediyor.

Ardından ekliyor, “Basına konuşmayacaksınız. Whatsapp gruplarınızı kapatacaksınız.”

Haber bugün itibariyle hem Bağımsız Kocaeli’nin internet sitesinde hem sosyal medya hesaplarımızda 100.000’den fazla kimseye ulaştı.

Onlarca yorum aldı.

Dün akşamüzeri Zeray Harmony City mağdurları grubunda “haberi kim sızdırdı” tartışması yaşandı.

Baskılar sonrasında grup kapatıldı.

*

Her akşam olduğu gibi 6’da ofisimden çıktım.

Evimde yemeğimi yedim, dostlarla sohbet etmek için müdavimi olduğum mekana gittim.

23.00 sularında eve döndüm.

15-20 dakika Arzu hanımla ve Devrim Ekim’le sohbet ettim.

Ardından yattım.

Yarım saat sonra telefonum çaldı.

Tanımadığım, bilmediğim bir numara arıyordu.

Uyur uyanık telefonu açtım.

Karşı tarafta erkek sesli bir şahıs “Zeray İnşaat ile ilgili bir haber yapmışsın bu haberi sana kim verdi?” dedi.

Kiminle görüştüğümü sordum.

“Benim kim olduğumu ne yapacaksın sana bir soru soruyorum cevap ver” dedi.

Israrla kim olduğunu sordum, yoksa konuşmayacağını söyledim.

“Ben Okan Zeray” dedi.

Tekrardan haberi kimden aldığımı sordu.

Mağdurların yaşadıkları durumu ilettiğini söyledim.

“Bunun kaydı sen de var mı” dedi.

“Kaydı bana gönder” diye talimat verdi.

Daha fazla detay veremeyeceğimi, gerekirse mahkemeye başvurabileceklerini söyledim.

“Ben toplantıda ne söylenmişse onu yazdım” dedim.

O da bana Zekeriya Zeray’ı kastederek “Bunları söylediyse söyledi, sana ne oluyor? Senin ne kaşıntın var” diye çıkıştı.

“Benim bir kaşıntım yok. Ben sadece haber yapıyorum” dedim.

“Yapmayacaksın” dedi.

“Yaparsam ne olur” dedim.

“Yapmaya devam edersen göreceksin” dedi,

Bunun üzerine telefonu kapattım.

3 dakika sonra tekrar aradı.

“Hayırdır dayı, sen benim suratıma neden telefonu kapatıyorsun” dedi.

“Sana 2 saat mühlet veriyorum. O haberi kaldıracaksın” dedi.

Hatırlamadığım şekilde küfür ederek bağırmaya başladı.

Telefonu kapattım.

Gecenin saat 12’sinde evden çıktım.

Saraybahçe Polis Merkezi’ne giderek şikayetçi oldum.

*

Karakoldayken sosyal medya hesaplarım üzerinden yaşadıklarımı kısaca anlattım.

Sosyal medyadaki paylaşımımda Okan Zeray’ın adını ve Whatsapp üzerinden yaptığı aramaya ait ekran kaydını da paylaştım.

Başıma bir şey gelirse sorumlusunun Zekeriya Zeray ve akrabaları olduğunu ifade ettim.

2 dakika geçmeden Zekeriya Zeray’ın oğlu İrfan Zeray mesaj attı.

“Saçmalamaya başladım. Bu yaptıkların suç biliyorsun deme” yazdı.

Anladım ki Bağımsız Kocaeli’deki haber Zerayları çok rahatsız etmiş.

Çoluk çocuk, yeğenler bütün aile toplanmış benim haberleri okuyorlar, sosyal medyadaki paylaşımlarımı takip ediyorlar.

Hepsi bir arada, hepsi birbirinden haberdar.

Karşımda organize bir kötülük var.

Korkmuyorum.

Sadece sinirliyim.

Gecenin 12’sinde eşimin, çocuğumun yanında beni telefonla arayarak tehdit edecek kadar şuurunu kaybetmiş bu “kabadayılar” kimden güç alıyorlar bilmiyorum.

Karakola giderek suç duyurusunda bulundum.

Ancak o anda bu saate kadar olayla ilgili herhangi bir gelişme var mı haberdar edilmiş değilim.

Bana verilen 2 saatlik mühlet doldu.

Tahmin edeceğiniz üzere haberi kaldırmadım.

Çünkü her kelimesi doğru ve kamuoyunun yararına.

Çünkü Zeray reklam kampanyaları ile vatandaşı davet ediyor, vatandaş Zeray’ın ne olduğunu, kim olduğunu bilmiyor.

Ortada bir yanlış varsa anlatmak, halkı bilgilendirmek gazetecinin asli görevi.

Ben bu görevi elimden geldiğince yerine getirmeye çalışıyorum.

*

Bu yazıyı sabah ilk iş yazmayı planladım.

Ancak sağ olsun dostlar sabahın ilk ışıklarından itibaren aramaya başladılar.

Öğlene kadar telefonla konuşmadığım tek an cemiyet başkanımız Şahin Oktay’ın gazeteye ziyarete geldiği andı.

O 15 dakikada 27 cevapsız arama vardı.

Yazıya başlarken telefonumu kapatmak zorunda kaldım.

Çok duygulandım.

Böylesi dönemlerde insanın yalnız olmadığını bilmesi çok önemli imiş, tekrar anladım.

Dün geceden bu yana saatlerce telefonla arayan, mesaj gönderen, evime gelmek isteyen, ileri giderek işyerimde nöbet tutmak isteyen bütün dostlara teşekkür ederim.

Keşke devletimiz de sizin kadar düşünceli olsaydı da en azından bugün için “Yahu koskoca sülale gazeteciyi tehdit ediyor, 2 saat mühlet veriyor. Gazeteciye bir şey yapabilirler” diyerek gazetenin önüne bir ekip yönlendirseydi…

Beni bilen bilir.

Ben kendimi korurum.

Ancak gazetedeki çalışan arkadaşlarım ben dışarı çıktığımda zarar görebilir diyerek bu hafta için evden çalışmalarını istedim.

*

Bu süreç biraz da turnosol kağıdı görevi görüyor.

Kimi dostlar sözümü bir biliyor, “Uğur Enç tehdit edildi” diyor.

Kimi dostlar söz konusu tehdidi “iddia” olarak kerhen görünmeyecek yerlerde haberleştirip geçiştiriyor.

Üzülmüyor, ders çıkarıyorum.

*

Biraz dertlendim, daldan dala atladım kusura bakmayın.

Büyük bir sinir ve kızgınlık barındırırken bünyemde bütün sakinliğimle yazmaya çabalarken sizi sıkmış olabilirim.

Sözün sonunda dostlar…

17-18 yıllık meslek hayatımda çok tehdit edildim.

Son aylarda bu tehditlerin sayısı arttı.

Ancak sadece 2. defa şikayetçi oldum.

Yıllar yıllar önce aracımın plakasına, her akşam gittiğim kafeye kadar bütün detayları vererek atılan tehdit mailleri sonrasında hem şikayetçi olmuş hem de koruma başvurusunda bulunmuştum.

O tehditleri edenler bulunamadı.

Bana koruma sağlanmadı.

Dün akşamki tehdit sonrasında da devletimizin korumasını hissedebildiğimi söyleyemem.

Yıllar sonraki tehdit olayında şimdi emekli olan bir emniyet amiri ağabeyim “kendi kendini koruyacaksın” demişti.

Ona göre tedbirimi almıştım.

Bugün de benzer durumdayım.

Kendi tedbirimi kendim aldım.

Tedbir benden tevekkül Allah’tan.

Ben halk için yazmaktan bir adım geri durmayacağım.

Doğru bildiğimden caymayacağım.

Gelen topla tüfekle gelsin.

Hodri meydan!

Kocaeli Büyükşehir Belediyesi tarafından yürütülen Hat 250 seferleri sona erdi.

Çünkü belediye Sabiha Gökçen Havalimanı’nda girdiği ihaleyi kaybetti.

İhaleyi kaybedince Sabiha Gökçen’in otoparkına otobüsleri giremez oldu.

Deniyor ki vatandaş mağdur…

Herkes tepki gösteriyor.

Herkes bağırıp çağırıyor.

Kocaeli-Sabiha Gökçen Havalimanı ulaşım ihalesini Air Prince isimli bir firma kazandı.

İlk olarak 350 TL olarak açıklanan bilet fiyatı, kısa süre içinde 450 TL’ye yükseldi.

Air Prince’in yaptığı bu artış, özellikle bayram öncesi tepki topladı.

*

Günlerdir izliyorum, okuyorum, dinliyorum.

Neredeyse herkes tek ses; “Kocaeli Büyükşehir Belediyesi Sabiha Gökçen Havalimanı ulaşımına çözüm bulmalı” diyor.

Büyükşehirin bu işte çok büyük yanlış yaptığını söylüyorlar.

Evet yaptı.

Ancak hiç kimse farkında değil, o yanlışı Sabiha Gökçen’de yapmadılar.

En başından itibaren Sabiha Gökçen Havalimanı’na düzenlenen belediye seferlerine tepkiliyim.

Bu kentin kendi havalimanı dururken, o havalimanını kaderine terk etmek, o havalimanının faaliyete geçmesi için tek bir çaba sarf etmemek, onun yerine işin kolayına kaçarak İstanbul’daki en yakın havalimanına belediye otobüsü seferleri düzenlemek akıl alır gibi değil.

*

Cengiz Topel Havalimanı kent merkezine 15 dakika mesafede, Kartepe’de duruyor.

3 yıldır tek bir tarifeli sefer düzenlenmedi.

En son Trabzon seferleri vardı, sona erdi.

Çok uzun yıllar süren mücadelelerin ardından Cengiz Topel Havalimanı sivil havacılığa açılmıştı.

Türk Hava Yolları’nın yavrusu AnadoluJet ile Ankara aktarmalı olarak Türkiye’nin dört bir yanına uçuş yapılabiliyordu.

Ancak yeterli ilgiyi görmedi.

Üzerine gelen ekonomik kriz, 15 Temmuz kanlı darbe girişimi, pandemi, Cengiz Topel’e sahip çıkması ve vatandaşları Cengiz Topel’e yönlendirmesi gereken kurumların ilgisini de ortadan kaldırdı.

Kocaeli Sanayi Odası Başkanı Ayhan Zeytinoğlu’nu çok eleştirsem de Cengiz Topel’e en çok sahip çıkan isimlerden biriydi.

Zeytinoğlu’nun bu konuda hakkını yiyemem.

Ancak dolar ve Euro üzerindeki baskı nedeniyle neredeyse her ay onlarca sanayi kuruluşu batarken haliyle onun da önceliği Cengiz Topel Havalimanı olmadı.

Kocaeli Ticaret Odası’nda (KOTO) ise seviye çok ama çok düştü.

Bugün KOTO Başkanı Necmi Bulut’a sorsak Cengiz Topel’in yerine bile gösterebileceğini sanmıyorum.

Kentin havalimanı varmış, yokmuş KOTO’nun çok umurunda değil.

Bir de Kocaeli Büyükşehir Belediyesi var Cengiz Topel’le ilgilenmesi ve ayakta tutması gereken kurumlar arasında.

Ancak Büyükşehir belediyesi de Cengiz Topel konusunda sınıfta kaldı.

İşin kolayına kaçtılar.

Cengiz Topel için sonuna kadar mücadele etmek yerine Sabiha Gökçen’e otobüs seferi düzenlemeyi tercih ettiler.

Ekonomik kriz, 15 Temmuz kanlı darbe girişimi, pandemi gibi gelişmeler büyükşehiri Cengiz Topel’in önemini ve gerekliliğini anlamaktan uzaklaştırdı.

*

Ancak bugün çok farklı bir noktadayız.

Evet ekonomik kriz devam ediyor.

Fakat kriz bir yana dikkat dağıtıcı başka bir gelişme yok çok şükür.

Kocaeli Büyükşehir Belediyesi kent genelinde yatırımlara odaklanmış durumda.

Kocaeli Uluslararası Fuar Merkezi için 30 Mart’ta ihaleye çıkılacak.

Büyükşehir ihaleye çıkılacağını duyurduğu haberde dahi söz konusu alanın Cengiz Topel Havalimanı yanında bulunduğunu belirtiyor.

Bu duruma daha öncede sıkça dikkat çekildi.

Düzenlenecek uluslararası fuarlar için havalimanına ulaşımın kısa ve kolay olması çok önemli.

İlk etapta Kocaeli Uluslararası Fuar Merkezi için her biri 10 bin metrekare alana sahip 3 büyük hol inşa edilecek.

İlerleyen süreçte bu sayı 6’ya çıkarılacak.

Bölgede büyük bir otel ve alışveriş merkezi ile çeşitli sosyal tesislerin de inşa edileceği biliniyor.

Cengiz Topel’in yanı başına bu denli büyük bir tesis inşa edilirken koskoca havalimanından tek bir tarifeli uçuşun olmaması ilk olarak Kocaeli Büyükşehir Belediyesi’nin ayıbıdır.

Geçtiğimiz yıllarda Türkiye’nin dört bir yanında Kocaeli’nin tanıtıldığı billboard reklamları yayınlanmıştı.

Şahsen takdir etmiştim.

Sürekli çeşitli dernekler Kocaeli’de kendi illerini tanıtırlar, şenlikler düzenlerler.

Kocaeli’nin de kendini farklı kentlerde tanıtması gerekliydi.

Halen daha sürdürülebilir bir kampanya.

Kocaeli’yi daha fazla tanıtmalıyız.

Tanıtmalıyız da kentin havalimanı kapalı.

Kente tek bir uçak inmiyor.

300-500-1.000 kilometre öteden ilgi duyan vatandaşlar Kocaeli’ye nasıl gelecek?

Madem Kocaeli şehir dışında tanıtılacak kadar önemli bir kent, ki bence kesinlikle öyle, o zaman bu kente direkt uçakla ulaşım sağlanması gerekmiyor mu?

Kocaeli’ye ulaşmak için neden İstanbul’un havalimanına muhtacız?

*

Kocaeli Uluslararası Fuar Merkezi inanıyorum ki hızla inşa edilecektir.

Bu inşa süreci başlamadan Cengiz Topel yeniden faaliyete geçmeli ve tarifeli uçuşlara vatandaşlarımız alıştırılmalı.

Bana sorarsanız yeniden Ankara aktarmalı Türkiye’nin ve dünyanın dört bir yanına uçabilmeliyiz.

Nihai hedef bu olmalı.

Ancak ille de bir yerden başlanacaksa ilk adımımız Rize-Artvin Havalimanı olmalı.

Kocaeli’de çok büyük ve güçlü 2 vakıf var; Artvinliler ve Rizeliler vakıfları.

Alaaddin Sarı ve Osman Çakır vakıf başkanları.

Her iki isim de çok güçlü ve lobi kabiliyeti güçlü isimler.

Ellerini taşın altına koymalılar.

Kocaeli’den Rize-Artvin Havalimanı’na direkt uçuşların başlaması için ön ayak olmalılar.

Rize-Artvin Havalimanı hem Karadeniz bölgesinin tamamına ulaşım sağlıyor hem de vizesiz gezebildiğimiz nadir ülkelerden biri olan Gürcistan’ın yanı başında yer alıyor.

Rize-Artvin Havalimanı’na Kocaeli’den direkt uçuşlar başlarsa iddia ediyorum ki Trabzon’daki gibi bir talep sorunu olmaz.

Hem Karadeniz’in kalbine bir uçak bileti uzaklıkta oluruz hem Karadeniz’den yerli turiste ev sahipliği yaparız…

*

Kocaeli Büyükşehir Belediyesi Cengiz Topel Havalimanı konusunda, Sabiha Gökçen’e otobüs seferi başlatarak bence çok büyük bir hata yapmıştı.

Bu işin kolayına kaçmaktı.

Sabiha Gökçen’e ulaşımı kolaylaştırdığınızda vatandaşın Cengiz Topel’e bir talebi kalmaz.

Cengiz Topel’i bu kentin hafızasından siler kaderine ter edersiniz.

Ancak yanlıştan ihale zoruyla da olsa dönülmüş oldu.

Kocaeli Büyükşehir Belediyesi Sabiha Gökçen ihalesini kaybetti.

İşte şimdi tam zamanı.

Sabiha Gökçen’de diretmek yerine Cengiz Topel’e sahip çıkalım.

İstanbul’da bir ihale ile tuş olmaktansa kendi yağımızda kavrulalım, elimizdekine odaklanalım…

Gölcük Belediyesi bu tesisi o dönem adeta korumaya almıştı.

Kaçak tesisin neredeyse yarısı mutlak tarım arazileri üzerindeydi.

Bendeniz konuyu fark edip üzerine gidince Gölcük Belediyesi’nin gizli başkanı gibi hareket eden Kemal Kahraman ziyaretime geldi.

Söz konusu tesisle ilgili hiçbir usulsüzlük olmadığını anlattı.

Her bir parsele ayrı ayrı otopark ruhsatı verdiklerini söyledi.

Bunun yasal olmadığını söylediğimde lafı kıvırdı.

Kaçak/gecekondu lojistik tesisinin tek bir giriş kapısı vardı.

Yazılarım ihbar niteliğindeydi.

Ancak Gölcük Belediyesi yerinde tespit yapmak yerine gizli başkanını bana gönderiyor, tesisle ilgili usulsüzlük olmadığı yönünde ikna etmeye çalışıyordu.

Haberlerin hemen ardından belediyenin vitrin başkanı Ali Yıldırım Sezer koşa koşa Ankara’ya gitti.

Tarım ve Orman Bakanlığı’nda bakan yardımcıları ile görüştü.

Olayın üstünü örtmeye çalıştı.

Olmadı.

Neyse ki Tarım ve Orman Müdürlüğü söz konusu alanla ilgili Ankara baskısına boyun eğmedi.

Kaçak tesise 1.7 milyon lira ceza kesildi.

Tesisin mutlak tarım arazileri üzerine döktüğü betonlar kaldırıldı.

Tarım ve Orman Müdürlüğü kendi sorumluluğunu yerine getirdi.

Gölcük Belediyesi ise göz yummaya, otopark ruhsatı verdiği dev lojistik depolama alanıyla arasına ne idüğü belli olmayan paktı sürdürmeye devam etti.

Yazılarımızın her biri tek tek Kocaeli Valiliği’nin, belediyelerin ve emniyetin önüne düşüyor.

Basın İlan Kurumu’nda akredite basın kuruluşlarıyız.

Ne yazdığımızı bu kentte herkes biliyor, duyuyor, okuyor.

Gölcük Belediyesi’nin, milyonluk kaçak/gecekondu lojistik tesise neden göz yumduğunu defalarca sordum.

Kemal Kahraman’ı anlattım.

Büyükşehirde işçi olan oğlunun bir anda işinden istifa etmesini ve devasa vinçler satın alarak bunları Gölcük kentsel dönüşümündeki firmaya kiralamasını sorguladım.

Hesaplar incelenmeliydi, HTS kayıtlarına bakılmalıydı.

MASAK Gölcük Belediyesi’nde ciddi bir inceleme içerisine girmeliydi.

Olmadı.

Sadece lojistik tesise 1.7 milyon lira ceza kestiler.

Belediye bu işe ön ayak olan, bu işe göz yuman, bu işe destek olan, bu işe ortak olan kimseye bakmadılar.

Peki ne oldu, neye baktılar?

Ortadaki yolsuzluğa dikkat çeken, kaçak yapıyı gözler önüne seren, tarım arazilerini korumak için mücadele eden bendenize…

Kaçak/gecekondu lojistik tesisin ortaklarından biri, “Bizim işyerimizin fotoğraflarını çekti. Konut dokunulmazlığını ihlal etti” diyerek suç duyurusunda bulundu.

Gölcük’teki karanlık yapı bu suç duyurusu sonrasında harekete geçti.

Tam tarihi hatırlamıyorum.

İspanya’da tatildeydim.

Gece yarısı telefonum çaldı.

505’li bir numaraydı arayan.

Açtım.

Gölcük polis karakolundan bilmem kimmiş.

“Bir şikayetle ilgili ifade vermeniz gerekiyor” dedi.

Beynimden aşağı kaynar sular döküldü.

Sinirlendim.

Sebebi ifade verecek olmam değil, gecenin 1’inde aranmam.

Bu açık bir tehdittir benim için.

Mesai saatleri dışında, gecenin 1’inde çocuğumun yanında yatarken şahsi cep telefonundan arayan polis, beni korkutmak istiyordur.

Bunun başka bir açıklaması yok.

Bugüne kadar onlarca soruşturma geçirdim, onlarca defa ifadeye çağırıldım.

Mevcutlu alındığım da oldu, davet edildiğim de.

Hiçbirinde gecenin 1’inde cep telefonumdan aranmadım.

Bunun tek bir sebebi vardı gözümü korkutmak.

Polis gecenin 1’inde sade bir vatandaşı telefonla arayıp ifadeye çağırsa eli ayağı titrer.

Bunu biliyorlardı.

Neyse, birkaç gün sonra Türkiye’ye döndüğümde Gölcük’teki karakolu aradım.

İzmit’te ifade vermek istediğimi söyledim.

“İlla Gölcük’e geleceksin” dediler.

Kalktım gittim.

Kaçak/gecekondu lojistik tesisin etrafının dikenli tellerle çevrili olduğunu, tesis içerisine girmediğimi, dışarıdan fotoğraf çektiğimi anlattım.

“Kaçak tesisi haber yaptım. Bu tesis kaçak diyebilmem için fotoğrafının olması gerekmez mi” dedim.

“Bu tesis tarım arazisindedir” diyebilmek için fotoğrafları yayınladığımı söyledim.

Aklı eren herkes böylesi bir suç duyurusu sonrasında “kovuşturmaya yer yoktur” kararı bekliyordu.

Ben de öyle.

Ancak Gölcük’teki karanlık yapı bir şekilde dava açılmasını sağladı.

Akıl alır gibi değil.

Fotoğrafını koymuşum, “Bu yapı kaçaktır” demişim.

Tarım müdürlüğü bakmış, “Evet kaçaktır” demiş.

Tesisin yarısı yıkılmış.

Bu işe bulaşanların ağır cezada yargılanması gerekirken, kaçak tesisin fotoğrafını yayınladığım için ben yargılanıyorum.

Dava dün Gölcük Adliyesi’nde 5. Asliye Ceza Mahkemesi’ndeydi.

Bir şekilde ayarlamışlar, bu mahkemeye düşürmüşler sanki dava dosyasını.

Bunu fark eden de kıymetli avukatım Başar Değer oldu.

Basın davalarında yetkili mahkeme 2. Asliye Ceza Mahkemesi olmasına rağmen dava 5. Asliye Ceza Mahkemesi’ndeydi.

Başar Değer’in bunu belirtmesi sonrasında mahkeme başkanı hemen görevsizlik kararı vermeliydi.

Bunun yerine bir 10 dakika ara verdi.

O 10 dakikada ne oldu, ne konuşuldu, nereye ne soruldu bunu bilmem imkansız.

Mahkeme salonunun dışına çıkarıldık çünkü.

10 dakika sonra içeri girdiğimizde karşı taraf avukatı da huzursuzdu.

Basın kanununda yetkili mahkemeler kabak gibi açık olduğu için dosyayı 2. Asliye Ceza Mahkemesi’ne göndermek zorunda kaldılar.

Bir daha ne zaman yargılanacağım, ne zaman çağıracaklar, bu süre içerisinde neler yapılacak bilmiyorum.

Yargılanmaktan da zerrece korkmadım, korkmuyorum.

Defalarca ama defalarca güç sahipleri tarafından mahkeme yoluyla sindirilmek istendim.

Sinmedim.

Şimdi merak ettiğim tek bir konu var, beni yargılıyorsunuz, yargılayın.

Peki Kemal Kahraman ne olacak?

Hiç mi araştırmayacaksınız?

Hiç mi sorgulamayacaksınız?

Kocaeli Büyükşehir Belediyesi Ramazan ayı dolayısıyla hepimizin gönlünde ayrı bir yeri olan Balkan ülkelerinde iftar sofraları kurdu, kurmaya da devam ediyor.

İftar programlarına meclis üyeleri ile birlikte basın mensupları da davet edildi.

Üsküp programı 25 Şubat’ta başlıyordu.

23 Şubat’ta haber verildi.

Bu sebeple pek çok gazeteci katılamadı.

Çoğu meslektaşımız aynı tarihte haber verilen ve 4-6 Mart tarihleri arasında gerçekleştirilecek olan Bosna Hersek programına katılabileceklerini ifade etti.

Üsküp için sadece Mevlüt Soysal, İlker Akşit ve bendeniz hızlıca planlama yapabildik.

Bir de Gebze bölgesinden İsmail Kahraman ve Olcay Karabağ katılım sağlayabildi.

*

Kocaeli Büyükşehir Belediyesi’nden bize eşlik edin Basın Yayın Daire Başkanı Mustafa Cebeci oldu.

Üsküp merkezli programda hem kenti hem de çevresini tanıma fırsatımız oldu.

Biz meclis üyeleri ile birlikte hareket etmedik.

Gazeteci gözüyle Balkanları ve Balkanlardaki yerimizi tanımak istedik.

Ohri’ye, Piriştine’ye ve Kocaeli Büyükşehir Belediyesi’nin iftar programını organize ettiği Kırçova’ya gittik.

*

Balkanlar çok ama çok geri kalmış bir coğrafya.

Sanki daha dün Türkler memleketlerinden kopup gitmiş, geride kalanlar kentleri ayakta tutmaya çalışıyor gibi.

Türk diasporası.

Nicel olarak azınlıkta değil.

Ancak kültürel anlamda büyük baskı altındalar.

Cadde aralarında büyük haçlar inşa edilmiş.

Geceleri bu haçlar aydınlatılıyor.

Din üzerinden büyük bir propaganda var.

Üsküp’ün yakınlarında, kentin dört bir yanından görülecek dev bir haç Vodno Dağı’nın zirvesine inşa edilmiş.

Tam 66 metre uzunluğunda.

Geceleri aydınlatılıyor.

Müslüman Türklere, “Biz buradayız” mesajı veriliyor adeta.

*

Üsküp’te iki ayrı kent var.

Bir eski Üsküp.

Sıvaları dökülen, bakımsız binalar adeta Elveda Rumeli dizisinden fırlamış gibi.

Tek fark dizi 1800’lerde geçiyor, biz ise 2026 yılıdnan bahsediyoruz.

Yeni Üsküp ise oldukça Avrupai.

Her köşe başında bir kumarhane ve gece kulübü var.

Eski Üsküp’te girdiğiniz dükkanlarda neredeyse herkes Türkçe konuşuyor.

Karşılarında bir Türk gördüklerinde mutlu oluyorlar.

Anavatandan geldiğimiz düşünüyorlar.

Ancak din üzerinden süren yarış sadece Hristiyanlık ve Müslümanlık rekabetinde değil.

Müslümanlar da gördüğüm kadarıyla kendi içerisinde ayrışmış urumda.

Bir grup yerel halk bizim Kandıra köylüleri ile aynı görünümünde.

Namazlarını kılıyor, oruçlarını tutuyor ve bir Türk gibi yaşıyorlar.

Bir başka grup ise adeta Çeçen savaşçılar gibi.

Asker tıraşları, uzun sakalları ve şalvarları ile her an bellerinden kaleşnikof çıkaracak gibiler.

Bir de Vahabiler var.

Camilerinin yapıları dahi farklı.

*

İşte tam da bu noktada Kocaeli Büyükşehir Belediyesi’nin yaptığı işin önemi ortaya çıkıyor.

Balkan coğrafyasını kendi haline bırakmamanın önemi…

Türkiye Cumhuriyeti TİKA marifetiyle buradaki Türk diasporasına yardım ediyor, camileri restore ediyor, yerel halkla bir birliktelik kuruyor.

Kocaeli Büyükşehir Belediyesi de organize ettiği iftar programıyla bu birlikteliği kuvvetlendiriyor.

Balkan Türklerini cemaatlerin, radikal düşüncelerin etkisinden koruyorlar.

Çok temel bir ilkeleri var; Türkiye’nin müdafaası Edirne’den değil, Balkanlar’dan başlıyor.

Buna inanıyor ve bu doğrultuda hareket ediyorlar.

*

Ben yapılanları doğru ve az buluyorum.

Çoğumuzun atalarının, dedelerinin kalkıp geldiği o toprakları kaderine terk etmemeli, bütün imkanlarımızla yanlarında olmalıyız.

Benim dedelerim Dramalı.

Anneannem, Babaannem Dramalı.

Geçtiğimiz yıllarda ilk defa Drama’ya gittiğimde koskoca bir kentin nasıl asimile edildiğini gördüm.

Tek bir cami restore edilmişti, o da Yunan bir takı firması tarafından.

Üstelik cami olarak da değil, müze olarak…

Elbette Rumeli Balkan coğrafyasında yapabileceğimiz tek şey cami restore etmek değil.

Önceliğimiz ezilen Türk diasporasının dimdik sokaklarda dolaşmasını sağlamak olmalı.

Belediyelerine destek olmalıyız.

Sokaklarını onarmalı, yollarını yeniden inşa etmeliyiz.

Yalnız olmadıklarını, soydaşlarının yanlarında olduklarını hissettirmeliyiz.

*

Yapılanlar yetersiz ancak anlamsız değil.

Sadece iftar programına katıldığımız Kırçova’daki iftar programındaki soydaşlarımızın yüzlerindeki mutluluğu görmenizi isterdim.

Belediye Başkanı Aleksandar Jovanovski Hristiyan.

Ancak eşi Müslüman.

Türk heyetini gördüğünde yaşadığı sevinç, merhabalaşırken bize sarılması…

4 günlüğüne gittiğimiz Üsküp’te çok önemli bir birlikteliğe tanık olduk.

Balkan Türkleri için ne kadar önem ifade ettiğimizi anladık.

Ne mutlu bu güzel işlere vesile olanlara.

Başkaları da var, onlar yazar diye bekliyorum.

Tek bir konuya kafayı takmayayım istiyorum.

Çoğu zaman kendimde pek de enerji bulamıyorum.

Ruhum çoktan emekliliği hak etmiş.

Bu sebeple peşi sıra her gün köşe yazısı da yazamıyorum.

Ne zaman yazmak için otursam haliyle biriken konuların yanında bir önceki yazıdan artanlar da düşüyor heybeme.

*

Malum Zeray İnşaat’la ilgili dava haberi gündeme bomba gibi düştü.

Kocaeli Adliyesi’nde, ticaret mahkemelerinde peşi sıra Zeray’a dava açılıyor.

Evlerini teslim alamayanlar, Zeray’ın sözleşme gereğini yerine getirmediğini belirtenler avukatlarıyla mahkemeye koşuyor.

Söz konusu haberi yayınladıktan sonra Zeray’ın avukatı aradı.

Şirketin borsada işlem gördüğünü belirterek üstü kapalı tehditler savurdu.

Haberi kaldırmamızı istedi.

“Gidin davanızı açın, mahkeme ne karar verirse uyarım” dedim.

Baktı olmuyor, “Sizin hakkınızda da  cezai işlem başlatılır” dedi.

Manipüle ettiğimi iddia etti.

Oysa sadece haber yapmıştık.

Kamuoyunun bilgi edinmesini istemiyorlardı.

Bu sebeple başvurdukları ayak oyunları yetmedi.

Şimdi de dava yoluyla tehditler savuruyorlar.

*

Zeray’la ilgili vatandaşların mahkemeye başvurduğu haberimiz sonrasında özellikle sosyal medyada yüzlerce mağdur gazetemize ulaştı.

Söz konusu haber paylaşımlarının altına yorumlar yaptılar.

Yaşadıkları mağduriyetleri anlattılar.

Telefonla bana ulaşan da pek çok kimse oldu.

Mesela ortaokuldaki resim öğretmenim bile aradı.

Dora Hill’den daire almış.

Bütün birikimlerini buraya yatırmış.

Ödemelerini tamamlamış.

Daire nerede?

Yok.

E ama Dora Hill’de teslimler eylül 2025’te yapılmayacak mıydı?

Aylar sonra, ocak ayının sonunda şirket sahibi Zekeriya Zeray’a sembolik daire teslimi ederek adeta insanlarla dalga geçtiler.

Neredeyse mart ayına geldik.

Dora Hill’de hala daha dairelerini alamayan pek çok hak sahibi var.

Resim öğretmenim de onlardan biri.

Zeray’ı aradığında hala daha net bir tarih alamadığını söylüyor.

Sürekli oyalandığını belirtiyor.

Yoldan görünen dairelerin tamamlandığını, projede hala daha tamamlanmayan daireler olduğunu belirtiyor.

*

14 Ocak 2026 tarihli Kamuyu Aydınlatma Platformu’na sunulan Dora Hill projesi değerleme raporunda projenin halen devam ettiği, inşaatın tamamlanmadığını belirtiliyor.

Raporda yazan ifadeler şöyle;

“Yerinde yapılan incelemede … iç ve dış cephede sıva işlemlerinin kısmen devam ettiği tespit edilmiştir.

Bina içlerinde zemin kaplamaları ve daire içlerinde ıslak hacim duvar kaplamaları devam etmektedir.

Proje ile ilgili çalışmalar devam etmekte olup proje genel inşaat seviyesi yaklaşık %98’dir.”

Zeray’ın Ritim Gayrimenkul Değerleme A.Ş.’ye hazırlattığı raporda Eylül 2025’te teslim etmesi gereken dairelerin halen daha teslim edilmediği ifade ediliyor.

Peki bu sırada Zeray ne yapıyor?

Müşterilerine şaka gibi mesajlar atıyor.

Aylar önce ödemelerini tamamlayan, dairelerine kavuşmayı bekleyen müşterilerine 14 Şubat mesajı gönderen Zeray kendince müjde veriyor;

“ZERAY AŞIKLARINA 14 ŞUBAT MÜJDESİ!

Şubat boyunca bir dostunuzu Zeray sahibi yapın, ailemiz genişlesin.

Hem arkadaşınız ev sahibi olsun, hem de referansınız karşılığı

14 Şubat’a özel 14.000 TL nakit kazanın. Birlikte ailemizi ve sevgimizi büyütelim” diyor.

*

Keşke bu kadarla bitse.

Daha önce projeleri genel hatlarıyla anlattık, hangi aşamada olduklarını yazdık.

Önümüzdeki hafta Zeray’ın KAP’a bildirdiği projeleri yerinde incelemeye başlayacağız.

İnşaatlar hangi hızda ilerliyor?

Hangi şantiyelerde çalışma var, hangi şantiyelerde ilerleme var tek tek inceleyip haberleştireceğiz.

Zeray kendince borsa zırhı edinmiş olabilir.

Yapılan her olumsuz haberi “manipüle ediyorlar” diyerek savuşturmak isteyebilir.

Ancak bizim görevimiz doğruları halka anlatmak.

Eylülde teslim etmesi gereken konutları teslim etmeyen, ocak ayı sonunda şirket sahibine göstermelik bir daire teslimi yaparak “daireler teslim ediliyor” diyen Zeray, KAP’a sunduğu raporda da görülüyor ki daha kimi bloklarda iç ve dış sıva işlerini bile bitirememiş.

*

Sen devasa bir inşaat firması olarak halka yalan söyleyeceksin, aldatacaksın.

Bunun adı manipülasyon olmayacak.

Bir gazete, kamuoyu görevini yerine getirerek vatandaşı bilgilendirecek, sen ona manipülasyon diyerek işin içinden sıyırmaya çalışacaksın.

Yok öyle yağma!

Erdem Arcan bu ayıbı yapanı bulmadan il başkanı olamaz!

CHP mitingini ve sonrasında yaşananları biliyorsunuz.

Genel başkan Özgür Özel kürsüden sadece İzmit Belediyesi icraatlarını okudu.

Derince nerede?

Yok.

Karamürsel nerede?

Yok.

Hal böyle olunca ortalık ayağa kalktı.

Hem Derince Belediye Başkanı Sertif Gökçe hem Karamürsel Belediye Başkanı Ahmet Çalık kırgınlıklarını açıkça dile getirdi.

Peki CHP Kocaeli İl Başkanı Erdem Arcan ne yaptı?

Bilgileri kendisinin vermediğini söyledi.

Nereden gittiğini bilmediğini söyledi.

*

Böyle iş olmaz.

Ben duymadım, ben bilmiyorum demekle olmaz.

Sen bu partinin il başkanısın Erdem ağabey.

Sen Kocaeli il örgütünün patronusun.

Bilmen gerek.

Hadi miting günü bilemedin.

Ertesi gün bilmen gerek.

Ne olmuş, nasıl olmuş hesabını sorman gerek.

Aksi halde herkesin gözündeki yerin netlik kazanacak.

Aksi halde CHP Kocaeli’nin değil, İzmit Belediye Başkanı Fatma Kaplan Hürriyet’in başkanı olacaksın.

Yüzde 5 zam teklifi küfür gibi!

Brisa, Pirelli ve Prometeon fabrikalarında çalışan yaklaşık 5 bin işçiyi ilgilendiren Toplu İş Sözleşmesi görüşmelerinin ikinci oturumu tamamlandı.

İşveren işçilere ilk 6 ay için yüzde 5 zam teklif etti.

Küfür gibi.

O an masada olduğunuzu hayal edin.

Sendika yöneticisi olduğunuzu düşünün.

Ben olsam, “Ha si…tir” diye bağırıp masadan kalkardım.

Lastik İş yöneticilerinde peygamber sabrı var.

5 bin işçinin ekmeğiyle ilgili görüşmelerde masayı devirmemiş olmaları gerçekten mucize.

Hepsini tebrik etmek lazım.

Şu Ramazan günü işveren temsilcilerine ise okkalı beddualar yakışır ancak.

Yılsonu enflasyon 30,89.

Çarşı pazar yangın yeri.

O masaya oturup, işçilere yüzde 5 zam teklif edebiliyor olmak akıl işi değil.

Vicdan, onur, gurur, insanlık…

Lastik fabrikalarının yöneticileri dilerim bunları soyunup oturmaktan vazgeçerler masaya.

Yoksa ilerleyen toplantılarda işler bugünkü kadar sakin ilerlemeyebilir.

Lastik işçisinin yumruğunu bugünkü toy yöneticiler bilmez ama onların ağababaları iyi bilir.

Kocaeli ticaretinin önemli isimlerinden İbrahim Bıyıklı da söz konusu operasyonda gözaltına alındı.

Borsaya para yatırmış da, hemen sonra çekmiş.

Çok masummuş, bir suçu günahı yokmuş.

İbrahim Bıyıklı’yı kötülemek istemiyorum.

Ama kentte nerede parayla ilgili bir konu var hop İbrahim Bıyıklı ismini duyuyorum.

Sözde dindarlar, muhafazakarlar.

Sözde faiz haram, faiz yemiyorlar.

Ancak gördüğüm paradan para kazanmak için kırk takla atıyorlar.

Kripto para nedir?

Paradan para kazanmak değil midir bir anlamda?

Ne alın teriniz oluyor kripto para yükselip kar yaptığında?

Ne yalan söyleyeyim Bıyıklı’ya üzüldüm.

Yahu otur pastanende, pideni sat.

Az kazan, öz kazan.

Sana ne kripto paradan…

*

Eldoğan ailesinin reisi olarak görülen Yalçın Eldoğan’ın bu operasyonda isminin geçmesine hiç şaşırmadım.

Ben kent kamuoyunda Eldoğan’la ilgili bugüne kadar tek bir olumlu şey duymadım.

Ancak kent basınında sürekli olumlu haberler, süslemeler vardı.

Bir gün benimle yemek yemek istedi.

Buluştuk.

Bir saat kadar yemek yedik.

Ben ısmarladım.

Bir daha da hiçbir irtibatımız olmadı.

*

Önceki gün Yalçın Eldoğan’ın Dubai’de olduğunu öğrenince konuyu haberleştirdik.

Herkesin sorduğu soruyu yüksek sesle sorduk, “Yalçın Eldoğan kaçtı mı?” dedik.

Daha sonra Aziz (Aziz Muhammet Ulubaş) telefonda Eldoğan’la konuştu.

Eldoğan “Kaçmadım, perşembe günü dönüyorum” dedi.

Ve ekledi, “Helenex ile hiçbir ilgim yok…”

Ticaret Sicil Gazetesi’ne baktım.

Şirkette hissesi yok.

Oğlu Barış Eldoğan var.

Kardeşi Yakup Eldoğan var.

Kemal Tutuman diye başka bir isim var.

Orçun Göçgün diye başka bir isim var.

*

Helenex şirketi ilk olarak Koindirek adıyla 14 Şubat 2018’de kuruluyor.

2 ortak var, Kemal Tutuman ve Orçun Göçgün.

21 Şubat 2018’de şirketin Koindirek olan isim Koindirekt olarak değiştiriliyor.

11 Ağustos 2020’de Koindirekt ismini değiştirip Helenex oluyor.

7 Eylül 2021’de Yakup Eldoğan yönetim kurulu üyesi oluyor.

12 Aralık 2021’de Barış Eldoğan yönetim kurulu üyesi oluyor.

*

Futbol kulüpleri ile sponsorluk ve coin anlaşması yapmaya başlıyorlar.

Günümüzde yaklaşık 5 yıl öncesi.

Yalçın Eldoğan kendisini Helenex Bilişim A.Ş. Yönetim Kurulu Başkanı olarak tanıtıyor.

Öyle ki YeniMalatyaspor’la yaptıkları anlaşmada kameralar karşısına da bu sıfatla geçiyor ve fotoğraf veriyor.

Coin şovlarından 1-2 yıl sonra Helenex mağdurları ortaya çıkmaya başlıyor.

Helenex’e para yatıranlar mağdur olduklarını belirterek seslerini yükseltmeye başlıyor.

Neredeyse Kocaelispor da mağdurlar arasında yer alacak.

Bugün Helenex’le hiçbir alakası olmadığını iddia eden Yalçın Eldoğan o dönem yerel bir gazeteye konuşuyor ve “Yeni Malatyaspor ve Boluspor’a ciddi maddi destek sağladım, Kocaelispor’a da yapacaktım ama yönetim istemedi” diyor.

Şirketi kendiyle bir tutuyor.

Dönemin yöneticisi Ekrem Can, firmaya güvenmediklerini söylüyor.

Bu sebeple anlaşma sağlanmıyor.

Yalçın Eldoğan şu anda Dubai’de.

Malum Dubai’nin suçlu iadesi yok.

Dün Aziz’e söylediğine göre 12 Şubat Perşembe günü Türkiye’ye geri dönecek.

Ben Yalçın Eldoğan’ı tanımam, etmem.

Sadece 1 saatlik yemekte edindiğim izlenimler aşağıdaki “Yalçın Eldoğan” yazısında mevcut.

Eldoğan suçsuz mu, Dubai’den geri dönecek mi?

Benim yarım saatlik internet araması ile edindiğim şu bilgileri bir düşünün.

Bir de emniyetin yıllar süren detaylı incelemelerini hesap edin.

Oğlunuz, kardeşiniz şirketin resmi yönetim kurulunda.

Siz de kendinizi her yerde Helenex Bilişim A.Ş. Yönetim Kurulu Başkanı olarak tanıtıyorsunuz.

Siz olsanız kendinizi suçlu hisseder miydiniz?

Siz olsanız hali hazırda kimsenin size dokunamayacağı Dubai’den Türkiye’ye döner miydiniz?

Çalışmalar yapılıyor ancak gördüğümüze göre halen net bir sonuç alınabilmiş değil.

Müteahhitler kat artışı bekliyor.

Kocaeli’nin trafik sorunu var.

Kentin dört bir yanında yol ve kavşak yapım çalışmaları var.

Ancak köklü bir çözüm önerisi yok.

Basınç dolu, her yanı patlak bir boru sistemi gibi.

Nereyi düzeltseniz bir başka bölgeye trafik yükü taşımış oluyorsunuz.

Kocaeli’nin su sorunu var.

Barajlar çare olmuyor.

Son birkaç yıldır neredeyse her mevsim su krizi tehlike çanları çalıyor.

Kocaeli’nin çevre sorunu var.

Limanlar büyümeye devam ediyor.

OSB’ler dilediği gibi at koşturuyor.

Sarı öküz verilmiş, artık kimse hiçbir şeye ‘dur’ demiyor.

Kocaeli’nin ekonomik sorunları var.

En dandik evin kirası bile asgari ücreti geçmiş durumda.

Vatandaş geçinemiyor.

*

Her biri büyük, her biri ayrı bir sorun.

Ancak temel sorunlardan biri düzen sorunu.

Kocaeli’nin düzen sorunu var.

Kentte düzen yok.

Kurallara uyan yok.

Hatalı parklanmalara hiç girmeyeceğim.

Kocaeli’nin ara sokaklarında araba sürmek büyük kabiliyet işi artık.

Sadece ara sokaklarda da değil, kentin ana caddelerinde de artık araba sürecekseniz bir ralli sürücüsü kadar keskin reflekslere sahip olmanız gerek.

Kocaeli’nin merkez ilçesi İzmit’te, en merkezi cadde olan Yürüyüş Yolu’nda motosikletler cirit atıyor.

Hiç kimse ses çıkarmıyor.

Kimse buna bir dur demiyor.

Her sabah Devrim Ekim’i okula bırakırken yürüyüş yolundan yaya geçidine bir motosiklet atlıyor.

Haftada 1-2 büyük tehlike atlatıyoruz.

Sadece ben değil, etrafımdaki pek çok dostum da benzer sorunları yaşıyor.

Yürüyüş Yolu’nda yaya olarak yürümek imkansız hale geliyor.

Çevresinde araba kullanmak imkansız hale geliyor.

Kocaeli Valiliği bu düzen sorununa ne zaman el atacak merak ediyorum.

Sadece ayda yılda bir Barlar Sokağı’nı basıp göstermelik asayiş uygulaması yapmakla olmuyor.

Kendini bilmez motosiklet sürücüleri, bütün boşlukları kendine ait sanan otomobil sürücüleri de kent asayişini büyük riske atıyor.

Özdilek Game Factory:

Çocuklarımızı ölüme mi götüreceğiz?

Özdilek AVM’yi oldum olası severim.

70’lerin Şişe Cam ve benzeri fabrikalarının sosyal tesislerine benzetirim.

Özellikle kaliteli restoranı beni kendine çeker.

Ayda 1-2 defa Özdilek AVM’nin restoranında yemek yerim.

Geçtiğimiz aylarda Kocaeli’deki AVM bünyesinde Game Factory isimli bir eğlence merkezi açıldı.

Devasa bir yer.

Pahalı bir yer.

Çocuğunuzu eğlendirmek istiyorsanız binlerce lira harcamanız gerekiyor.

İnsanlar harcıyor da.

Ayda yılda bir de olsa çocukları eğlensin istiyorlar.

Çocukları eğlenecekse, güvenli bir ortamda, eskimemiş yeni oyuncaklarla eğlensin istiyorlar.

Bu sebeple Özdilek Game Factory’i tercih ediyorlar.

Ancak önceki gün çok üzücü bir haber aldık.

Özdilek Game Factory içerisinde yer alan trambolin delindi ve bir çocuk içerisine düşerek yaralandı.

Allah’tan çocukta çok ciddi bir sağlık sorunu yok.

Ancak ortada cevaplanması gereken sorular var.

Daha yeni açılmış bir eğlence merkezinde trambolin muşambası nasıl olur da delinir?

Game Factory oyuncaklarını kim denetliyor?

Bu oyuncaklara hiç mi bakım yapılmıyor?

Sorumlalar kim?

Kimler hesap verecek?

Game Factory bu olayda kendini aklamazsa Özdilek AVM’de çok kalıcı olabileceklerini düşünmüyorum.

Tek bir yaprak kalmayan ağaçları sabahlayarak yürüyorum her sabah büyük bir mutlulukla.

Ben güneşli havaları sevmem.

Anlayacağınız bir süredir keyfim yerinde.

Çok soğuk olmasa, bir de kamp atabilsem dağlarda değmeyin keyfime.

*

Verimli çalışma taraftarıyım.

Bu sebeple canım dinlenmek istediğinde hiç ödün vermem, dinlenirim.

Bir süredir sadece günlük işlerle ilgileniyor, elimden geldiğince bünyemi dinlendiriyordum.

-Maalesef günümüz Türkiye’si o kadar yorucu ki.

Henüz 30’larında 40’larında hem bedenen hem zihnen tükeniyor insan.-

Devrim Ekim’in ara tatili de araya girince epeyce bir es verdim.

Hızlıca birkaç konudan bahsedeyim.

Artık enerji depolamış sayılırım.

Bundan böyle hemen her gün daha fazla çalışıp, yazabileceğimi düşünüyorum.

Zeray İnşaat!

Firma bir süre önce halka arz oldu.

Maalesef halka arz olduğu gün hiçbir şey yazamadım.

Geçtiğimiz yıl bir gazeteci arkadaşımın ısrarı sonrasında, defalarca reddetmeme rağmen Zeray İnşaat ile reklam anlaşması imzalamıştım.

Sözleşmeyi okumadan nasıl bir eşeklik ettiğimi bir süre önce maalesef firma ismi vermeden anlatmıştım.

31 Aralık 2025 tarihine kadar sözleşme gereği haklarında hiçbir olumsuz haber yapamıyordum.

Oturdum, uzun uzun bir yazı kaleme aldım.

Avukatım Başar Değer 6362 Sayılı Sermaye Piyasası Kanunu’nun 107. Maddesi gereği uzun bir inceleme yapmamızı, aksi takdirde yayınlamama müsaade etmeyeceğini söyledi.

Üzerinde çalışıyoruz.

Umarım önümüzdeki günlerde yayınlayabileceğim.

Kandıra Gıda İhtisas OSB’de bir şeyler oluyor!

Dönemin FETÖ’cüleri arasında çok modaydı.

Milyonlar yatırdılar.

Çok çabaladılar.

Sonrasında FETÖ operasyonları tasfiye oldular.

En azından bilinen büyük bir bölüm elini ayağını çekti.

Sonrasında çalışmalara hız verildi.

İş makineleri hummalı bir çalışma sergiledi.

Kimi işler çok hızlı ilerledi, kimi işlerde ise akla mantığa sığmayan aksamalar oldu.

Kandıra Gıda İhtisas OSB’de bir şeyler oluyor.

OSB başkanına sorsanız her şey yolunda.

Ancak ihale oluyor, olmaz fiyata ihaleyi alan firma batıyor.

İhale oluyor, olmaz fiyata işi alan firma kaçıyor.

İhale oluyor, maliyet hesaplanıyor, maliyetin milyonlarca lira altında teklif veren firma işi alıyor.

Kocaeli’nin köklü inşaat firmaları diyorlar ki, “Bu iş bu fiyata yapılamaz.”

Kimse dinlemiyor.

Betonun parasını 5 sene önce peşin versen, demiri 5 sene önce alıp depolasan ihale bedeli kurtarmayacak işlere nasıl olur da “tamam” der idare anlayamıyorum.

İhaleye giren akraba firmalardansa hiç bahsetmiyorum.

Tramvay reklamları yeniden…

Kocaeli Büyükşehir Belediyesi iştiraki UlaşımPark A.Ş.’nin işlettiği tramvaylarda yaklaşık 1 yıldır herhangi bir reklam giydirmesi yoktu.

Kocaeli Büyükşehir Belediye Başkanı Tahir Büyükakın’ın kararıydı.

Sözleşmesi devam edenler geçtiğimiz yıl birkaç ay daha tramvayların üzerinde kaldı, sonra söküldü.

Aylar sonra şimdi tramvayların üzerinde yine reklamlar var.

Çeşitli firmaların ilanları kentin dört bir yanında, binlerce vatandaş tarafından görülüyor.

Kaç paradır, fiyat tarife nedir bilmiyorum.

Ancak büyükşehir açısından güzel bir gelir kapısı.

Allah bereket versin.

KOTO’da yol ayrımı!

Kocaeli Ticaret Odası’nda seçimlere henüz uzun bir süre var.

Ancak ekipler şimdiden seçim çalışması yapmaya başladı.

KOTO Başkanı Necmi Bulut, malum büyük MESEM yolsuzluğundaki çeteye KOTO’nun kapılarını açmıştı.

KOTO üyeleri bu çetenin dolandırıcılığına daha kolay alet olabilsin diye KOTO binasında MESEM çetesinin kılıfı olan danışmanlık firması için bir ofis kurulmuştu.

MESEM davasında ne KOTO’nun adı var, ne başkanın…

Koskoca çete KOTO’yu kullanarak üyeleri kandırmış ancak bunun bedelini ödeyecek KOTO’dan tek bir isim yok.

Hal böyle olunca KOTO Başkanı Necmi Bulut yeniden başkanlığa aday.

Ancak ekibinin büyük bir bölümünün desteğini kaybetmiş durumda.

Bu sebeple dengeler değişecek diyorum.

Yakın çalışma arkadaşları ile hem MESEM üzerinden hem de başkanlığı boyunca sergilediği kimi tavırlar nedeniyle araları açılmış.

Bu süreçte 7-8 yol arkadaşının yeniden hiçbir göreve aday olmayacağı konuşuluyor.

Hiçbiri Bulut’un karşısına çıkmayacak.

Ancak duyduğum kadarıyla “tarafsız” meclis üyeleri çıkarabilmek için komitelerde yoğun bir mesai harcanacak.

Necmi Bulut’un karşısına dişe dokunur bir aday çıkabilecek mi emin değilim.

Fatih Sultan Aşam aday, ancak henüz ses getirebilmiş değil.

*

Evet, KOTO’da dengeler değişecek.

Bana sorarsanız değişti bile.

Artık Necmi Bulut ve ekibi için dikensiz bir gül bahçesi var.

Elimin pek ayarı olmuyor.

İnsanları kırmak istemiyorum.

Ancak bazı yazıları insanları kırmadan yazmanın imkansızlığı ile baş başa kalıyorum.

*

16 Ocak ardımızda kaldı.

Aslında tüm ülke için çok önemli bir gün.

Gazi Mustafa Kemal Atatürk ilk ve tek basın toplantısını Kocaeli’de yapıyor.

Genç cumhuriyete dair hedeflerini paylaşıyor.

Daha sonra 16 Ocak, “Basın onur günü” ilan ediliyor ve her yıl Kocaeli Gazeteciler Cemiyeti organizasyonu ile kutlanıyor.

*

Yıllar önce, henüz bıyıkları yeni terlemiş bir gazeteci iken bu törenlere koşa koşa giderdim.

Yıllar geçtikçe organize edilen her tören daha geriye gitmeye başladı.

Kocaeli Gazeteciler Cemiyeti her yıl daha kötüye imza attı.

Atatürk’ten uzaklaşıldı.

Sanki bu organizasyon “Kocaeli Büyükşehir Belediyesi bakın biz Kocaeli Gazeteciler Cemiyeti olarak buradayız” demek için yapılan bir organizasyon halini aldı.

Her yıl yüzlerce bin lira harcanan 16 Ocak Basın Onur Günü organizasyonlarında ne nereye nasıl harcanıyor belli değil.

Eskiden çok sorgulardım.

Bir dönem sahada çalışan muhabirlere bilgisayar dağıtılmıştı.

Söz konusu bilgisayarlar Kocaeli Büyükşehir Belediyesi tarafından temin edilmişti.

Ben ve benim gibi pek çok dönemin muhabiri o bilgisayarlardan alamadı.

Nedenini sorduğumda “kalmadı” denildi.

O bilgisayarların ne olduğuyla ilgili çok vahim iddialar vardı da, hiçbirine girmeyeceğim.

*

Yaklaşık 6 senedir 16 Ocak Basın Onur Günü törenlerine katılmıyorum.

Gazetecilerin kendi kendilerini nasıl rezil ettiklerini görmek istemiyorum çünkü.

En son 2 yıl önce törenlerde bir çocuğun gazetecileri temsilen koşarak alana girerek “yazıyor, yazıyor” diye bağırarak dağıttığı gazetelerin manşetine yıllarca bitirilemeyen, Şehir Hastanesi’ni manşet yapmışlardı yalakalık olsun diye.

Gazetenin manşetinde günün anlam ve önemini belirten hiçbir şey yoktu.

“Olur mu canım böyle rezalet” diyerek ortalıkta bağırmamı engellediği için, söz konusu törenlerle ilgili “katılmıyorum” kararımın ne kadar haklı olduğunu anlamıştım.

Benzer bir anlam aydınlanmasını da bu cuma günü yaşadım.

*

Hemen her 16 Ocak’tan sonra olduğu gibi katılan meslektaşlarımı arayıp sordum, nasıldı?

“Tahir başkan kibar bir dille cemiyete ‘bu işi böyle yapacaksanız, hiç yapmayın’ dedi. Ben cemiyet başkanı olsam ertesi gün istifa ederdim” dedi bir tanesi.

İnanmadım bir başka meslektaşımı aradım.

Sonra bir başka…

Yine 10-15 yıldır geri giden Kocaeli Gazeteciler Cemiyeti’ne yakışır bir tören organize edilmiş.

Her şey derme çatma.

Her şey düzensiz.

Ama artık ne kadar düzensiz ve derme çatma ise Tahir Büyükakın’ı bile çileden çıkarmış.

Öyle ki kürsüden bu durumu eleştirmiş.

Kimi meslektaşlarım cemiyet başkanı Cemal Kaplan’ın bu eleştirileri anlamadığını söyledi.

Kimi meslektaşlarım bir iki hafta içerisinde cemiyetin genel kurulunun toplanmasını gerektiğini anlattı.

*

Öncelikle şunu belirteyim, Kocaeli Gazeteciler Cemiyet’nin içerisinde bulunduğu çürümüş durum Cemal Kaplan’ın eseri değil.

Bu durum Cemal Kaplan ile de başlamadı.

Cemal Kaplan kendisine uygun görülen başkanlık görevini kendi yapabileceği şekilde yaptı, yapıyor.

Cemiyetin bu durumda olmasına sebep olan şey 10-15 yıldır cemiyeti ele geçiren, etkisi altına alan yapı.

Bugüne kadar bu yapı sebebiyle neredeyse hiçbir iş düzgün yapılamadı.

Basın konutları inşa edildi.

Ben o dönem “Çınarlı bana uzak, orada oturamam. Oturabilecek arkadaşlarımın hakkına girmeyeyim” diyerek ilk kuraya katılmamıştım.

Sonra bölgede kendisine ev hakkı çıkanların hakkını 5-10 bin liraya satın alıp bu hakkı polislere, öğretmenlere satanlara duydum.

Meslektaşlarımız adeta emlakçı gibi davranıyorlardı.

Kişileri cemiyette eski ya da yeni yöneticiydi üstelik.

Gazetecilerin ev sahibi olmasını sağlayacak büyük proje birkaç kişiyi zengin etti.

Birkaç gazeteci de bölgedeki evini orada hiç oturmadan 1-2 sene sonra çok değerlenince sattı.

Koskoca Basın Sitesi’nde 5 gazeteci oturmuyor şimdilerde.

Cemiyet güzel başladığı işi, birkaç gazeteciyi zengin ederek beceriksizlikle tamamlamış oldu.

*

Dağıtılmayan ancak cemiyete gönderilen bilgisayarlardan bahsetmiştim.

Basın Müzesi vardı bir zamanlar.

Kapanca Sokak’taki tarihi bir konakta hizmet veriyordu.

Adeta cemiyetteki kimi yöneticilerin özel mülkü haline gelmişti.

Gazeteciler kullanamıyor, şehre gelen misafirler gezemiyordu.

Şimdilerde kapı kilit, aylardır belki yıllardır Basın Müzesi’nden haber yok.

*

İzmit Cumhuriyet Parkı’nda Nevzat Doğan döneminde bir Medya Evi oluşturulmuştu.

İçerisinde bilgisayarlar vardı.

Klima ve ısıtma sistemi mevcuttu.

Gazeteciler hemen yanda yer alan kafeden indirimli çay-poğaça alabiliyordu.

Medya Evi’ne de sahip çıkılmadı, oda yok oldu.

*

Kocaeli Gazeteciler Cemiyeti denildiğinde benim aklıma artık bir hemşeri derneği geliyor.

Tek dertleri yılda birkaç defa şehir dışına seyahat düzenlemek.

O seyahatlere kimlerin katıldığı da meçhul.

Kiminin kuzeni, kiminin baldızı, kiminin kayınçosu, kardeşi, eltisi, görümcesi…

Nerede bedava bir organizasyon var, bedava yeme-içme var Kocaeli Gazeteciler Cemiyeti orada.

Peki gazetecilerin sorunları?

Herkes suspus.

*

Yazdıkça aklıma geliyor.

Bir de indirim anlaşmaları rezaleti var.

Sadece bu rezalet bile bütün yönetimin istifa etmesini gerektirirdi ancak, Kocaeli Gazeteciler Cemiyeti yönetimi istifa edilen bir makam değil, istifade edilen bir makam olduğu için meslektaş yöneticilerimiz istifade etmeyi tercih ettiler.

Neydi o indirim anlaşması rezaletti?

Kocaeli Gazeteciler Cemiyeti özel bir hastane ile indirim anlaşması imzalamıştı.

Cemiyet üyesi meslektaşlarımız yüzde 5 indirim alacaklardı.

Cemiyet yönetim kurulu üyeleri ise yüzde 15 indirim alacaklardı.

Yöneticiler kendilerine çıkar sağlamak için her yolu deniyorlardı anlayacağınız.

Söz konusu fiyasko bir meslektaşımız hastaneye gidince ortaya çıktı.

Kocaeli Gazeteciler Cemiyeti yönetimi bu rezalet ortaya çıktıktan sonra büyüklük gösterdi ve yüzde 15 indirim haklarını yüzde 5’e indirdi.

*

Cemiyetle ilgili çok şey yazabilirim ancak meslektaşlarımı eleştirmek en son istediğim şey.

Kocaeli Gazeteciler Cemiyeti’nde hiçbir şey iyi gitmiyor.

Bunu söylemek yeterli olacaktır sanırım.

*

Son birkaç aydır Kocaeli Gazeteciler Cemiyeti’nde bir değişim olmasıyla ilgili kulaktan kulağa fısıldanan bir arayış var.

Evet, cemiyet yönetimi değişmeli.

Ancak yeni gelen yönetim 10-15 yıldır devam eden düzenden farklı olduğunu yahut olacağını en başında beyan etmeli.

Cemiyete bugüne kadar, özellikle son dönemde özel kurumlarda çalışan, görev tanımında basınla ilişkilendirilebilecek en ufak bir ifade bulunan herkes üye yapıldı.

Gazeteci olmayan, mesela bir sigorta şirketinde basın bülteni hazırlayıp gazetelere servis edenler, hastanelerin halkla ilişkiler birimlerinde çalışanlar aklınıza kim gelirse üye yapıldı.

Bu sebeple aslında mevcut yapıyı yıkmak zor.

Güncel yöneticilerden biri olan Hüseyin Öziri “ben başkan adayıyım” diyor.

Hüseyin abiyi gazetecilerle ilk tanıştığı günden bu yana bilirim.

Çok iyi bir insandır.

Ancak gazeteci değildir.

“Çantacı Hüseyin” diye tanınır.

Çünkü yıllarca İzmit Fethiye Caddesi’nde çantacılık yapmıştır.

Daha sonra Fethiye Caddesi’ndeki dükkanını kiraya verip bir gazetenin kuruluşunda ortak olmuş ve gazetecilikle tanışmıştır.

İmzalı bir haberi, gündem yaratan bir röportajı yoktur.

Çünkü bilmez.

En iyi ihtimalle gazete patronudur.

Bence cemiyet başkanı olmamalıdır.

Hatta cemiyet seçimlerinde oy dahi kullanmamalıdır.

*

Cemiyete dışarıdan çok fazla ismin “gazeteci” gibi gösterilerek üye yapıldığını söyledim.

Sadece Hüseyin Öziri’nin 200’e yakın üye yaptığı konuşuluyor.

Bu duruma mevcut tüzük izin veriyor.

İşte bu sebeple diyorum ki yeni gelecek yönetim eğer gerçekten bu kentin gazetecilerini ve o gazetecilerin cemiyetini önemsiyorsa ilk olarak “pasif üye” kavramını getirmelidir.

Belediyelerde, hastanelerde, PR ajanslarında çalışan herkes pasif üye yapılmalıdır.

Bu pasif üye kavramına gazete patronları da girmelidir.

Ben de mesela pasif üye olmalı ve sonraki seçimlerde oy kullanmamalıyım.

Çünkü ben sokaktaki muhabirin, masa başında 8-5 hatta 8-8, 8-10 çalışan editörün halinden anlayamam.

Gazetenin patronu istediği saatte çalışır, istediği saatte çalışmaz.

Bu sebeple gazetecilerin kaderini belirlemesi gereken, gazetecilerin derdiyle dertlenmesi gereken cemiyetin seçimlerinde etkili olmamalıdır.

Benzer durum belediyeler, hastaneler ve PR ajansları için de geçerlidir.

Haftada bir tane basın bülteni hazırlayan PR ajansları günde 20-30 içeriği yayına alan editörler bir olamaz.

O ajans çalışanları gazeteci editörlerin derdinden anlayamaz.

Belediyelerde rahat ve konforlu araçlarla habere çıkıp, daha sonra ofisine dönüp günde 1 haber yazan ve bunun karşılığında 2-3 asgari ücret kazanan arkadaşlarımızla günde 5-6 habere koşan, karşılığında asgari ücret yahut 1-2 bin lira fazlası bir maaş alan muhabirler bir görülemez.

Belediye çalışan yüzlerce cemiyet üyesi, sokakta çile çeken muhabirlerin kaderini cemiyet seçimlerinde belirleyemez.

*

Bu sebeple pasif üye en önemli önceliktir.

Kimse merak etmesin, dert etmesin, pasif üyeler cemiyetin bütün bedava yeme-içme organizasyonlarından faydalanacak.

Sadece seçimlerde oy kullanma hakları bulunmayacak.

Pasif üyelik getirilirse yıllardır devam eden başarısız cemiyet yönetimleri yerine gazetecilerin derdini bilen, onların derdiyle dertlenen kimseler cemiyet yönetimlerinde görev alabilir.

İlerleyen süreçte başkan adayı olacak isimler eşini dostunu üye yaparak bu üyelere güvenenler değil, muhabirin, editörün, sayfa dizgicisinin derdiyle dertlenen ve o dertlere çözüm üreten gazeteciler olacaktır.

Bugün bize düşen en önemli görev şişirme üyelerin cemiyete verdiği zararı görmek ve bu zararı ortadan kaldırmayı öncelemektir.

*

Ben cemiyet seçimlerindeki oy kullanma hakkımdan feragat etmeye hazırım.

Aktif gazetecilik yapmayan herkesin bu hakkının elinden alınmasını talep ediyorum.

Başka türlü bu köhnemiş yapı, bu beceriksiz vasıfsız anlayış değişmez.

Ahmet gider, Mehmet gelir düzen aynı şekilde işler.

Aksi olacaksa da Kocaeli Gazeteciler Cemiyeti öyle çok öncelikli değildir.

Şöyle 100–200 gazeteci ile bir dernek kurulabilir.

Emin olun o dernek mevcut cemiyetten daha fazla saygı ve itibar görür.

Belediyeden servis edilen haberlerin altına imzasını atarak sarı basın kartı alanlar yerine, hayatında imzalı, kentte gündem belirleyen tek bir haberi olmayanlar yerine, bütün derdi bedava yemek-içmek-gezmek olanlar yerine…

Bütün resmi kurumlar ve basını takip eden vatandaşlar yeni kurulacak derneği ciddiye alacaktır.

Benim önceliğim Kocaeli Gazeteciler Cemiyet’nin kurtarılmasından yanadır.

Ancak Kocaeli Gazeteciler Cemiyeti’nde zihniyet değil temsiliyet değişecekse bağımsız yeni bir dernek de ihtimaller dahilinde görülmelidir.

İbadetin gizli olanı makbuldür.

İmanla paranın kimde olduğu belli olmaz.

Ve daha nice nice özdeyişler bir yana, Türkiye siyasetinde genel olarak siyasiler din satıyor, seçmen de bunu güle oynaya alıyor.

Üstelik bu işin öyle Ak Parti’si, CHP’si filan da yok.

Daha dün gibi akıllarda rahmetli Deniz Baykal’ın çarşaflı ablalara parti rozetini kameralar önünde taktığı görüntüler.

Yahut Sefa Sirmen’in bir seçim vaadi olarak camileri temizleteceğini duyurması.

*

Muhafazakar kitle hemen her dönem siyasetçilerin büyük bir oy kaynağı olarak görüldü.

Bugün de değişen pek bir şey yok.

Ancak muhafazakar kitle bugün genel olarak Ak Parti tarafından konsolide edilmiş durumda.

CHP’liler muhafazakar kitleye ulaşmayı deniyor ancak ne derece başarılı oluyorlar tartışılır.

İzmit Belediyesi hemen her cuma 12 ilçeden birinde bir cami seçiyor kendine ve cemaate çeşitli ikramlarda bulunuyor, hediyeler takdim ediyor.

Kocaeli’nin muhafazakar seçmeni bu hediye ve ikramlar karşısında “Tamam benim desteğim Fatma Kaplan Hürriyet’edir” diyecek mi, Fatma hanım büyükşehire aday olursa bunu görebileceğiz.

Bugünden bir şey söylemek çok zor.

*

Ancak bugünden şunu söyleyebilirim, Kocaeli’de cemaat değişiyor.

Çok rastgele zamanlarda, rastgele camilerde namaz kılarım.

Eskiden Ak Partili isimlerle, belediye bürokratlarıyla karşılaşırdım.

Kalabalık etmeden, şov yapmadan, cemaatle hem hal olur, namazlarını kılarlardı.

Son yıllarda bu iş epey değişti.

Anlayamadığım şekilde bir yalakalık dönemi başladı.

Cemaate yahut cami hocasına değil bu yalakalık.

Başkana ve genel sekretere…

Başkana kendini göstermek isteyen özel kalemden bir şekilde hangi camide namaz kılacağını haber alıyor.

Koşa koşa o camiye gidiyor.

Aynı durum genel sekreter için de geçerli.

Genel sekreterle işi olan, kendini ona göstermek isteyenler onun namaz kılacağı camiye koşuyor.

Genel olarak Sekapark, İzmit Millet Bahçesi, Fevziye Camii ve Orhan Camii bu ve benzer “şovlara” sahne oluyor.

Bu sebeple buralardan uzak duruyorum.

Özellikle cuma günleri…

*

Eskiden Fazlıoğlu İş Merkezi’nin altında, arka tarafta yer alan Süleymaniye Mescidi’ne giderdim.

Bir gün ayağımda şort var diye hoca efendi beni hor görünce darıldım, oraya gitmemeye başladım.

Gözden ıraktı, iyi oluyordu.

Daha sonra kendi mahalleme, çocukluğuna döndüm.

Zıbıncı Camii benim rahmetli Hasan hocadan Kur’an okumayı öğrendiğim, içerisinde pek çok haylazlık ettiğim mahalle camiim.

Geçtiğimiz hafta cuma namazı için camiye girdim.

Tıka basa doluydu.

İlk sünnet, farz derken biraz olsun cemaat eksildi.

Son sünnet için arkadaki boşluğa geçtim.

Namazı bitirdim, selam vermek için sağıma döndüm CHP İzmit İlçe Başkanı Gökhan Ercan’ı gördüm.

Çıkışta ayaküstü sohbet ettik.

Yanında kimse yoktu.

Zaman zaman vakit namazlarına da geldiğini söyledi.

Sabah namazını birkaç defa Zıbıncı’da kıldığından bahsetti.

İlçeye döneceğini söyledi.

Daha sonra camiden birkaç on metre öteye park ettiği BMW’sine binerek mahallemden ayrıldı.

*

Hemen her cenaze namazında dikkat edin, CHP Kocaeli Milletvekili Harun Özgür Yıldızlı da vakit namazı için camiye giriyor, namazını kılıyor.

Benzer şekilde namazlarda denk geldiğim il ve ilçe yöneticileri de oluyor.

*

Bu duruma şaşırmıyorum.

Bir tarafta halkla iletişime doymuş, hali hazırda bütün cemaatleri kendinde gören bir iktidar partisi var.

Diğer tarafta ise cemaatlere ihtiyaç duyan bir CHP var.

Kimsenin imanını sorgulamak bana düşmez.

Samimiler ya da değiller bunu tartışmıyorum.

Son birkaç yıldır camilerde tablonun değiştiğini görüyorum.

Bundan bahsediyorum.

Yoksa ne CHP’si, ne Ak Parti’si…

Hemen herkes, her şeyi biliyor.

Kulaktan kulağa fısıltı gazetesiyle bütün bilgiler hızlıca yayılıyor.

Mesela kuaför sandalyesine oturuyorsunuz.

Peşi sıra kent bürokratlarıyla ilgili dedikoduları duyuyorsunuz.

Taksiye biniyorsunuz, belediyelerde olanları dinliyorsunuz.

Ancak tüm Türkiye’de olduğu gibi Kocaeli’de de artık bilginin bir gücü kalmadı.

Vatandaş balık hafızalı.

Bugün duyduğunu, okuduğunu, bildiğini yarın unutuyor.

Hal böyle olunca yanlış yapanlar, yanlışa ortak olanlar bir iki gün sessiz kalıp daha sonra yollarına devam edebiliyor.

*

Birkaç gündür Kocaeli Ticaret Odası (KOTO) güzellemeleri okuyoruz.

Sanki bir yerden düğmeye basılmış gibi.

Peşi sıra KOTO Başkanı Necmi Bulut övülüyor.

Yeniden aday olacağından bahsediliyor.

Çok iyi bir başkan olduğu için karşısına aday dahi çıkılamayacağı anlatılıyor.

Peki ama normal şartlarda yargılanması gereken Necmi Bulut’un nasıl oluyor da başkan adaylığından bahsediliyor?

*

Yaklaşık 2 sene önce Ustalık Telafi Programı (UTP) ve MESEM desteklerini usulsüz dağıtan, bir danışmanlık firması ve lise müdürü, müdür yardımcısı ortaklığındaki çeteye operasyon düzenlenmişti.

Yüzlerce milyon liralık büyük yolsuzluk soruşturması devam ederken olayın ana aktörü İzmit Atatürk Mesleki ve Teknik Anadolu Lisesi Müdürü Rümeysa Şen ile yaptığım röportaj büyük ses getirmişti.

Rümeysa şen yaşadıklarını bütün detaylarıyla anlatmıştı.

Yeniden o detayları anlatıp sizi sıkmayayım.

Konuyla ilgilendiğim her gün ayrı bir bilgi geliyor, her yeni bilgide farklı bir şaşkınlık yaşıyordum.

Pek çok bilgiyi soruşturma aşamasında haberleştirdim.

En önemli bilgi Kocaeli Ticaret Odası ile ilgiliydi.

*

Bugün bile MESEM Kocaeli davasını inceleyen uzmanlar yüzlerce firma ve binlerce kursiyerin sisteme birkaç kişilik çete ile nasıl entegre edildiğini merak ediyor.

İşte Kocaeli Ticaret Odası burada devreye giriyor.

Daha önce detaylıca anlatmıştım fakat şu kısımları tekrar etmekte fayda var;

“Kocaeli Ticaret Odası’na geleceğim, önce şu yolsuzluk nasıl yapılıyordu onu bir hatırlayalım…

Yüzlerce milyon liralık bir kazançtan söz ediliyor.

Türkiye’de UTP yolsuzluğu 18 ay boyunca devam etmiş ve ocak 2024’te bakanlık durumu fark ederek projeyi sonlandırmış.

UTP’de ortaokul mezunu, yaşının hiçbir önemi olmayan bir kimse firmalar üzerinden ustalık belgesi almak için sisteme kayıt ediliyor.

Sınav zorunluluğu yok.

Hiçbir denetim yok.

Ve kişi başı asgari ücretin yarısı kadar ödeme, teşvik almak için başvuran söz konusu firmalara yapılıyor.

*

Yolsuzluk burada başlıyor.

Aracı danışmanlık şirketleri devreye sokuluyor.

Okul müdürleri bu danışmanlık şirketleri vasıtasıyla firmalara gidiyor ve hiç çalışmayan, sınava girmeyecek, belge almayacak olan binlerce ismi sisteme kayıt ediyor.

Firmalar, danışmanlık şirketlerine her ay mal müdürlüklerinden hesaplarına yatan paranın yüzde 25’ini gönderiyor.

Kocaeli’de sadece Rümeysa Şen’in okulundan 22 bin ile 30 bin arasında kimse bu UTP sistemine kaydedilmiş.

Ortalama 25 bin kişi diyelim.

2023 temmuzda asgari ücret net 11 bin 402 TL idi.

5 bin 700 TL öğrenci başına her ay ödeme yapıldı yani.

Aylık yapılan ödeme 142 milyon 500 bin TL civarında.

6 ay boyunca bu ödemeler yapıldı.

Toplam rakam 855 milyon TL.

Bu rakam sadece İzmit Mesleki ve Teknik Anadolu Lisesi’ndeki rakam.

Kocaeli genelinde 1 milyar TL’den fazla bir rakam var ortada.

Bu rakamın her ay yüzde 25’i danışmanlık firmalarına aktarılmış.

213 milyon 750 bin TL yani.

Şimdi burada yolsuzluğun 2 ayağı var.

Birincisi 855 milyon TL devletin parası büyük bölümü var olmayan isimler üzerinden yapılan UTP başvuruları karşılığında şirketlere ödenmiş.

Bu devletin zararı.

Bir diğer kısımda ise büyük bir çete var.

Danışmanlık adı altında her ay yatan UTP teşviklerinden yüzde 25 alıyor ve bunu kendi aralarında pay ediyorlar.

*

Size bir danışman firma ve bir okul müdürü geliyor.

Havadan para vereceğini, sadece isim bulmanız gerektiğini söylüyor.

Siz de bu isimleri buluyor ve 6 ay boyunca kişi başı asgari ücretin yarısı kadar ücret alıyorsunuz.

Bunun karşılığı olarak danışmanlık firmasına da yüzde 25 pay veriyorsunuz.

Biliyorum çok uzun yazıyorum ancak sistemin anlaşılması ve Kocaeli Ticaret Odası’nın nasıl bir işe bulaştığının bilinmesi için bu detaylar şart.”

*

Bugün tutuklu olarak yargılanıyorlar.

Ancak ben Kocaeli Ticaret Odası’yla ilgili yazıyı yazdığımda bırakın tutuklanmayı, pek çok kimse bu çeteyi ve isimleri dahi bilmiyordu.

Hiç kimsenin ağzına almadığı iki isim vardı; Erkut B. ve Sefa Ö.

Erkut B. İstanbul’dan biri.

Ayakkabı ticareti yaptığı söyleniyor.

Sefa Ö.’nün kuzeni.

Sefa Ö. ise bir danışmanlık firmasının sahibi.

Danışmanlık firmasının ismi Caris Danışmanlık.

Bu firmanın adını ilk olarak Rümeysa Şen’in röportajında duymuştuk.

Daha sonra mahkeme tutanaklarından okuduk…

*

Caris Danışmanlık Diyarbakır’dan Kocaeli’ye geliyor.

Körfez’de bir ofis tutuyorlar.

Yine iddialara göre bu ofis İzmit İlçe Milli Eğitim Müdürlüğü’nde şube müdürü olarak görev yapan, bütün bu UTP’lerin imzalarını atan, olaylar ayyuka çıkınca apar topar emekli olan bir isme ait.

O ismi de herkes biliyor ancak o isim her ne hikmetse dava dosyasında yer almıyor…

Organize bir çete anlayacağınız.

Sefa ve Erkut isimli şahıslar Kocaeli’ye geliyor, Rümeysa Şen’i buluyor ve onunla birlikte firmaları dolaşarak UTP sistemine kaydediyor.

Bu işten yüzde 25 komisyon alıyorlar.

Bir firma ne kadar çok çalışan kaydederse sisteme, bu danışmanlık firmasının da karı o kadar artıyor.

*

Şimdi sıkı durun.

Bu danışmanlık firması Kocaeli Ticaret Odası’na gidiyor.

Burada KOTO Başkanı Necmi Bulut’la görüşüyor.

Kocaeli dışından kentimize gelen danışmanlık firması Necmi Bulut’la masaya oturuyor ve UTP sistemi için kaydedilecek isimler istiyor.

Kabaca, “Sizin üyelerinizi ikna edin, sisteme kaydedelim” minvalinde konuşuyorlar.

Buradan danışmanlık firmasının kazancı yüzde 25.

Necmi Bulut toplam 1.000 çalışan garantisi veriyor danışmanlık firmasına.

Bunun karşılığında da KOTO’nun okuluna 2 milyon lira bağış aldığı iddia ediliyor.

Bağışı Erkut yapıyor.

Kendi adıyla mı yapıyor, Caris Danışmanlık firması adıyla mı bilmiyorum.

Yukarıda, yazının başında hesabını yapmıştık.

1.000 çalışan için her ay 5 milyon 700 bin lira ödeme yapılıyor firmalara.

UTP 6 ay sürüyor.

34 milyon 200 bin lira ödeme var ortada.

Bunun yüzde 25’i; 8 milyon 675 bin lira.

8.7 milyon lira kazanç sağlayacak olan danışmanlık firması 2 milyon lira KOTO okuluna bağışlarken gözünü bile kırpmıyor tabi.

Danışmanlık firmasına KOTO binasında geçici bir ofis dahi veriliyor.

Firmaların yetkilileri buraya gelerek bilgi alabiliyor.

*

Kocaeli Ticaret Odası UTP ve MESEM yolsuzluğuna imza atan, devleti yüzlerce milyon lira dolandıran Caris Danışmanlık firmasına ve firmanın bugün tutuklu olan yetkililerine büyük kolaylıklar sağlıyor yani.

Normal şartlarda Kocaeli Ticaret Odası Başkanı Necmi Bulut’un savcılık tarafından ifadeye çağrılmasını beklersiniz değil mi?

Çağrılmıyor.

Dava dosyasında adı dahi geçmiyor.

Caris Danışmanlık’ın milyonlar tokatlamasında büyük katkısı olan Kocaeli Ticaret Odası, oda başkanı Necmi Bulut ve meclis başkanı Hüseyin Gezer dava dosyasında yok.

Hal böyle olunca, yaşananlar çabuk unutuluyor.

15 Ocak’ta MESEM dosyası kapsamında yargılanıyor olması gereken Necmi Bulut ve Hüseyin Gezer’in isimleri bir sonraki dönem için konuşuluyor.

Necmi Bulut’un yeniden başkan adayı olacağı, Hüseyin Gezer’in de onu destekleyeceği anlatılıyor.

*

Ben kimseye suç isnat etmem.

Necmi Bulut ve Hüseyin Gezer normal şartlarda UTP/MESEM dosyasında yargılanmalıdır.

Yargılanma sonucunda aklanabilirler.

Ancak onlar aklanırsa büyük ihtimalle bütün çete aklanacaktır.

Çünkü Kocaeli Ticaret Odası binasında danışmanlık firmasına oda veren, daha fazla kişiyi sisteme kaydederek yolsuzluk meblağının artmasına sebep olan, bunun karşılığında milyonlarca liralık bağış kabul eden isimler suçsuz ise, bu işi yapanlar da suçsuz sayılabilir.

*

Son olarak Necmi Bulut ve Hüseyin Gezer’in bugün MESEM/UTP dava dosyasında yargılanmamasından başka bir şeyi daha merak ediyorum.

Necmi Bulut ve Hüseyin Gezer yaklaşık 1 sene sonra yapılacak olan oda seçimlerinde nasıl birlikte hareket edecekler?

Kocaeli Ticaret Odası’nın MESEM yolsuzluğundaki payını yazdığımda Necmi Bulut aramıştı.

Bütün suçu adeta Hüseyin Gezer’e atarak şu ifadeleri kullanmıştı:

“Söz konusu danışmanlık firması bir okul müdürüyle birlikte gelmiş. Ben firma yetkilileriyle birebir görüşmedim. Hüseyin Gezer arkadaşımızın referansıyla gelip sunum yaptılar.

Sözleşme imzaladık ve vakfımıza bağış yaptılar. Bunu pek çok firma ile yapıyoruz. Dil okulları ile de yapıyoruz. Kazançları doğrultusunda bir bağış yapıyorlar.”

Daha sonra Hüseyin Gezer aramıştı.

O da kendisinin firma ile 10 dakika görüşüp daha sonra icra makamına yani Necmi Bulut’a yönlendirdiğini ifade ederek kendini yaşananlardan sıyırmak istemiş ve şöyle demişti:

“Bana UTP olayını anlattılar. Ben de icra makamında olmadığımı, temsili makamda olduğumu söyledim. İcra makamıyla görüşmelerini önerdim. Daha sonra odadan çıktılar. Ben bu şahısların hiçbirini hayatım boyunca görmedim, tanımadım. Daha önce hiç görmediğim birine kefil olmam akıl alır bir şey değil.

Şahıslarla sadece 10 dakika makamımda, benimle görüşmek isteyen şahsın makamına saygı duyduğum için yaptığım görüşmeden dolayı adımın bu olaylarda geçmesine çok üzüldüm.”

*

Şimdi elimde bir fotoğraf var.

Kocaeli Ticaret Odası’nın resmi sitesinde yayınlanmış bir fotoğraf.

Bu dava süreçleri başladığında apar topar siteden kaldırılmış bir fotoğraf.

Caris Danışmanlık yetkilileri, Necmi Bulut ve Hüseyin Gezer aynı karede.

Üyelere MESEM ve UTP yolsuzluğu ile yüzlerce milyon tokatlayan danışmanlık firmasının protokolünü bir müjde olarak duyuruyorlar.

Bir arada imzaladıkları, omuz omuza kabul ettikleri protokolle ilgili ilk haberde birbirilerine topu atan ve karşılıklı olarak birbirlerini suçlayan Necmi Bulut ve Hüseyin Gezer dava dosyasında yan yana gelemediler.

Çünkü o dosyaya şimdilik girmediler.

Yarın ne olur bilemem.

Belki dava dosyasında birlikte yer bulurlar, belki seçimde yan yana ya da karşı karşıya dururlar.

*

Tek bildiğim bu kent balık hafızalı.

Koskoca Kocaeli Ticaret Odası’nı, yolsuzluk yapan çetelerle protokol imzalayan, onlara kolaylık olsun diye KOTO binasında oda tahsis eden bir hale getirenler hemen unutuluyor.

Balık hafızalı güzelim kentim, “başkanım çok yaşa” naraları atıyor…

Binadaki hak sahiplerinin yüzde 95’i kentsel dönüşüm istedi.

Bina risklidir kararı geldi.

Ancak Kocaeli İdare Mahkemesi’ne yapılan itirazlar sonrasında işler gecikti.

3 defa itirazda bulunuldu.

Tam 161 gün sonra net karar geldi.

Bina mühürlendi.

Mühürleme işleme sırasında dahi bazı kiracılar ve hak sahipleri zabıtaya tepki gösterdi.

Direndi.

Bu durum aslında Kocaeli Büyükşehir Belediyesi’nin ne kadar zor bir durumla karşı karşıya olduğunun göstergesi.

Bir süre önce Kocaeli Büyükşehir Belediye Başkanı Tahir Büyükakın kentsel dönüşüm çalışmalarıyla ilgili bilgilendirmelerde bulunmuştu.

İzmit kent merkezinde yer alan Kocaeli Adliyesi’ndeki adada kentsel dönüşümü hak sahiplerinin sadece yüzde 15’nin istediğini söyledi.

Bölgeden çekildiklerini, yeni bölgelerde hak sahipleri ile görüşmelere devam edecekleri açıkladı.

*

Bilin Pasajı tartışmaları ve Tahir hocanın açıklamaları çok acı bir tabloyu ortaya koyuyor.

Kocaeli’de vatandaş yarınlarını değil, günü kurtarmayı düşünüyor.

Yarın deprem olacakmış, olsun.

Bugün para kazandığım işletmem, kira aldığım evim elimden gitmesin de ne olursa olsun.

*

Maalesef çok derin bir ekonomik kriz dönemindeyiz.

Tarihteki benzer ekonomik kriz dönemlerinde vatandaşların tepkisi her zaman benzer olmuş.

Bireyselleşmiş.

Bencilleşmiş.

Günü kurtarmanın peşine düşmüş.

Yarınları umursamamış.

Bu tabloda, bu kriz gündeminde Kocaeli Büyükşehir Belediyesi’nin işi gerçekten çok zor.

Bilin Pasajı’na bakınca bu çok daha net görülüyor.

Pasaj yıkılıyor, dökülüyor.

Bina çok riskli.

Çökme tehlikesi var.

Depremde ayakta kalma şansı yok.

Deprem olmasa bile olduğu yere yıkılabilir.

Ancak esnaf her gün canını tehlikeye attığını umursamadan dükkanını açmak, satış yapmak istiyor.

Bu sebeple binayı mühürleyen zabıtaya tepki gösteriyor.

*

Sadece Bilin Pasajı mı?

Elbette hayır.

Kocaeli Adliyesi karşısındaki adada kentsel dönüşüm isteyenlerin sadece yüzde 15’te kalmasının bir sebebi var.

O bölgede hak sahiplerinin, yani daire sahiplerinin büyük bir bölümü ikamet etmiyor.

Hepsi dairelerini kiraya vermiş.

Büyük bir çoğunluğu avukat bürosu olarak kullanıyor.

Hak sahibine gidiyorlar.

Diyorlar ki “Burayı bize ver, yıkalım. Yenisini yapalım. Yüzde 70’ini biz karşılayalım. Yüzde 30’unu sen.”

Hak sahibi yanaşmıyor.

Deprem riski olmayan, sıfır bina için yüzde 30 vermek çok büyük bir bedel değil aslında.

Hak sahiplerinin birincil derdi de bu değil.

Binasını verse inşaat en az 2 yıl sürecek.

2 yıl boyunca kira alamayacak.

Genel olarak hak sahipleri bu kira işini düşünüyor.

Bugünü dert ediyorlar çünkü.

2 yıl sonra ellerine geçecek sıfır binayı umursamıyorlar.

*

Gün çok karanlık.

Gün dert günü.

Bugünlerde yarınları planlamak çok zor iş.

Herkes bugünü kurtarmanın peşindeyken, yarınlarda olacak felaketlerde insanlar ölmesin diye gecesini çabalayanların Allah yardımcısı olsun.

3 gündür hiç durmadan üzerinde çalışıyorum.

Ben çöp işinin uzmanı filan değilim.

Ancak oturduğu yerden ahkam kesen, hayatı boyunca iki kitap okumamış, iki farklı ülke dolaşmamış, değişik kültürlerle ilgilenmemiş, tek işi her ne pahasına olursa olsun karşısındaki siyasi partinin icraatına muhalefet edenlerden de değilim.

Bir konu hakkında fikir bildireceksem önce okuyup araştırırım, yetmez örnekleri var mı, varsa ne durumda ona bakarım.

Kocaeli’de inşa edilmek istenen çöp tesisi ile ilgili de benzer bir tavır içerisindeyim.

“Ben burada yapılmasını istemiyorum” demek olmaz.

Salt bir karşı çıkış tek başına hiçbir şey getirmez.

Geçmişte İzaydaş’ı yere göğe sığdıramayanlar, bugün Kandıra’ya inşa edilecek tesis için kör bir muhalefet sergiliyor.

Şaşkınlıkla izliyoruz.

*

Öncelikle çöp tesisi nereye, nasıl inşa edilirse edilsin karşı çıkanlar olacak.

Özellikle muhalefet partisi temsilcileri, bugün kenti yönetenler ağzıyla kuş tutsa isyan edecek, tepki gösterecek.

Siyaseten fikir üretemeyenler, sadece bağırış çağırış ile bir kaos ortamı yaratmak istiyorlar.

Bu aklın Kocaeli Büyükşehir Belediye Meclisi’ni nasıl karıştırmak istediğini hafta içi gördük.

Cep telefonuyla Kandıralı eylemcilerin olduğu gruplara mesaj gönderen, daha fazla olay çıkarmalarını isteyen CHP’li meclis üyesi Muhammet Ertürk’ü hepimizin utanarak izledik.

Ertürk maalesef bir bireyin hareketlerini değil, büyükşehir CHP meclis grubunun ortak siyaset anlayışını sergiledi.

Ne olmuştu, aşağıdaki haberden tekrar bakabilirsiniz.

Bunun adı provokatörlük: CHP’li meclis üyesinin attığı mesaja bakın!

Kocaeli için 90’lı yıllarda İzaydaş nasıl bir gereklilikti hatırlayanlar var mı?

Bugün bu kentin büyük kısmı 90’lı yıllarda Kocaeli’de yaşamamış, 10-15 yıl önce kente göç etmiş kimseler tarafından yönetiliyor.

Kimi milletvekili, kimi başkan, kimi müdür olmuş durumda.

O günleri hatırlamadıkları için çekilen ve önümüzdeki süreçte doğabilecek sıkıntıların farkında değiller.

İzaydaş’ın yarattığı mucizeyi bilmiyorlar.

“Yine Körfez osurdu” derdik biz çocuk aklımızla.

Özellikle güney yönünden esen, keşişleme, kıble ve lodos sonrasında ağır bir çöp kokusu kaplardı kenti.

Outlet Center henüz inşa edilmemişti.

O bölgede devasa çöp yığınları vardı.

*

Kenti yönetenlerin en azından bir Cities Skylines 2 oynaması gerektiğini düşünüyorum.

Şehri ilk yönetmeye başladığınızda bir çöp tesisiniz yok.

Bir süre sonra kentin çöpleri birikiyor ve ilk adımı atıyorsunuz, vahşi depolama.

İşte Kocaeli’nin İzmit ilçesinde, Outlet Center’in bulunduğu alanda yıllarca bu sistem vardı.

Kent gelişiyordu.

Sürekli göç alıyor ve nüfus artıyordu.

Tıpkı Cities Skylines 2 oyununda olduğu gibi.

Artık ya çöpü yığacak yeni alanlar açmanız lazım, ki bu kenti açık bir çöplüğe dönüştürür, ya da düzenli depolamaya geçmelisiniz.

Dönemin CHP’li büyükşehir belediye başkanı Sefa Sirmen önemli bir adım attı ve kenti düzenli depolamaya yükseltti.

İzaydaş inşa edildi.

*

Ancak düzenli depolamanın da bir zamanı var.

Bir limiti var.

Sefa Sirmen daha önce İzaydaş’ın kuruluşunu anlatmıştı.

Almanya’nın Mannheim kentindeki tesisten örnek aldıklarını söylemiş, normal şartlarda hiçbir koku olmadan, ilerleyen yıllarda depolama alanı üzeri toprakla örtülerek bir milli park inşa edilebileceğinden bahsetmişti.

Depolama alanında kapasite fazlası depolama yapılması halinde koku sorununun ortaya çıkacağını anlatmıştı.

*

Artık çöp konusunda yeni bir noktadayız.

Düzenli depolama da yetmiyor.

Kocaeli’nin nüfusu 2 milyon.

Günlük 2 bin ton çöp üretiyoruz.

İzmit Alikahya bölgesinde yer alan İzaydaş’ın depolama alanları doldu.

Alarm veriyor.

*

Önceki yazımda Kocaeli Büyükşehir Belediye Başkanı Tahir Büyükakın’ın büyükşehir meclisinde Kandıra’ya yapılacak olan katı atık bertaraf tesisi (çöp tesisi) ile ilgili açıklamalarını eleştirmiştim.

Tahir hoca Kandıra’daki tesisin artık A Planı olmadığını, bir süredir devam eden yeni bir Ar-Ge çalışmasında sonuca ulaşıldığını, Kandıra’nın ise B Planı olacağın ifade etmişti.

Ben de haliyle 2016 yılındaki açıklamalarını hatırlattım.

O zaman genel sekreter olan Tahir Büyükakın İzaydaş’ta 3 yıllık depolama kapasitesi kaldığını söylemişti.

“Üzerinden 9 yıl geçti.

Yeni tesisi inşa etmek 3-4 yıl sürer.

Çöp konusunda çok sıkıntılı bir noktadayız ve bu noktada Kandıra’dan vazgeçmek doğru değil” dedim.

*

Cuma akşamı yaklaşık yarım saat süren bir telefon görüşmesinde çöp tesisi konusunda ne aşamada olduğumuzu konuştuk.

Bu ve benzer konularda nedense Tahir hoca çok yalnız kalıyor.

Belediye bürokratlarının bu gibi süreçleri maalesef gerektiği gibi yönetemediğini düşünüyorum.

Siyaseten de Ak Parti kent genelinde 3 ilçede muhalefette kalmaya, karşısında 3 ilçede iktidar bir ana muhalefet partisi ile mücadele etmeye alışamadı.

Bu sonranın konusu…

En başından Kandıra’daki tesisi herkes “çöp tesisi” olarak biliyor.

Bu normal.

Ancak Kocaeli Büyükşehir Belediyesi çöp tesisi ifadesinin ortadan kalkması, unutulması, tesisin “katı atık bertaraf tesisi” olarak bilinmesi için ne bir kampanya yürütüyor ne de kent genelinde bir lobi oluşturuyor.

Geçtiğimiz yıl genel sekreter yardımcısı Gökmen Mengüç’ün sunumundan sonra tesisle ilgili yasal süreç ilerledi.

Ancak büyükşehir bürokratları sanki yasal süreç tamamlandıktan sonra bu konu önlerine bir sorun olarak gelmeyecekmiş gibi rahat rahat bekledi.

Gün oldu, ÇED süreci tamamlandı.

Kurumlar onay verdi.

Bu onay sonrasında ilk meclis toplantısı geldi çattı.

Büyükşehir bürokratları yine kulaklarının üzerine yattı.

Ancak muhalefet kendince dersine çalıştı.

Birkaç Kandıralıyı örgütledi.

Aralarına kendi partililerini serpiştirdi.

Yetmedi Whatsapp gruplarında Tahir Büyükakın’ın tahrik edilmesi için provokatörlük yaptı.

Mecliste ortalığı birbirine kattılar.

Ve Tahir Büyükakın meclisteki o kısa açıklamasını yaptı.

“Kandıra artık önceliğimiz değil, B planımız.”

Meclisteki o tahrik ortamında nasıl bu kadar sakin kalabildiğini sordum Tahir hocaya; “İnsan haklı ise bağırıp çağırmaz, sakin kalır” dedi.

*

Aslında Kandıra’nın B Planı olduğuyla ilgili bir bilgilendirme meclisten önce CHP’lilere de yapılmış.

Tahir Büyükakın CHP’li meclis üyeleriyle toplantı yapmış ve anlatmış.

Kandıra’nın B planı olacağını, öncelikli planın değiştiğini, atık transfer merkezlerinde ve yerinde bir bertaraf yönteminin Ar-Ge çalışmalarının başarılını geçtiğini söylemiş.

Peki CHP’liler ne yapmış?

Bu toplantı hiç yapılmamış gibi, Büyükakın süreçle ilgili hiç konuşmamış gibi Kandıralıları mecliste provoke ederek kendince siyaset devşirmeye çalışmış.

*

Çöp konusu siyaset devşirmek için çok ama çok hassas bir konu.

Ancak muhalefetin yapıcı bir tavrı yok.

Siyasi olarak tartışılsın, sosyal medya hesaplarından videolar oluşturulsun da, kentin faydasına mı, zararına mı önemli değil…

“Kandıra’ya tesis yapılmasın” diyorlar.

Peki öneri var mı, yok.

Akademik odaların da en başında olumlu yaklaştığı Kandıra’yı, bir anda en önemli bölge olarak ilan edip siyasi olarak bir şeyler elde etmeye çalışıyorlar.

Ancak görünen o ki Alikahyalılardan hiç korkmuyorlar.

Bugün Kandıra’ya tesis yapılmaması demek, Alikahya’daki İzaydaş depolama alanında kapasitenin overload olarak çalışması, yani aşırı yükleme yapılması anlamına geliyor.

Yani Sefa Sirmen’in de dediği gibi aşırı yük ile koku sorunu yaratacak şekilde depolama yapılması gerekiyor.

Aksi halde çöp koyacak yerimiz yok.

Bugüne kadar gelebilmemizin tek yolu da aşırı depolama idi.

Öğrendiğim kadarıyla 5 hatta 10 yıl daha aşırı yükleme ile yoluna devam edebilecek durumda İzaydaş.

Ancak bu ihtimal Alikahya için büyük sorun teşkil ediyor.

Alikahya aşırı yüklenmiş bir İzaydaş ile nefes alamaz hale gelecek.

CHP’liler gerçekten bunu mu istiyor?

Bir tarafta artık kentin merkezi olmuş koskoca Alikahya bölgesindeki İzaydaş’ın düzenli depolama alanı var, bir tarafta artık B Planı haline gelmiş Kandıra Katı Atık Bertaraf tesisi.

Siz bu kenti yönetiyor olsanız hangisini tercih edersiniz?

Elinizdeki depolama alanı alarm veriyor.

Yeni tesis inşa etmeniz lazım.

En uygun alan Kandıra’daki bölge.

Siz olsanız ne yaparsınız?

*

Basit bir köşe yazısından ziyade bir kitapçık yazılabilir bu konuda.

Elimden geldiğince kısmaya çalışıyorum.

Ben yıl içerisinde sürekli yurtdışına seyahate çıkıyorum.

Sadece müzeleri gezmiyor, kentleri ve kültürleri tanıyor, araştırıyorum.

Özellikle ailemin yaşadığı İsveç’e yıl içerisinde birkaç defa gidiyorum.

Kız kardeşimin yaşadığı Malmö’de SYSAV’ın atık yakma tesisi yer alıyor.

Avrupa’nın en büyük çöp tesisi.

Denizin hemen yanında, bir nehre cephe ve kent merkezine sadece 3-5 kilometre mesafede.

Çevreye en ufak bir zararı yok.

1973 yılında kurulan tesisi bu zamana kadar geliştirilerek büyük bir kapasiteye ulaşmış durumda.

İsveç gibi dünyanın en medeni ülkesi sayılan bir yerde, en büyük 2. kent Malmö’nün göbeğindeki bu tesis çöpleri yakarak enerji üretiyor, bir kısmını ise geri dönüştürerek ekonomiye katkı sağlıyor.

İsveç’teki bu tesis öyle verimli işliyor ki her yıl 1 milyon konuta ısıtma, 250 bin konuta ise elektrik sağlıyor.

İsveç’in kendi çöpü yetmiyor, Norveç’ten çöp ithal ediyorlar.

Norveç’in çöpü için bir de üzerine para alıyorlar.

*

Peki biz Kocaeli’de ne yapıyoruz?

Henüz inşa edilmemiş bir tesis için, koku olacak diyoruz.

Henüz inşa edilmemiş bir tesis için, çöp suları yer altı sularına karışacak diyoruz.

Oturduğu yerden ahkam kesen, hayatı boyunca iki kitap okumamış, iki farklı ülke dolaşmamış, değişik kültürlerle ilgilenmemiş kimselerin felaket senaryolarına inanıyoruz.

Onların yönlendirmeleri ile, provokasyonlara alet olarak kendimizi paralıyoruz.

Elbette kimse evinin önünde bir atık bertaraf tesisi istemez.

Ancak bugün Kandıra’ya tesis yapılmazsa yarın herkesin evinin önünde atık dağları oluşacak.

İlk 5-10 yıl Alikahya çöp kokusuna boğulacak.

İzaydaş tam sınıra ulaştığında ise Kocaeli’de çöp koyacak yer kalmayacak.

Bu felaket senaryosunu hayal edebiliyor musunuz?

*

Başkası olsa Tahir Büyükakın’ın yerinde böyle bir riske girmez aslında.

Kandıra imiş, çöp tesisi imiş uğraşmaz.

Bir sonraki seçime ne kadar var şunun şurasında?

3.5 yıl daha sıkar dişini, İzaydaş’ı kapasitesinin çok üstünde depolama yapmaya zorlar ve dönemini tamamlar.

Ne tartışmaya girer, ne bu kadar tepki çeker.

Kendisinden sonra gelecek başkanın kucağına bırakır saatli bombayı.

Ancak kentin trafik ile birlikte en önemli sorunu olan çöp konusunda bir çözüm bulmak için genel sekreterliğinden bu yana çalışıyor Büyükakın.

Sürekli çözüm için kafa yoruyor.

Yeni yöntemler için Ar-Ge çalışmalarına destek veriyor.

Bunun meyvelerini de topluyor.

*

Tahir hocanın A Planı için kısaca bahsettiği, detaylarına girmediği, Ar-Ge çalışmalarının sonucu ortaya çıkan tesis her şeyi ile 250 metrekare alanda hizmet verebiliyor.

20 ton kapasite ile atık transfer bölgelerine hızlıca kurulabiliyor.

Hali hazırda çöp transferi yapılan ve hiçbirimizin fark etmediği o bölgelerde hızlıca yeni tesisler oluşturulabilir.

Her atık transfer bölgesinde 5 tanesi yan yana inşa edilse kentin çöp sorunu çözülmüş olur.

Hali hazırda bu tesis olumlu sonuçlar vermiş.

Bu sebeple A Planı olarak duyuruldu.

Ancak bir B Planı’nın da olması gerekiyor.

Bu sebeple Kandıra Katı Atık Bertaraf Tesisi için yasal süreç devam ediyor.

Bu sebeple Çed olumlu raporu sonrasında Kocaeli Büyükşehir Belediye Meclisi’nde de gerekli onay alındı.

Son anda bir aksilik yaşanırsa Kandıra hızlıca inşa edilecek.

Durum bu iken bağırıp çağırmanın bir anlamı yok.

Aslında muhalefet adına en iyisi beklemek.

Hali hazırda Kocaeli Büyükşehir Belediyesi çöp tesisi konusunda dayak yiyor.

Yarın bu tesisi inşa edildiğinde 10 sene sonra, 20 sene sonra muhalefet Kocaeli Büyükşehir Belediyesi’ni yönetirken bu tesisi kullanmayacak mı?

Sefa Sirmen İzaydaş’ı 1996 yılında inşa etti.

Yıllar sonra Ak Parti yönetimi İzaydaş sayesinde bu kentte yıllarca çöp sorunu yaşamadan rahat bir yönetim sergilemedi mi?

*

Son olarak Kocaeli Büyükşehir Belediyesi bürokratlarının bu süreci çok kötü yönettiğini bir başka acı durumdan bahsederek tekrarlayayım.

Kamuoyunda hemen herkes mevcut durumu “Kandıralılar ve muhalefet tepki gösterdi, büyükşehir belediyesi geri adım attı” olarak biliyor.

Kocaeli Büyükşehir Belediyesi gelen tepkiler sonrasında Kandıra Katı Atık Bertaraf Tesisi’nden vazgeçilmiş gibi algılanıyor.

“Büyükşehir Belediyesi muhalefetten korktu” deniliyor.

Bu konuyu kamuoyuna anlatamadılar.

Sahne tamamen muhalefetin eline kalmış durumda.

Şapkalarını önlerine koyup yaptıkları bu hatayı görmeleri gerekiyor.

Ne bir medya planlamaları var, ne kamuoyuna dert anlatma kaygıları.

Tahir Büyükakın son dönemde pek çok konuda olduğu gibi bu konuda da yalnız başına kalmış durumda.

*

Toparlayacak olursam.

Bir.

İsveç Malmö örneği incelenirse kent merkezinde dahi olsa atık bertaraf tesisi düzgün inşa edilir ve işletilirse çevreye en ufak bir zararı olmaz.

İsveç Malmö örneği incelenirse atık bertaraf tesisi hem ısınma hem enerji yönünden kent ekonomisine ciddi katkılar sağlar.

Sadece bu bakış açısıyla dahi Kandıra Katı Atık Bertaraf Tesisi sonuna kadar desteklenmelidir.

İki.

Kocaeli Büyükşehir Belediyesi şu anda Kandıra Katı Atık Bertaraf Tesisi ile ilgili bütün prosedüre devam ediyor.

Kandıra Katı Atık Bertaraf Tesisi inşasından vazgeçilmiş değil.

Gelen tepkiler sonrasında bir geri adım söz konusu değil.

Üç.

Kocaeli Büyükşehir Belediyesi benzersiz ve çok önemli bir atık bertaraf sistemi için Ar-Ge çalışmalarına destek olmuş ve olumlu bir sonuç almış.

Bu yeni atık bertaraf yönteminde bir sıkıntı yaşanmaz ise öncelik bu yeni yöntemle çalışacak tesisler inşa etmek olacak.

Bu yeni tesisler, atık transfer merkezlerinde yani evimizden çöp konteynerlerine attığımız atıkların İzaydaş’a gitmeden önce çöp kamyonları ile taşındıkları bölgelerde inşa edilecek.

Her şeyi ile 250 metrekare alan kaplıyor ve inanılmaz sonuçlar veriyorlar.

Dört.

Bu yeni bertaraf sisteminin olumlu sonuçları devam eder ve stabil olursa Kandıra Katı Atık Bertaraf Tesisi’ne gerek kalmayacak.

O zamana kadar olası aksilikler için Kandıra Katı Atık Bertaraf Tesisi inşa edilecekmiş gibi hazır olunacak.

İSVEÇ MALMÖ’DEKİ TESİSİN KENT MERKEZİ VE DENİZE OLAN MESAFESİ:

İSVEÇ MALMÖ’DEKİ TESİS 50 YILDAN FAZLA BİR SÜREDİR HİZMET VERİYOR

Bugün yayınladığımız “Kocaeli Büyükşehir Belediyesi 4 ay önce kurulan şirkete davet usulü ihaleyle 2.5 milyon liralık iş verdi” haberiyle ilgili konuşurken…

Hoşuma gitti.

Gazeteci dediğiniz aslında tam da bu değil mi?

“Mahallenin delisi”…

*

Bizim ülkemizde öyle değil ama genel olarak gazeteciler hep el üstünde tutulur.

Her konunun üzerine korkusuzca, yarın ne olacak diye düşünmeden giderler.

Genellikle de gazetecilere bir şey olmaz, haberlerine konu olan hatalı kimselere bir şeyler olur.

Bizde öyle mi?

Elbette hayır.

Gazeteci hangi cenahı eleştirirse oradan tepki görür.

Oranın kötüsü olur.

Yerelde ise çok fazla dışlayamayacakları, ötekileştiremeyecekleri kadar samimi ise bütün çevrelerle o zaman “mahallenin delisi” olur.

Kendi adıma bu delilik çok işime yarıyor.

Herkesi ‘ama’sız eleştirebiliyorum.

Ne mutlu.

*

Aziz (Aziz Muhammet Ulubaş) yukarıda bahsettiğim, aşağıda paylaştığım o haberi bana pazartesi günü iletti.

Güzelce yazdı.

Hemen her gün revize ettirdim.

Bir haftadır haber gidiyor, geliyor.

Son olarak Ticaret Sicil Gazetesi’nden şirket kuruluşuna baktı.

Haberin değeri çok ama çok arttı.

Şirket sadece 4 ay önce kurulmuş.

4 ay önce kurulan şirkete 2.5 milyon ihale vermek…

Muhteşem.

Haberi aşağıya bırakıyorum.

Kocaeli Büyükşehir, 15 bin çocuk kitabına 2,5 milyon lira harcadı!

Normalde yaptığımız haberlerden sonra o haberleri tekrara düşen yazılar yazmamaya özen gösteriyorum.

Ancak bugün bu yazıyı tetikleyen “mahallenin delisi” benzetmesi oldu.

İyi de oldu, hoş da oldu.

Ne mutlu doğru bildiğinden bir adım geri gitmeyene.

Ne mutlu doğru bildiğini yazmadıkça rahat etmeyene.

Ve ne mutlu doğru bildikleri uğruna mahallelerinin delisi olanlara…

Mahallenin aptalı!

Bu benzetmede bir özeleştiri olarak geçsin kayıtlara.

Bazen çok büyük aptallıklar ediyorum.

Hemen hepsinden ders çıkarmaya çalışıyorum.

Dünden beri aptallığım nedeniyle vicdan terazisinde epey bir sıkıntı çekiyorum.

*

Bir konu var anlatmam gereken, ancak anlatamıyorum.

Bir konu var eksiklerini bilmeniz gereken, ancak bildiremiyorum.

Çünkü büyük bir aptallık yaptım.

Bir reklam sözleşmesine okumadan imza attım.

Reklam verenle ilgili olumsuz haber yapılmayacağı da yazıyor sözleşmede.

Şöyle bir maddesi de mevcut; “İşbu sözleşmede işveren hakkında yapılan olumsuz haberlere karşı işvereni korumaya yönelik haberler işverenin talep ettiği süreler dahilinde yapılacaktır.”

Neyse ki sözleşmede işveren olarak adlandırılan reklam verenin hiçbir yıkama yağlama haberine imza atmamışız bugüne kadar.

Sözleşmede yaptırım olmasa, gelecek reklam ücreti filan umurumda değil, yırtar atarım.

Ancak az bir zamanı kalmış.

31 Aralık 2025 itibariyle sona eriyor sözleşme.

O zaman kadar anlatmam gerekenler eskiyecektir elbette.

Çünkü anlatacaklarım şu 3 günü özel olarak ilgilendiriyordu.

İçime dert oldu, paylaşayım istedim.

Siz siz olun, okumadan hiçbir sözleşmeye imza atmayın.

Mahallenin safı!

Ben bazı konularda deli, bazı konularda aptal olduğum gibi bazı konularda da çok saf oluyorum.

Biri bir şey söylediğinde hele ki kenti yöneten biriyse doğruluğuna inanıyorum.

Saflığımın konusu çöp tesisi.

2016 yılında dönemin Kocaeli Büyükşehir Belediyesi Genel Sekreteri Tahir Büyükakın bir toplantı düzenlemiş ve çöp tesisi ile ilgili şunları söylemişti:

“İzmit ve Dilovası’ndaki depolama sahalarının 3 yıl ömrü kaldı.

Çöp fabrikasının yapımı 4 yıl sürüyor ve çok uzun bir izin süreci var.

Bu kentin daha fazla zamanı kalmadı.

Biz çöplüğü istemiyoruz derken Kocaeli’nin her yerini çöplük yapma riskiyle karşı karşıyayız.

Uzun süre hangi teknikle çalışmamız gerektiği noktasında çalıştık.

Bir günde çöp tesisi yapalım demedik.

5 yıl öncesinde belediyemiz bunun farkındaydı.

Yapacağımız tesis en yakın köye iki buçuk kilometre uzaklıkta.

Bu fabrikadan dışarı koku çıkma gibi bir durum olamaz.

Fabrikanın içinde bile koku duyamazsınız.

Bu tesis bütün normları sağlayacak şekilde yapılacak.

Kocaeli Büyükşehir Belediyesi olarak Kocaeli yeniden çöplük olsun, çöp koksun istemiyoruz.

Vakıfbank’tan bir yıl öncesinde krediyi çektik 600 milyon ile 800 milyon arasında bir maliyeti olacağını düşünüyoruz.

Günlük 2 bin ton çöp yakma kapasitesi olacak.”

*

Bakın bu sözler Körfez’de inşa edilecek çöp tesisi halkın tepkisi sonrasında iptal edilince karar verilen yeni bölge olan İzmit Umuttepe’de inşa edilmek istenen tesis için söylenmişti.

Aradan yıllar geçti.

Tepkiler üzerinde Umuttepe’den de vazgeçildi.

Kandıra için düğmeye basıldı.

Kandıra’da bütün süreçler tamamlandı, neredeyse kazma vurulacaktı.

Bugün öğrendik ki Kandıra’dan da vazgeçilmiş.

Aklım almıyor.

Zekam yetmiyor.

*

2016 yılında 3 yıllık çöp depolama alanımız kalmıştı.

Bugün geldik 2025 yılının sonuna.

Daha çöp tesisinin yani katı atık bertaraf tesisinin bir çivisi bile yok ortada.

İnşaatın 3-4 yıl süreceği tahmin ediliyor.

Peki 3 yıllık depolama alanının 6 yıl ilerisine geçmişken bu 3-4 yıllık süreyi daha da uzatmanın anlamı ne?

İlçe ilçe proje gezdirip en az tepki gelen bölgede mi inşa edeceğiz bu çöp tesisini?

Hani önemli olan kurumların vereceği karardı?

Kurumlar kararını vermedi mi?

ÇED süreci tamamlanmadı mı?

Şimdi proje mahkemelik oldu.

E iyi de Dubai Port gibi direkt sermaye sahibinin cebine yarayan projeler mahkeme kararlarına rağmen inşa edilmedi mi?

Çöp tesisi gibi kent için en önemli konuda neden bütün yasal süreçlerin tamamlanması gerekiyor?

Neden yasal süreçler dahi beklenmeden vatandaş biraz tepki gösterdiğinde projeler iptal edilip yenileri ortaya çıkıyor?

Bir de Vakıfbank’tan  2016 yılında çekilen 800 milyonluk kredi var tabi, nerede ne oldu?

*

Bugün Kocaeli Büyükşehir Belediye Başkanı olan Tahir Büyükakın, 9 yıl önce söylediklerini unuttu mu?

Geçtiğimiz yıl genel sekreter yardımcısı Gökmen Mengüç herkesi topladı ve çöp tesisini anlattı.

Özel bir şirket tarafından yönetilen Ar-Ge projesinin patladığını söyledi.

Belediyenin Kandıra dışında başka bir planı olmadığını açıkladı.

Hatta şirin gözükmek için kurulacak tesisteki çöpün son halini temsili olarak gazetecilere özel kaplar içinde dağıttı.

Üstelik öyle ki çöplerin içine lavanta esansı sıkılmıştı.

Büyükşehir o denli çaresizdi yani çöp tesisi konusunda.

Hep beraber destek verdik.

*

Kocaeli Büyükşehir Belediye Başkanı Tahir Büyükakın bugün meclis toplantısında açıkladı.

Detay vermedi ama öğrendik ki 1 yıl gibi kısa bir sürede büyükşehir belediyesi yeni bir hamle yapmış.

Ar-Ge çalışması gerçekleştirmiş.

Yeni bir çöp bertaraf sistemi keşfetmiş.

Artık ana plan o tesisi inşa etmek olacakmış.

Kandıra’daki Çed onayı alan o tesis artık ana plan olmayacakmış.

*

E iyi de 9 yıl önce 3 yıllık ömrü kalan katı atık depolama sorunumuz ne olacak?

Her gün 2 bin ton çöp üretiyoruz bu çöpler nereye konacak, nasıl bertaraf edilecek?

Bugün “Ben bertaraf tesisi yapıyorum” deseniz 3-4 sene inşası sürecek.

Dedim ya ben mahallenin safıyım.

Bir yetkili çıkıp da bir şey dediğinde hemen inanıyorum.

Ancak denilenler sürekli yanlış çıktığında, her söylenen söz yendiğinde, her gelen tepki sonrasında söylenen sözler değiştirildiğinde, unutturulduğunda bir rahatsızlık hissediyorum.

Sanırım her geçen gün düşünme ve anlama kapasitem artıyor.

Öyle ya atasözü bile var; bıyık büküle büküle kaytan, insan öpüle öpüle şeytan olurmuş.

İster istemez gelişiyorum.

7 ilçede, 14 ayrı noktada kentsel dönüşüm çalışmalarına başlayacaklarını söyledi.

Detayları günlerce yazıldı, çizildi.

Kaç bina yapılacak, hangi bölgelerde nasıl yapılacak aşağıdaki haberden öğrenebilirsiniz.

https://www.bagimsizkocaeli.com.tr/gundem/kocaelinin-en-buyuk-kentsel-donusumu-24-milyar-liraya-mal-olacak-h302707.html

Kocaeli Büyükşehir Belediyesi haftalardır kentsel dönüşüm bölgelerinde mülk sahipleri ile görüşüyor.

Anlaşmaya çalışıyor.

Aslında bu iş uzlaşıyla filan olmaz.

“Ben yaptım, oldu” diyeceksin.

Yıkacaksın, yenisini inşa edeceksin.

Başka türlü vatandaş kolay kolay ikna olmaz.

Üstelik İzmit Cedit Mahallesi Kentsel Dönüşümü de vatandaş için çok kötü bir örnek oldu.

Tam 4 sene geçti.

Hala daha evler teslim edilmedi.

TOKİ yapıyor.

En son açıklanan teslim tarihi 2026 yılı Nisan-Mayıs ayları.

Yani daha bir 4-5 ay var.

*

İmzalanan sözleşmeler gereği 48 aylık kira yardımı süresi doldu.

Kira yardımları kesildi.

Büyükşehir, kira yardımlarının devam edebilmesi için bakanlıkla görüşüyor.

Ancak devam etse ne olacak?

4 yıl içerisinde kira yardımı eridi gitti, kuş kadar kaldı.

Kira yardımının 4-5 katı kirada oturuyor vatandaşlar.

Bölgedeki hemen herkes mağduriyet yaşadı.

*

Üstelik tek sorun da mağduriyet değil.

Cedi Konutları çok çirkin oldu.

Kent silüetinin içine etti.

*

Bir de birkaç yıl sonra görünür olacak sorunları var.

Alt ve üstyapıları oldukça eksik.

Hali hazırda TOKİ Cedit Konutları tamamlanmadan bölgede yoğun bir trafik var.

Santral yokuşu her sabah kilit oluyor.

Her akşam da devlet hastanesi sapağında benzer sorunlar var.

Şimdi 4-5 ay sonra Cedit’te hayat başladığında ne olacak?

Binlerce vatandaş orada yaşamaya başlayınca trafik çok daha büyük dertler yaşatmayacak mı?

Bakın ana arterlerden bahsediyorum, ara sokakları filan hiç saymıyorum.

*

Bir de otopark sorunu yaşanacak.

Binaların önünde ayrılan araç park yerleri yetmeyecek.

Yüksek katlı, oldukça geniş bir yaşam alanı inşa ediyorsanız, otoparkını da düşünmek zorundasınız.

Tuana Evleri’nde olduğu gibi bir yeraltı otoparkı inşa etmezseniz, belki bugün değil ama birkaç sene sonra eller yukarı kalırsınız.

*

Cedit vatandaşlar için çekincelerin artmasına sebep oldu.

Oradaki vatandaşların yaşadığı sorunlar nedeniyle bugün evini kentsel dönüşüme vermek istemeyen onlarca insan var.

Haksızlar mı?

Bilemem.

Her ne olursa olsun, yaşam riski olan binaların bu kentte var olmaması lazım.

“Ben yaptım, oldu” diyerek belediyenin bu binaları yıkıp yenilerini inşa etmesi lazım.

Ancak bunu yaparken Cedit’te yaşananlar sorunlar da dikkate alınmalı.

Vatandaşın endişeleri öncelikle giderilmeli, ardından kentin gelecek 5-10 senesi düşünülerek adım atılmalı.

7 ilçede, 14 bölgede inşa edilecek konut alanlarının belki tamamında değil ancak İzmit kent merkezi gibi önemli bölgelerde muhakkak birkaç katlı yeraltı otoparklarıyla birlikte projeler hazırlanmalı.

Evet, maliyetli olabilir.

Ancak hiçbir konut projesinin yer altı otopark maliyeti ilerleyen yıllardaki park ve trafik sorununu çözümü için harcanacak rakamların yanına yaklaşamaz.

Tamam, binalar sağlam olsun.

Ancak hazır el değmişken kentin en önemli sorunları olan park ve trafik sorunlarına da çare olunsun.

*

Estetik konusuna ise hiç girmeyeceğim.

Kentsel dönüşüm nedir, önemi nedir, nasıl olmalıdır, merak edenler Rize’deki kentsel dönüşüm çalışmalarını biraz incelesin.

Erdoğan’ın memleketinde görsel açıdan harikalar yaratan TOKİ, Kocaeli’ye, İzmit’e, Cedit Mahallesi’ne gelince beton yığını, görsel güzellikten uzak apartmanlar dikti.

Cedit kötü bir örnek hangi açıdan bakarsak bakalım.

Umarım diğer kentsel dönüşüm projeleri için bir örnek teşkil eder.

Umarım benzer hatalar tekrarlanmaz.

Neredeyse bütün çalışanlar tepkili.

Kimi diyor, “Bizim belediyede diğer belediyenin bilmem kaçı çalışan vardı. Neden daha fazla promosyon alamadık?”

Kimi diyor, “Emniyet 100 bin lira promosyon alıyor. Biz neden düşük alıyoruz?”

Promosyon ihalelerinde bankaların verdiği tekliflere sinirlenenler var.

Hatırlayın büyükşehirin promosyon görüşmelerini…

Hizmet İş Sendikası’nden bile bankalara ne kadar sert tepkiler gelmişti.

Peki belediye promosyonları neden düşük kaldı, kalıyor?

Anlatayım.

*

Birinci sebep promosyon görüşmelerinin tarihi.

En önemli sebeplerden biri bu.

Kocaeli’deki belediyeler maaş promosyon görüşmelerini yıl sonunda yapıyor.

Yıl sonuna kadar Kocaeli’deki bütün banka şubeleri kendilerine tanınan maaş promosyon haklarını büyük ölçüde kullanmış oluyor.

Kocaeli bir sanayi kenti.

Binlerce çalışanı olan fabrikalar var.

Şubat ayında, mart ayında, nisan ayında fabrikalarla anlaşmalar yapılmış oluyor.

Ekime, kasıma gelene kadar bankaların yıl içi bütçesi tükeniyor.

Hal böyle olunca elde olanı zorlayarak teklif veriyorlar.

Bu sebeple teklifler çok düşük kalıyor.

*

İkinci sebep ise aslında sıkça sorulan bir sorunun da cevabı.

Banka promosyon ihalelerinde özel bankalar teklif sunmuyor ya da çok düşük teklif sunuyor.

Peki ama özel bankalar neden promosyon ihalelerinde böyle davranıyor?

Bankaların maaş hesabı karşılığı promosyon teklif etmesinin bir sebebi var.

Maaş hesaplarını kendi bankalarında istedikleri kurum ve kuruluşların ticari hesaplarını da almak.

Genelde promosyon anlaşmaları bu şekilde yapılıyor.

Banka geliyor, maaş hesaplarından elde ettiği kardan çok ticari hesaplara odaklanıyor.

Mesela büyükşehir belediyesinin yıllık 79 milyar 500 milyon TL bir bütçesi var.

Bankalar maaş promosyon ihalesine girerken yıllık bu bütçenin büyük bir bölümünün kendi bankası üzerinden transfer edilmesini bekliyor.

İstiyorlar ki müteahhit ödemeleri kendi bankalarından yapılsın.

Hak edişler kendi bankalarından ödensin.

Ancak belediyelerle ilgili bir kural var, bu ödemeler için yalnızca kamu bankalarını kullanabiliyorlar.

Özel bankalardan ticari kamu ödemesi yapamıyorlar.

Sadece maaş ödeyebiliyorlar.

Hal böyle olunca kamu bankaları için avantajlı görülen belediye promosyon ihaleleri özel bankalar için hiç de avantajlı olmuyor.

Girmiyorlar.

Teşekkür edip uzuyorlar.

Ya da göstermelik bir teklifte bulunuyor.

*

Kocaeli’deki belediye çalışanları bu iki sebeple düşük promosyon alıyor.

2.sebep için, yani özel bankaların katılımı için yapılabilecek pek bir şey yok.

Ancak kamu bankalarından daha yüksek promosyon alabilmek için promosyon ihalelerinin yılsonunda değil, yılbaşında yapılması gerek.

Bu durumu 3 sene sonra dikkate alırlar mı?

Emin değilim.

Ulan!

Neresinden baksanız kabul edilemez bir durum.

Ortada o kadar çamur var ki, bu konuları hiç yazmak istemiyorum.

Ancak yazmazsam da vicdanım rahat etmeyecek.

CHP’de onlarca genç tanıyorum.

Hepsinin hayali İzmit Belediyesi’nde işbaşı yapmak.

Ben bu durumu doğru bulmuyorum.

Fatma Kaplan Hürriyet ilk başkan seçildiğinde çok yakın arkadaşlarımla sırf bu sebeple ters düşmüştüm.

Malum bir dönem CHP’li gençler Fatma hanıma bayrak açmışlardı.

Gençleri işe almadığı için, örgüte değer vermediği için filan sürekli eleştiriyorlardı.

O dönemlerde Tugay kardeşimiz hayatını kaybetti.

Herkes Fatma hanıma çok daha üst perdeden yüklenmeye başladı.

Tugay’ı intihara sürükleyenler hiç tartışılmadı.

Tugay’ın evine kadar giden, kapısına dikilen, hesap soranlar hiç tartışılmadı.

Hatta CHP’li gençler Tugay Adak’ın adı üzerinden bir savaş verirken o savaşın en ön saflarındaki gençler Adak’ı intihara götüren süreçte payı olanlarla boy boy fotoğraf vermeye devam ettiler.

Tugay İzmit Belediyesi’nde işe giremediği için ölmedi.

Son 2-3 günde yaşadıklarını benim kadar bütün CHP’liler de biliyor.

O dönem Fatma hanıma bayrak açan CHP’lilerin bir kısmı daha sonraki seçimde Fatma hanımın meclis listesine girmek için çaba gösterdi.

Bir kısmı gençlik kollarında göreve gelir gelmez koşa koşa Fatma hanımla fotoğraf verdi.

Bir kısmı ise Fatma hanımla ekip oldu, onun bir dediğini iki etmemeye başladı.

*

Zaman geçtikçe belediyenin nasıl bir imkan olduğu fark edildi.

Önseçim süreciyle başlayan işe alımlar en son il kongresiyle devam etti.

Genci yaşlısı, Hürriyet’e parti içi yarışlarda destek veren kim varsa ya kendi işe girdi, ya bir yakınını işe sokabildi.

Bugün İzmit Belediye Meclisi’nde Fatma hanıma Darıca’dan, Derince’den işe aldığı CHP’liler soruldu.

CHP Kocaeli İl Kongresi’nde Erdem Arcan’a oy verilmesi karşılığında belediyede iş sözü verdiği biliniyordu.

Bugün adeta itiraf gibi bir açıklama yaptı.

Bu açıklamanın belediye gücünü kullanmayı itiraf olmasına mı şaşırayım, bir belediye başkanın avam üslubuna mı bilmiyorum.

Fatma hanım Darıca’dan, Derince’den işe alınanlarla ilgili soru soranlara bağırdı:

“Ben 3 tane genç kardeşimi işe aldım diye laf söylüyorsunuz.

Aldım ulan! Aldım.

İşe aldım, alacağım da.

O genç arkadaşların fazlasını da alacağım.

O çocuklar işe girmeyi de hak ediyor.”

*

Hangi partiden olursa olsun, sırf üye olduğu partili bir isim seçim kazandı diye belediyenin iş kapısı görülmesine karşıyım.

Belediye başkanı, yakın çalışma ekibini dilediği gibi atayabilir.

Mesela fen işlerinde, temiz işlerinde, park bahçelerde filan liyakat aramam.

Belediyeyi kendi siyasi görüşündeki kimselerle yönetmek isteyebilir.

Bu çok doğaldır.

Ancak sokaktaki işçi, halkla ilişkilerdeki işçi, basın yayındaki işçi, tapu müdürlüğündeki işçi…

Bunlar siyasi parti üyelikleriyle değil, işi yapıp yapamayacakları ile gündeme gelmelidir.

Bir de elbette ilçedeki ikametleriyle…

Benim ilçemde, benim ödediğim vergilerle, tepeden inme birileri işe alınacaksa en azından benim semtlim olmasını yeğlerim.

Hiç kimsenin tepeden inme işe alınmamasını yeğlerim de, öyle bir dünya maalesef Kocaeli için mümkün gözükmüyor.

*

Fatma hanımın açıklamalarını neresinden tutsam elimde kalıyor.

Dedim ya aslında hiç girmek istemiyorum bu konulara.

Çok çamur var ortada.

Ancak yazmazsam da vicdanım rahat etmeyecek.

Fatma hanım, “O çocuklar işe girmeyi de hak ediyor” diyor.

15 yıldır CHP muhabiriyim ben.

Çaycısından, mahalle temsilcisine neredeyse kentteki bütün CHP’lileri tanırım.

Bugüne kadar İzmit Belediyesi’nde işbaşı yapan CHP’lilerden gördüğüm kadarıyla o çocukların işe girmeye hak etmesinin tek bir sebebi var, Fatma hanımın bir dediğini iki etmemeleri.

Yoksa o çocuklara gelene kadar işe girmeyi hak eden onlarca, yüzlerce CHP’li var.

Üstelik bu hak edişleri CHP üyelikleri ile dahi değil, liyakatleri ile.

*

Bu kadar tartışma arasında Erdem Arcan’ın sessizliğine üzülüyorum.

Erdem Arcan’ın yönetimindeki insanlara üzülüyorum.

İzmit Belediyesi’nin iş vaadi ile geldikleri görevde, belediye hizmetinde bir il örgütü yaratmaktan öteye gidebilecekler mi, sanmıyorum.

Belediyede iş vaadi olmadığında ise işlerin nasıl yürüdüğünü daha net görüyoruz.

Ankara siyasetinde İzmit Belediyesi’nde iş teklifi yeterli olmadığı için olsa gerek, Fatma Kaplan Hürriyet’in, “Hadi Parti Meclisi’ne de sen aday ol. Ben destekleyeceğim” dediği Vedat Küçük anahtar listeye giremedi.

Kocaeli kurultay delegelerinin tamamının desteğine rağmen, 60 kişilik PM’de sayı 80’e yükseltilmesine rağmen, yanı başımızdaki Sakarya’ya 2 Parti Meclisi Üyeliği verilmesine rağmen, Kocaeli’den tek bir isim bile Parti Meclisi’ne kabul edilmedi.

Hürriyet’in adayı Vedat Küçük de adaylıktan çekilmek zorunda kaldı.

Vedat Küçük hatırlarsanız daha önce de işçi temsilcisi sıfatıyla işveren konumundaki Fatma Kaplan Hürriyet’in makam odasında sözleşme imzalamış, büyük tepki toplamıştı.

BÜYÜKŞEHİR DESTEĞİ DOĞRU MU?

Hayır.
Kocaelispor Süper Lig’e yükselene kadar destek görerek, ödemelerini büyükşehire kilitleyerek, tesislerini büyükşehire inşa ettirerek bir şekilde geldi.
Takım 1. Lig’den Süper Lig’e yükselirken herkes yönetimin değişmesini bekledi.
Ancak öyle olmadı.
Recep Durul başkanlığındaki yönetim çok da değişmeden Süper Lig gömleğini giydi.
Ancak o gömlek Durul ve ekibine çok büyük geldi.
Yönetimin parası yok.
Bir kısmının adı icra dairelerinde geziyor, bir kısmının büyükşehir şirketlerine dahi borcu var.
Hal böyle olunca sürekli bir borç haberi duyuluyor.
İlk kriz ulusal lisans olayında patladı malum.
Sezona, ulusal lisans kriterlerindeki eksiklik nedeniyle kadro genişliği 28’den 25’e düşürülerek başlayan Kocaelispor, ilk yaptırımla yüzleşmişti.
Borçsuzluk belgesini sunabilmek için vergi, sigorta ve futbolculara yönelik borçların ödenmesi gerekiyordu.
Kulüp, 30 Eylül’de sona eren başvuru süresi öncesinde ödemeleri tamamlayamadı.
TFF 28 Kasım’a kadar ek süre tanıdı.
Borç 150 milyon liraydı.
Geçtiğimiz hafta Recep Durul bir gazeteye konuştu ve 120 milyon lira acil ödenmesi gereken borç olduğunu söyledi.
27 Kasım’a kadar bu ödeme yapılamazsa 3 puanımız silinecek.
Sadece 3 günümüz kaldı.
Ve biz kent kamuoyu olarak hangi aşamadayız bilmiyoruz.

YÖNETİM YALAN SÖYLÜYOR

Üstelik tek sorun geçmişten gelen borçlar da değil.
Kocaelispor takımın bel kemiği olan forvetimiz Petkoviç’in de imza parasını ödememiş.
Tam 200 bin Euro.
Yetmiyor, futbolcular 2 maaş içeride bekliyor.
Petkoviç yatmayan maaşları ve ödenmeyen imza parası için ihtar çekiyor ve FİFA’ya başvuruyor.
Şu anda kulüp FİFA’dan cezalı.
https://knowledge.fifa.com/registration-bans adresinden kulüp adı yazarak FİFA’dan cezası var mı, yok mu öğrenebiliyorsunuz.
Kocaelispor yönetim kurulu 3 dönem transfer yasağı cezasını net bir dille reddetmişti.
FİFA’nın sitesinde ise ceza olduğu gibi duruyor.
Demek ki yönetim alan söylüyor, konuların duyulmasını istemiyor.

YİNE Mİ BAŞKANA KOŞACAKSINIZ?

3 gün içerisinde 120 milyon lira bulunmaz ise takımın 3 puanı silinecek.
Petkoviç’in ödemeleri yapılmaz ise takım 3 dönem transfer yapmayacak.
Eylül ayından bu yana bu borçların ödenmesi için bir şey yapamayan yönetim kurulu büyük ihtimalle yine Kocaeli Büyükşehir Belediye Başkanı Tahir Büyükakın’a koşacak.
Recep Durul ellerini önünde kavuşturacak, “Başkanım bana para ver, kulüp batıyor” diyecek.
Yine büyük ihtimalle başkan Tahir Büyükakın çıkarıp parayı verecek.
Peki ama neden?
Kocaelispor ne kadar daha büyükşehir desteği ile yol yürüyecek?
Acil yapılması gereken yönetim kurulunun istifaya davet edilmesidir.
Olağanüstü genel kurul ile güçlü bir başkan, güçlü bir yönetim kurulu oluşturulmalıdır.
Kocaelispor’un Süper Lig’deki mali durumunu omuzlayabilecek yeni bir yapılanmayla yola devam edilmelidir.
Gerçekçi olalım, bu yapılanma büyükşehirin talep etmesiyle olur.
Yoksa ne Recep Durul ne de yöneticileri o koltuklardan kalkmaz.
İstifa etmez, istifade ederler.
Peki başkan Tahir Büyükakın, kendisinden bağımsız, kontrol edemeyeceği, yönetemeyeceği bir Kocaelispor başkanı ve yönetim kurulu ister mi?
Çok da şey etmemek lazım.
Başkan isteseydi, bugün çok farklı şeyler olabilirdi.
Silinebilecek puanları, kulüp borçlarını, FİFA cezalarını konuşmuyor olurduk.
Acı gündemimiz bir eksik sayılırdı…

Neyse ki Devrim Ekim’in ara tatiline denk geldi.

Şehir dışındayız.

Birkaç gün yorgunluk atıyoruz.

Bu sebeple tartışmaların, gereksiz gerginliklerin filan epey bir uzağındaydım.

Ancak yine de dört bir yandan gelen mesajlar ve maillerle ister istemez konunun içine dahil oldum.

Hal böyle olunca madem rahat yok, iyice rahatımı bozayım dedim.

2 saatlik meclis toplantısını gece saat 3’e kadar izledim.

Bugün kendime gelebilmek için bir buçuk saat drep tissue massage, birkaç saat termal su ve birkaç saat doğa yürüyüşü denedim.

Vücudum rahatladı da zihnim dolu.

Oturduğum yerde huzursuz hissediyorum kendimi.

*

Sondan başlayayım.

Kocaeli Büyükşehir Belediye Başkanı Tahir Büyükakın Gebze’de çöken bina metro inşaatı sebebiyle çökmüş ise müteahhidin anasından emdiği sütü burnundan getireceğini ifade etti.

Ancak bunun hemen öncesinde

“Kocaeli Büyükşehir Belediyesi’nin metro inşaatını denetleme yetkisi yoktur. Bu konuda ilave yorum yapmayalım” dedi.

Anlayamadığım şey şu: Denetleyemiyorsak nasıl hesap soracağız?

Gebze-Darıca Metrosu’nu Altyapı Yatırımları Genel Müdürlüğü yapıyor.

Müteahhitle birebir muhatap olan onlar.

Metro inşaatını denetleyen onlar.

Müteahhide ödeme yapan onlar.

Müteahhitle sözleşmesi olan, yaptırım uygulayabilecek olan onlar.

Peki o zaman beylik laflar etmenin, sırf İnstagram’da post çıksın diye, viral video olabilir diye konuşmanın anlamı ne?

*

Tahir hoca, “Eğer metro nedeniyle çökmüşlerse AYGM’nin hesap sorması için gereğini yapacağım” dese anlayacağım.

Ancak hocam, çok da şey etmemek lazım.

Çünkü görünen o ki Kocaeli Büyükşehir Belediyesi’nin Gebze’deki metro ile ilgili yapabileceği hiçbir şey yok.

Hürriyet genel başkan yardımcısına şov yaptı!

Kim arasa aynı şeyi söyledi.

Aziz de (Aziz Muhammet Ulubaş) bire bir aynı ifadeleri kullandı.

2 saatlik meclis yayını sonunda ben de aynı şeyi düşündüm.

İzmit Belediye Başkanı Fatma Kaplan Hürriyet, meclis toplantısını izleyecek olan genel başkan yardımcısı Gamze Taşçıer için özel hazırlık yapmış.

Ben bu konularda Fatma hanımın zerrece samimi olduğunu düşünmüyorum.

Mal bulmuş mağribi gibi iktidarın tökezlediği en ufak bir yerde yükseliyor da yükseliyor.

Şovunu yapıyor, cakasını satıyor, gündem oluyor, tamam.

Bu ona yetiyor.

*

Gebze’deki bina çöktükten sonra malum Fatma hanım tek tek İzmit’teki metro duraklarına gitmiş ve açıklamalarda bulunmuştu.

Gazetelere servis edilen haberlerde İzmit’teki binalar güvene alınmadan metro çalışmalarına izin vermeyeceğini, gerekirse nöbet tutacağını belirten ifadeleri yer aldı.

O haberlerden sonra Hürriyet’i gün boyu takip eden bir muhabir arkadaşım aradı.

“Bütün İzmit’i değil, sadece Cumhuriyet Parkı’nı kastetti. İzmit’teki binaların sağlamlığı yahut İzmit’te metro inşaatlarına izin vermeme konusu servis edildiği gibi değil” dedi.

Şaşırdım.

Ancak İzmit Belediyesi’nden, belediyenin manipülasyonlarından, Fatma Kaplan Hürriyet’in saldırgan tavırlarından yıldığım için sanırım bu konu aklımdan çıkıverdi.

Meclis toplantısını izlerken yeniden aklıma geldi.

Fatma hanım bağırdı, çağırdı da mecliste şu metro inşaatı ne oldu?

Madem derdimiz insanlar, madem derdimiz çökme tehlikesi olan binalar…

Günlerdir metro inşaatı 2 adet TBM ile İzmit Sekapark’ta kent merkezine doğru devam ediyor.

Madem konu şov yapmak, bağırmak çağırmak değil de insan hayatı.

Servis ettiğiniz haberlerin neden arkasında durmuyorsunuz?

*

Ana muhalefet partisi CHP’lilere sesleniyorum.

Bu bağırış çağırış siyaset beni çok yoruyor.

Bu sürekli tartışma ortamları beni geriyor.

Sadece beni değil, çevremdeki pek çok muhalif dostumu da yoruyor.

Sık sık bu karmaşadan dert yanıyoruz.

Sadece karmaşa mı?

Elbette hayır.

Sürekli birileri konuşuyor da, iş yapanı pek göremiyoruz.

Vatandaşı gerçekten düşüneni göremiyoruz.

Biri de çıkıp desin ki biz sustuk, ama şunları yaptık.

Biz sustuk ve halkı örgütledik.

Sokakları örgütledik.

İnsanlarla konuştuk.

Ne planladığımızı, neler yapabileceğimizi anlattık.

Ancak böyle bir siyaset maalesef Kocaeli’de muhalefet adına eksik.

Tamam Ak Parti gitsin, gitsin de yerine kim gelecek, siz mi geleceksiniz?

Kusura bakmayın da bu kavga gürültüyle, bu zamana kadar gördüğümüz ve konu sizin iş bilmezliğiniz olduğunda dut yemiş bülbüle dönüşlerinizle, avamlığınızla, şovmenliğinizle pek mümkün değil.

Büyükşehir İzmit’in izinden gidiyor!

Ben sürekli kavga gürültüden sıkıldım diyorum.

Kavga gürültünün her geçen gün dozu artıyor.

Kocaeli Büyükşehir Belediyesi, İzmit’in izinden gidiyor, İzmit Belediyesileşiyor.

İzmit Belediyesi bir dönem yerel gazetelerden çıkan herkesi işe alıyordu.

Benzer durum şimdi Kocaeli Büyükşehir Belediyesi’nde yaşanıyor.

Piyasada gazetelerde görev alacak personel bırakmayacaklar yakında.

Çok kaliteli internet editörleri, çok kaliteli muhabirler artık birer belediye çalışanı.

*

İzmit Belediyesi ilk günden bu yana en ufak bir tartışmada Fatma hanımın mahallesindeki muhtar azasına kadar herkesin açıklamalarını haberleştiriyor.

Öyle ki atılan tweetleri, meclis üyelerinin Facebook paylaşımlarını bile haber metni olarak gazetelere servis ediyorlar.

Benim sürekli olarak eleştirdiğim bir konuydu bu.

Gazetelerin gazeteciler tarafından yönetilmesini engelliyor çünkü bu durum.

Herhangi biri, bir kabzımal, bir marangoz, bir otobüsçü, bir çantacı internet sitesi açıp gazete yönetebiliyor.

Üstelik yanına gazeteci almasına da gerek yok.

Hazır alınmış gazeteciler var belediye basın yayınlarda.

Onlar haber yapıyor ya?

Ne oluyor, bir patron mesela dayıyor İzmit’e sırtını.

Gelen mailleri sitesine girse kafi.

Kim ne demiş, kim ne konuşmuş, belediye bakış açısıyla hazır.

Sıfır masraf.

Bol kazanç.

*

Kocaeli Büyükşehir Belediyesi de benzer bir işe imza atmaya başladı şimdi.

Dünkü meclis toplantısından sonra pek çok haber servis edildi basına.

Bu bir ilkti.

Kocaeli Büyükşehir Belediyesi Basın Yayın Birimi normalde meclis toplantılarını takip edip haber yapmazdı.

İlk defa haber yapıldı.

Haberler yapıldı.

Tamam, büyükşehirin İzmit’in haber bombardımanı karşısında pasif kalmama isteğini anlıyorum.

Ancak ortada basın sektörü için kusur yaratan bir durum varken bu durumun üzerine gidilmesi ve kusurun büyümesine destek verilmesi üzücü.

*

Belediyeler, bırakın gazeteler gazeteci yetiştirmek ve çalıştırmak zorunda kalsın.

Bırakın toplantılarınızı takip etmek zorunda kalsın.

Kocaeli’de basın sektörü içine düştüğü tembellikten ancak siz haber desteğini çekerseniz kurtulur.

Aksi halde birkaç sene sonra derdinizi anlatabileceğiniz tek bir kurum kalmaz.

Herkes birilerine yaslar sırtını ve belediye basın yayın internet servisi gibi çalışır.

*

Reklam veriyorsunuz.

Gazetelere destek oluyorsunuz.

Şart koşun.

Toplantılarınızın takip edilmesini, tarafsızca haber yapılmasını, söylediklerinizin, söylenenlerin havada kalmamasını şart koşun.

Programlarınızı haberleştiren, gazetecilik yapan kurumlara reklam verin, destek olun.

Onların büyümesine olanak sağlayın.

Onlardan çalmayın.

Ne gazeteci, ne haber…

A’dan Z’ye raporlarda Kocaeli ile ilgili hangi usulsüzlükler varsa Bağımsız Kocaeli’de sizlere duyurmaya çalıştık.

Kocaeli Büyükşehir Belediyesi, büyükşehir iştirakleri İSU ve Belde A.Ş. ile Kandıra ve Kartepe belediyelerindeki usulsüzlükleri aşağıdaki derleme haberden tek tek okuyabilirsiniz.

https://www.bagimsizkocaeli.com.tr/gundem/sayistay-2024te-kocaelide-buldugu-usulsuzlukleri-acikladi-h311960.html

Gündem çok hızlı değişiyor.

Bir haberin Kocaeli’deki gündemde yaşama ve tartışılma süresi maalesef 1 gün bile değil.

Peki 1 gün kadar dar bir sürede o haber kaç kişiye ulaşıyor, insanların hayatına ne kadar etki ediyor?

Mesela şimdi çıksak sokağa, Kocaeli’de Sayıştay’ın tespit ettiği usulsüzlüklerden kaç kişi haberdar?

Bu sebeple Sayıştay’ın Kocaeli’de tespit ettiği usulsüzlüklerle ilgili haberler bir süre Bağımsız Kocaeli’nin anasayfasında durmaya devam edecek.

*

Ben her yıl üşenmeden yüzlerce sayfa Sayıştay raporunu okur ve haberleştiririm.

Genel olarak Sayıştay 2 yıl üst üste benzer tespitlerde bulunmaz.

Çünkü belediyeler bir önceki senin tespitlerini düzeltme eğiliminde olur.

Ancak bu sene ilginç bir durum yaşanmış.

Kocaeli Büyükşehir Belediyesi ile ilgili Sayıştay 2023 tespitlerinin bir bölümüne 2024’te yeniden yer vermiş.

Yapılan ve yapılmakta ısrar edilen çok büyük yanlışlar var gördüğüm.

• Tarım desteği için alınan ürünler ihalesiz yapılmış. Sayıştay geçen sene uyarmış, aynı durum bu sene de devam etmiş. Neden ihale yapılmıyor, bu kentteki yem, gübre ve zirai ilaç üreticilerine neden şans tanınmıyor anlayamıyorum.
• Dernek ve vakıflara yapılan tahsisler var yinelenen. Sayıştay “binalarını dernek ve vakıflara tahsis edemezsin” diyor. Ancak bu konuda büyükşehrin inadı devam ediyor. Burada mesele büyükşehirin Ensar Vakfı’na filan yaptığı tahsis değil. İster Ensar ister TÜGVA, ister bir başka siyasi görüşe yakın vakıf ve dernek… Kamu imkanları dernek ve vakıflara bu şekilde peşkeş çekilmemeli.
• Belediyenin göz yumduğu ruhsatsız işletmeler var bir de.250 adet gayri sıhhi müesseseden 428’inin, 574 adet sıhhi müesseseden ise 186’sının işyeri açma ve çalışma ruhsatı olmadan faaliyet sürdürmüş. Bunlar arasında akaryakıt istasyonu dahi var. Belediye bu ruhsatlardan para kazanmıyor mu? Neden takipçisi olmuyor? Neden her yıl uyarı almasına rağmen bir adım atmıyor?
• Bazı kiracıların elektrik ve doğalgaz faturalarını büyükşehire ödettikleri tespit edilmiş mesela. Bu tespit 2023 yılında da yapılmıştı. Şimdi 2024 raporunda da aynı şeyden bahsediyor Sayıştay denetçileri. Bir hatadır olur. İki hatadır olur. Ancak bu iş tekrara binerse art niyet aranır. Büyükşehir belediyesi birilerinin elektrik ve doğalgaz faturalarını ödeyerek kıyak mı yapıyor? Düşünmek bile istemiyorum.
• Taksi plakaları, minibüs hatları ve P plaklarla ilgili de Sayıştay’ın her yıl devam eden uyarısı 2024’te de yer aldı. Sayıştay diyor ki, “Bu plakaları ve hatları süresiz olarak birine veremezsin.” Yani diyor ki bu plaka ve hatlar tıpkı senin büfe ve çay bahçelerin gibi. 5 yıllığına, 10 yıllığına işletmesini kiralayabilirsin. Ancak bu plaka ve hatları kimseye veremezsin. Bu konuda bir yasal düzenleme beklediklerini ifade ediyor büyükşehir yetkilileri. Ancak öyle bir yasal düzenleme çalışması var mı, o çalışma ne zaman tamamlanacak bilen yok.

Büyükşehir yanlış yapıyor.

Sayıştay denetçileri eksik tespit eder bu çok doğaldır.

Ancak bu eksikleri gidermiyorsanız, bu eksikler her sene yinelenerek devam ediyorsa işte orada bir şeylerin düzeltilmesi gerek.

2024’te de pek bir şey değişmemiş büyükşehirde.

Kısmet, ha gayret belki 2025’te…

Ak Partili gençlere kimse sesini çıkarmadı!

Herkes işine geldiğini yapıyor, işine geldiği yerden bakıyor olaylara.

İşine geldiğine ses çıkarıyor, işine gelmeyeni görmezden geliyor.

Ak Parti Kocaeli İl Gençlik Kolları Başkanı Doğan Orak’ın da içinde olduğu AK Parti Gençlik Kolları heyeti geçtiğimiz günlerde Çin Halk Cumhuriyeti’ne bir gezi düzenledi.

Bu geziyle ilgili ne CHP’den ne de İYİ Parti hariç herhangi bir partiden ses çıkmadı.

İYİ Parti Gençlik Kolları Başkanı Mustafa Mutlu Sarı olmasa konuyu tartışan olmayacaktı.

Sarı haklı olarak soruyor, Uygur Türklerine soykırım uygulayan Çin’e neden diplomatik bir seyahat düzenlediniz?

Ak Partililerden cevap yok.

Bu Uygur Türkleri soykırımını pek gündemine alan yok çünkü.

Ak Partisi, MHP’si, CHP’si…

Çünkü bunun bir oy getirisi yok.

Bugün siyasi partilerin söylemlerinin hemen hepsi bir oy hesabıyla yapılıyor.

Bakmayın siz peşi sıra sallanan Filistin bayraklarına.

İslami cenahın oy potansiyeli olmasa, Türkiye’de geniş bir kitle dini değerleri göz önüne alarak Filistin konusunu öncelemese hiçbir siyasi partinin Filistinliler de umurunda olmaz.

*

Uygur Türkleri de Müslüman oysa.

Arap değiller diye mi onların yaşadığı soykırımı görmezden geliyoruz?

Arap değiller diye mi Uygur Türkleri’ne soykırım uygulayan Çin’e tepki göstermiyoruz?

Hadi iktidar partisinin temsilcileri Çin’e diplomatik bir seyahat düzenledi, Uygur Türkleri’nin adını ağzına dahi almadı, oradaki zulmü görmezden gelerek Çin’de gönüllerince gezdi ve eğlendi…

Bu kentte hiç mi muhalif siyasetçi kalmadı, bu kentte bu yanlışa laf söyleyecek hiç mi kimse kalmadı?

Konu İYİ Partili Mustafa Mutlu Sarı’nın tek bir açıklamasıyla kapandı gitti.

Çok da sorun değil, Uygur Türkleri bugün yalnız kalsa, nasıl olsa dün de yalnızdı

CHP’liler uyuyor mu?

Muhalefetten de, CHP’den de çok şey beklememek lazım.

Ben Uygur Türkleri filan diyorum ama Atatürk için mevlit okutmak isteyenlere bile sahip çıkamayacak haldeler.

Nasıl mı?

Dün Kocaeli Valisi İlhami Aktaş yine herkesi şaşırttı.

10 Kasım’da, Gazi Mustafa Kemal Atatürk için ilçe merkez camilerinde mevlit okutulması için müftülüğe talimat verdi.

Kocaeli İl Müftüsü Mehmet Sönmezoğlu da bu talimatı seve seve yerine getirdi.

Dün sabahtan itibaren bırakın Kocaeli’yi Türkiye gündeminde tartışılan bir konu haline geldi bu durum.

Gericiler bir anda Aktaş ve Sönmezoğlu’nu hedef aldı.

Peşi sıra ağır açıklamalar geldi.

Akşam saatlerine kadar CHP’lilerden konuyla tek bir yorum yapılmadı.

Bir CHP’li de çıkıp Kocaeli Valisi’ni ya da il müftüsünü savunmadı.

Ta ki CHP’lilerin bu suskunluğu basında haber olana kadar.

Ne zaman ki gazeteler, “CHP’liler neden susuyor” diye yazmaya başladı, lütfettiler.

Akşam saatlerinde hep birlikte açıklamalarını servis ettiler.

İzmit ilçe başkanı, İzmit Belediye Başkanı ve il başkanı ayrı ayrı konuyla ilgili açıklama yaptı.

Bütün gün toplantıdaydılar sanırım.

Ne açıklaması yapsak, ne desek diye saatlerce düşünmüş olsalar gerek.

Uyuyacak halleri yok ya, Türkiye gündemine oturdu tartışmalar.

Elbet haberdar olmuşlardır.

Birileri CHP’lilerden farklı şeyler bekliyor olabilir.

Ancak kapasite bu.

Ankara’dan bir rüzgar esmedikçe, İstanbul’daki seçimlerin en azından gölgesi kentimize düşmedikçe, Kocaeli’deki CHP’lilerden herhangi bir konuya destek, herhangi bir konuya çare beklerseniz, bir başarı ümit ederseniz, daha çok beklersiniz…

Oysa 2019 yılından bu yana İzmit Belediye Başkanı Fatma Kaplan Hürriyet’in benim de alkışladığım bir söylemi vardı; “Belediye başkanları görev sürelerini aşan kiralamalar yapmamalı.”

Aslında bu söylem Hürriyet’in de söylemi değildi.

CHP Genel Merkezi’nin aldığı bir tavsiye kararıydı.

Bu sebeple CHP’nin muhalefette olduğu belediyelerde belediye başkanlarının hizmet süresini aşan bütün kiralama ihalelerine muhalefet şerhi konuldu.

Ancak iktidar olmak çok farklı, muhalefet olmak çok farklı.

Dün söylediğiniz sözleri unutmanız, bugün yenilerini söylemeniz gerekiyor.

Değişmeniz gerekiyor.

İktidarın dinamikleri muhalefete benzemiyor.

*

İzmit Belediye Başkanı Fatma Kaplan Hürriyet’in görev süresi 2029 yılının mart ayında sona erecek.

Peki yeni göreve gelen başkan “ben otoparkları artık ücretsiz yapacağım” derse ne olacak?

6 yıl daha beklemesi gerekecek.

Hürriyet şu anda İzmit Fevziye Camii’nde benzer durumla karşı karşıya değil mi?

Ak Partili Nevzat Doğan tuvaleti kendi görev süresinden uzun bir zaman için kiraya verdiği için CHP’li Fatma Kaplan Hürriyet bu tuvaletleri ücretsiz yapamıyor.

Ak Partili yapınca yanlış, CHP’li yapınca doğru.

Böyle iş mi olur?

Başkasının yanlışı, senin doğrun olamaz.

Başkasının yanlışına bakarak doğru yapamazsın.

*

Bu konuyla ilgili 2 meclis üyesi konuşmuş.

CHP’li Mehmet Nazım Gençtürk, Ensar Vakfı’na 25 yıllığına kiralanan yerleri örnek gösteriyor ve Ak Partililere “O zaman aklınız neredeydi? Şimdi mi belediyeyi düşünüyorsunuz” diyor.

Bu konuşma işte çok zararlı olan.

Dün uzun kiralamaları alkışlayan Ak Partililerden bugün ne farkınız kalıyor böyle konuşunca?

Onlar nasıl ki muhalefet olmuş ve uzun dönem kiralamasına karşı çıkıyorlar, bakın işte siz de pek güzel iktidar olmuşsunuz, gereğini yapıyorsunuz.

Beklerdim ki CHP’li meclis üyeleri bu kiralamaya karşı çıksın.

Görev süresi ile sınırlandırılmasını istesin.

“Bizden sonra gelenler otoparkı belki ücretsiz yapacak. Kararı onlara bırakalım, onların dönemini zapt etmeyelim” desin…

Ben daha çok beklerim.

Kartepe’de belediye kayağı seneye kaldı!

Daha önce müjde diyerek duyurmuştum.

Üzerinden 1.5 yıl geçmiş.

Kocaeli Büyükşehir Belediyesi teleferik projesine ek olarak, telesiyej ve teleski tesisleri kurmak için etüt ihalesi gerçekleştirmişti.

Aradan geçen sürede telesiyej ve teleski çalışmaları devam ederken büyükşehirden yeni bir adım geldi.

Kızaklar için 100 metrelik bant inşa edilmesi kararlaştırıldı.

19 Eylül’de konuyla ilgili ihaleye çıkıldı.

13.4 milyon liraya inşa edilecek.

Anlaşılan bu sezon da Kuzuyayla’da kayak tesisi olmayacak.

Ancak dileyen kızakla rahatça kayabilecek.

Merakla beklediğimiz, ucuza kayak yapabileceğimiz, bir anlamda Halk Kayak diyebileceğimiz tesis bir sonraki sezona kurulacak mı, her sene büyüyeceği vaat edilen Kartepe Teleferiği’ne bağlı Kuzuyayla tesisi hakkıyla gelişecek mi hep birlikte göreceğiz.

Arabanız varsa satın 1-2 yıl trafik felç!

Kent son günlerde büyük bir şantiye halini aldı.

Kocaeli Büyükşehir Belediyesi adeta bütün tuşlara basıyor.

İlk sene “projeler nerede”, “vaatlere ne oldu” diye eleştiriliyordu.

Her şey aynı anda başladı.

Bir yanda metro durak şantiyeleri var.

Bir yanda Başiskele Sapağı.

Gebze’de devam eden çalışmalar.

Ve şimdi de Derince Liman Kavşağı…

Derince Limanı D100-TEM Otoyol Bağlantı Yolu Projesi yeniden başladı.

Hali hazırda çok büyük bir trafik yükü vardı bölgede.

Bu yük söz konusu inşaat çalışmalarıyla katlanacak.

Körfez-Kartepe arasındaki hat 1-2 yıl boyunca kilit olacak.

Gölcük-İzmit arası da Başiskele Sapağı çalışmaları nedeniyle kilit.

En iyisi 1-2 yıl arabadan uzak durmak, deniz ulaşımını filan kullanmak.

Ancak sadece ilçeler arası değil, şehir merkezlerinde de durum farksız.

Metro durağı yola kaydırılan Cumhuriyet Parkı mesai saatlerinde kilit.

Milli İrade Meydanı kilit.

Yürüyüş Yolu kilit.

Kandıra sapağı kilit.

D-100 kilit.

Bir yara bandını çeker gibi acılı geçecek ama sonunda mutluluğa mı erecek bu süreç bilmiyorum.

Bugüne kadar yapılanlar sadece günü kurtarmak adına yapılmış çünkü onu görüyorum.

Transit olacak dedikleri, çok uzun olmayan bir süre önce inşa ettikleri D-100 dahi kilit oluyor.

Bırakın transit geçişi, araçlar adeta duruyor.

Bugün birkaç metre yola pay ile inşa izni verdikleri Kandıra Sapağı mesela.

10-15 yıl sonra ne olacak kimse bilmiyor.

O sapağı genişletmek, yenilemek için bugün ruhsat verdikleri lüks plazaların kamulaştırılması gerekecek.

Neredeyse yola sıfır inşa edilen o yapılar yarın belediyeye büyük yük getirecek.

Ancak pek umursayan yok gibi.

Bugün trafik sorunu var kentin dört bir yanında.

Şimdilik çözelim de, yarına Allah kerim…

Sorun çözülene kadar arabalarınızdan uzak durum derim.

Yarın mı?

Yarına kim öle, kim kala…

Maden çöker, iktidarın söylemi aynıdır.

Sel baskını olur bu söylem değişmez.

Deprem olur, yine aynı şeyler tekrarlanır.

Çünkü iktidar hatalı olduğunu duymak istemez.

Acıya sebep olanın kendisi olduğunu kabul etmez.

Sanki bütün afetler kendiliğinden oluşmuş, bütün canlar durduk yere yok olmuş gibi davranır.

Türkiye’de iktidarda olmak bunu gerektirir.

Bütün sorumlulukları üzerinizden atarsınız.

Muhalefeti siyasi söylemlerle suçlarsınız.

Birkaç gün sonra zaten afetin acısı unutulur gider.

Siz de sorumluluklardan sıyrılmış olursunuz.

*

Bunlar benim tespitim değil.

Vatandaşların hepsi bu durumun farkında.

Bu sebeple Kocaeli’nin Gebze ilçesinde yaşanan felaketle ilgili birkaç gündür farklı söylemler de duyuyorsunuz.

Sürekli olarak iktidar temsilcileri sorumluların gizlenmeyeceğini, her şeyin açıklanacağını söylüyor.

Vatandaşı buna inandırmaya, ikna etmeye çalışıyorlar.

Çünkü başka çareleri yok.

Hali hazırda sadece “Acının üzerine siyaset olmaz!” söylemi tutmuyor.

Havada kalıyor.

Ve muhalefet peşi sıra iktidara yükleniyor.

“Hesap verin” diyor.

“Sorumluları açıklayın” diyor.

*

Gebze’de yaşanan facianın üzerinden 1 hafta geçti.

Henüz yapılan tek bir detaylı açıklama yok.

Kim sorumlu, kim değil bilen yok.

Herkes iktidar temsilcilerinden konuyla ilgili bir açıklama beklerken bugün Özgür Kocaeli Gazetesi Muhabiri Nazım Özgün Erbulan bütün sorumluları gözler önüne seren bir habere imza attı.

2018 yılında, 18 Mayıs’ta Gebze Darıca Metrosu İnşaat ve Elektromekanik Sistemler Temini Montaj ve İşletmeye Alma İşleri ihalesi gerçekleştirilmişti.

Söz konusu ihale dosyasının içerisinde Gebze Darıca Metrosu ile ilgili çok detaylı bir rapor hazırlandığı ortaya çıktı.

Söz konusu raporda Kocaeli Büyükşehir Belediyesi’nin daha önce Gebze’de bina çöken bölge ile ilgili uyarıldığı, 19 ayrı parselde yer alan binaların kamulaştırılarak yıkılması gerektiğinin belirtildiği öğrenildi.

Üstelik bu rapor henüz Gebze Darıca Metrosu inşaatı başlamadan hazırlanmış.

Yani denilmiş ki, “Burada metro yapacaksak, bu binaları boşaltıp yıkmamız gerekir. Yoksa bu binalar yıkılır!”

Peki Kocaeli Büyükşehir Belediyesi ne yapmış?

Kervan yolda düzülür demiş ve metro inşaatına başlamış.

Akse Sapağı İstasyonu Kazı İksa Raporu dikkate alınmamış.

Görmezden gelinmiş.

*

Kocaeli Büyükşehir Belediye Başkanı Tahir Büyükakın dün Ak Parti Kadın Kolları Danışma Kurulu Toplantısı’nda şöyle diyor;

“Türkiye’nin bu alanda en iyileri alanı tarıyor. O çalışmalar Salı günü bitecek. O gün geldiğinde mesele her neyse kamuoyuna paylaşılacak. Hiçbir şey saklanmadan, gizlenmeden apaçık şekilde paylaşılacak. Sonra sorumlu kimse gereken yapılacak. Sorumlular asla gizlenmeyecek. Ama sorumsuzca konuşanlara sesleniyorum. Anlamadan, dinlemeden, ne olup bittiğini uzmanlar bile anlamadan yorum yapmak insanların kafasını karıştırmaktan başka işe yaramıyor.”

Tahir hoca bir yandan haklı.

Ancak ortada artık daha önceden hazırlanmış bir rapor gerçeği var.

Bugün Erbulan imzalı haber yayınlandıktan sonra Kocaeli Büyükşehir Belediyesi’nde bazı isimlerin görevden alınmasını beklerdim.

İşte o zaman olayla ilgili hiçbir bilginin saklanmayacağına, gizlenmeden kamuoyuna aktarılacağına ve gerekli işlemlerin kimseyi kayırmadan yapılacağına inanırdım.

Çünkü Erbulan’ın haberi adeta bir suç tespiti.

Kocaeli Büyükşehir Belediyesi yıkılan binanın olduğu bölgede bir sıkıntı olduğunu biliyormuş.

2017 yılında hazırlanan, 2018 yılındaki ihalenin şartnamesine konulan Akse Sapağı İstasyonu Kazı İksa Raporu’nda “DİKKAT BU BİNALAR YIKILABİLİR” denilmiş.

Yıkılabilir denilen binalar yıkılmamış ama hemen karşı kaldırımda yer alan 7 katlı Arslan Apartmanı yıkılmış.

4 canımız enkaz altında kalmış.

Tam bir haftadır bölgede inceleme yapılıyor.

İncelemeler sonucunda binanın neden yıkıldığı anlaşılacak.

O zaman gereği yapılır mı bilemem.

Ancak şimdi yapılması gerekenler var.

Cevaplanması gereken sorular var;

Akse Sapağı İstasyonu Kazı İksa Raporu’nda yer alan 3005 ada 7, 8, 9, 10, 11, 12, 13, 15, 16, 17, 18, 22 nolu parseller; 3004 ada, 10, 11, 12, 13, 14 no lu parseller; 2996 ada 10, 11 nolu parseller neden kamulaştırılmadı?

Bu binalarda insanların oturmasına neden göz yumuldu?

Bu binaları kamulaştırmayan, bu binalarda insanların oturmasına izin verenler kimler?

Akse Sapağı İstasyonu Kazı İksa Raporu’na rağmen Gebze Darıca Metrosu’nun inşaatına başlayan dönemin Kocaeli Büyükşehir Belediye Başkanı İbrahim Karaosmanoğlu başta olmak üzere, genel sekreteri, teknik sorumluları hesap verecek mi?

Başkanlığı devraldıktan sonra Tahir Büyükakın söz konusu projede gerekli incelemeleri yaptı mı?

Akse Sapağı İstasyonu Kazı İksa Raporu’ndan haberi var mıydı?

Bu rapor söz konusu metro inşaatı bakanlığa devredilirken yetkililer uyarıldı mı?

Akse Sapağı İstasyonu Kazı İksa Raporu’na rağmen devam eden inşaat nedeniyle yüzlerce vatandaşımızın hayatını riske atanlar kimler?

Akse Sapağı İstasyonu Kazı İksa Raporu’nu bugüne kadar görmezden gelenler kimler?

*

Arslan Apartmanı neden yıkıldı, incelemelerden sonra öğrenebiliriz. İncelemelerden sonra sorumluları bulabiliriz.

Ancak Akse Sapağı İstasyonu Kazı İksa Raporu’na uymayanları, bu rapora rağmen bölgedeki binaları boşaltmayarak yüzlerce canla adeta kumar oynayanları bugün öğrenebiliriz.

Elbette Kocaeli Büyükşehir Belediyesi’nin bunları bize açıklaması gerek.

Tahir hoca, “Hiçbir şey saklanmadan, gizlenmeden apaçık şekilde paylaşılacak” dedi dün.

Hep birlikte bekliyoruz.

*

Acının siyaseti olur mu? Son olarak ona cevap verelim.

Olmaz mı olur mu, ama olmaz olsun!

Keşke insan hatası, insan körlüğü, insan sorumsuzluğu nedeniyle hiçbir acı yaşanmasa da hiç kimse bunun hesabını sormak, iktidar ağzıyla “siyasetini yapmak” zorunda kalmasa…

Ölüm satın alınsaydı Nemrut tutar alırdı

Çıkmadık canlara derman bulurdu
Lokman Hekim ölmedi mi?

Bu yüzden hiç korkmadık biz
Umudumuz hep Allah’tandı.

Derdimize yüksel dedik, istediğin kadar yüksel!
Nasıl olsa geçmeyecek misin?

Zalimlere güçlen dedik, dilediğin kadar güçlen!
Nasıl olsa düşmeyecek misin?

Öyle oldu, olacak.
Bu dünya iyiyle kötünün arasında bir yerde
Ama günü geldiğinde iyilerden taraf olacak.”
*
Ben her ne kadar dünyanın iyilerden taraf filan olacağına inanmasam da, bu dünyanın hiç kimseye hiçbir şekilde kalmayacağının farkındayım.
Bu dünyanın fani olduğunun da öyle.
Elbet bir gün aldığım nefes bitecek.
Ama 5 eksik, ama 5 fazla.
Bir köşe başında yahut rahat yatağımda kapatacağım ben gözlerimi.
Kim bilir belki 10 dakika sonra?
Bu sebeple bana dert olan hiçbir şeye katlanmak zorunda hissetmiyorum kendimi.
Yapmacık gülümsemiyorum.
Sıkılacağım ortamlardan uzak duruyorum.
Beni mutlu etmeyen kim varsa çevremde yol veriyorum.
Bu sebeple neredeyse hiç kimseyle görüşmüyorum.
Neredeyse asosyal denecek kadar çekildim kabuğuma.
Sadece yaşıyorum.
Hiçbir hırsım, çabam, planım, programım, yalanım, fazladan söylenecek tek bir sözüm olmadan yaşıyorum.
Kendim için yaşıyorum.
Siz de öyle yapın.
Belki mutlu olamazsınız.
Ancak mutsuz olmayacağınız, en azından gereksiz sıkıntılardan uzaklaşacağınız kesin.
Ötesi inanın çok yorucu.
Ötesi inanın milyonlarca yalan, milyonlarca sahte yüz, milyonlarca sahte ilişki üzerine kurulu.
*
Göğsümün üzerinde bir örs taşıyorum 2 gündür aralıksız.
Sevgili kuzenim 31 yaşında geçirdiği kalp krizi sonrası hayatını kaybetti.
Hiçbir kötü alışkanlığı yoktu.
Düzenli spor yapıyor, sağlıklı besleniyordu.
Bir anda gelen sancı ile evinde yere yığıldı, bir daha ayağa kalkamadı.
Cenazesi henüz Arnavutluk’ta.
Büyük ihtimalle perşembe günü öğle namazına müteakip Derince’den kaldırıp, defnedeceğiz.

Gencecikti iki gözümün çiçeği.
Allah rahmet eylesin.
Toprağı bolsun inşallah.
Işık içinde yatsın.