Herkes düzenin bozukluğundan dem vuruyor.

Esnaf vatandaştan vatandaş esnaftan memnun değil.

Toplumsal yozlaşma, ahlaki değerler üzerine konuşmaya gerek yok.

Şu sıralar Türkiye yaşanılası yerler sıralamasının en gerisine ilerliyor.

Ülke ekonomisini pamuk ipliğine bile bağlı değil.

Hükümet bırakın ekonomi kontrolünü kendi içindeki problemlerden ülkenin problemlerine yönünü bile dönmüyor.

Ekonomiyi bu ülkenin hükümeti yönetmiyor.

Aksini iddia ediyor, “Biz yönetiyoruz” diyorlarsa onlar söyleyeceğimiz tek şey “Berbat yönetiyorsunuz kardeşim.”

***

Ülke fırsatçılarla dolmuş.

Herkes elinde ne varsa batan geminin malları gibi satıyor.

Ev almak araba almak toplumun büyük kesimi için hayal oldu.

Her şey 2 3 katı zamlı.

Dün de yazdım;

Hükümet ülke ekonomisini bir internet sitesinin kontrolüne bırakmış.

Yazıktır, günahtır.

Bu kontrolsüzlük bizi derin bir uçurumdan aşağıya attı.

Havada boşluğa doğru hızla ilerliyoruz.

Yere çarpmamıza az kaldı.

***

Ülkeyi yönetenler bu durumda ama toplumsal yaşamı oluşturan daha doğrusu toplumu oluşturan esnaftan tüccara, memurdan öğrenciye herkes birbirini dolandırmanın peşinde.

En basit örnekle şöyle anlatayım:

Kış hazırlığı için dün pazara gittim.

Fasulye ve domates aldım.

Her şey normal geçti.

Eve geldiğimizde ise tezgahın önünde içi açılmış kıpkırmızı parlayan o domateslerden eser yoktu.

6 kiloluk domates poşetinde bir tane sağlam domates yoktu.

Hepsi küflü…

Basit örnek ama bana hiçbir şekilde kullanamayacağım o domatesleri satan esnaf eminim ki bütün hayatında aynı ahlaksızlığı yapıyor.

(İşini ahlaklı yapanlar bir kenara)

Hayatlarını çürük düzen üzerine inşa etmişler.

Bana 5 kilo domatesin parası çok dokunmaz ama toplumun genelinde birbirine güven yok olur.

Esnafa üçkağıtçı gözüyle bakılır.

Bu ülkeyi düzeltmek için sofra edebiyatları bir kenara bırakılmalı.

Anlaşılan o ki biz daha yolun başındayız.

Toplumsal düzen için önce herkes bireysel olarak kendini düzeltsin.

(Bana satılan domatesleri buraya bırakıyorum.)