Bağrımda durmadan öten dertli bülbülün
Mecali kalmadı artık, sustu
Yoruldu kalbi donmuşun gölgesinde
Büküp boynunu bir anda durdu

Götürsem türlü bağlara el değmemiş güllere
Üstünde soluklansa, erişebilse ümidine yine

Bazan düşüremez insan kalbin ateşini
Bazan yükseliyor candan aşıp nefesimi
Bulursan bana söyle, niye böyle alev her yanım?
Bu da geçer de, hepsi geçti
Kaç kere söndü yangının

Sandıkların en altına saklı sırları
Ne affettim ne unuttum, sustum
Ağrımda benle bekliyor yalnız çocuk
Uzandı kırgın elinden tuttum

Götürsem türlü bağlara el değmemiş güllere
Üstünde soluklansa, fısıldasam kulağına ‘dayan’

Bazan düşüremez insan kalbin ateşini
Bazan yükseliyor candan aşıp nefesimi
bulursan bana söyle, niye böyle alev her yanım?
Bu da geçer de, hepsi geçti
Kaç kere söndü yangının