Kimine ise “Sen kimsin de Cumhurbaşkanımız, velinimetimiz, haşmetli yiğidimize kızıyorsun?” gibi sorular sorduracak bir cümle başlık.

Bu cümleyi, tanıdım tanıyalı Erdoğan’a hiçbir şartta en ufak bir eleştiri yapmayan biri söyledi.

“Ne oldu neden hayırdır?” dedim.

“Ben pek anlamıyorum ama her şey bizim Cumhurbaşkanı’na bağlı değil mi?” dedi.

Teoride olmasa da esasen kesinlikle öyle.

Bu ülkede her şey Sayın Cumhurbaşkanı’nın iki dudağı arasında değil mi?

Cumhurbaşkanı’ndan farklı düşünmek mümkün mü?

***

Devam etti:

“Her fırsatta Kılıçdaroğlu’nu eleştiriyor. Zaten Kılıçdaroğlu bir şeyi yönetmiyor. Sürekli neden aynı şeyleri tekrarlıyor?”

Siyasette bir düşman belirlemek gerekir.

O düşmana karşı savaş verilmesi lazım.

Sizin zıttınız yoksa siz de yoksunuz.

Kılıçdaroğlu olacak ki AKP’li seçmen kitlesi tatmin olsun.

“Bak nasıl yine lafı yerine koydu Cumhurbaşkanımız” desin.

Bakınız;

Bu söylediklerimi ezbere konuşmuyorum.

Sayın Erdoğan, siyasi bir deha.

Toplumları peşinden sürükleyen, bir sözüyle milyonları sokağa döken bir siyasetçi.

Neyi neden yaptığını çok iyi biliyor.

***

Bulmuşum fırsatı kaçırır mıyım?

“Var mı seni başka rahatsız eden şey?” dedim.

“Dolar Avro bu kadar niye yükseliyor. Biri bir söz söylüyor dolar avro uçuyor. Birilerinin söz söylemesiyle ekonomi böyle dağılır mı?” dedi.

“Güçsüz ekonomiler kelebek yanında kanat çırpsa aynı tepkiyi verir. Ekonomimiz güçlü olmadığı için her şeyden etkileniyoruz” dedim.

“Belki 2023’ten sonra her şey düzelir” dedi.

“İnşallah” cevabını verdim.

Düzelir mi?

-İnşallah…

KOCAELİ’DE GAZETECİLİK YAPMAK ZOR

Sadece Kocaeli’de mi?

Elbette her yerde zor.

Gazeteciliğin kıymeti yok.

Neden mi?

Çünkü bu ülkede kimsenin doğruları duymak gibi bir derdi yok.

Sadece  işine gelen şeyleri duymak istiyor.

Doğru kimin umurunda?

Bazen Uğur’la konuşuyoruz.

Ütopik şeylerden bahsediyor.

Limon satmak falan gibi.

Kişisel konforuna düşkünlüğü had safhada olan bir adam olmasa, klima karşısında fan açan biri olmasa aklına uyup limon satasım geliyor.

Bazen beziyorum bu gazetecilikten.

Herkesin suratına kapıyı çarpıp “Ne yapıyorsanız yapın” diyesim geliyor.

BİZİM MESLEKTEKİLER MÜTHİŞ RİYAKAR

Gazeteci meslektaşlarım ekseriyetle riyakar.

Bugün söyledikleri yarınkini tutmuyor.

Hop orada hop burada.

Lafa gelince en büyük gazeteci bizimkiler.

Onlara da bu ara kafayı takıyorum.

Kim kimden ne reklam almış, kim hangi ihaleyi çözmüş herkes birbirinin peşinde.

İşsizlik böyle bir şey olsa gerek.

Biz haberle uğraşmaktan KİM NE YAPIYOR gibi gereksiz işlerle uğraşmadığımız için garip geliyor.

Bakmamakta da en iyisini yaptığımızı görüyorum.

Kadına, sanata, insani değerlere verilen önem gün geçtikçe diplere çekiliyor.

Adı istanbul’da konulan İstanbul Sözleşmesi’nden sadece Türkiye çekiliyor mesela…

Farklı düşünceler zenginliktir oysa bizim ülkemizde farklı düşünce cezaevi vizesi olarak kapı açıyor.

Terörist olmanın tanımı da evrim geçirdi.

“Ben sizin gibi düşünmüyorum” demek en büyük terör suçu.

En basit eleştiri sizi azılı bir militan yapmaya oldukça yeterli bir sebep.

Toplumun büyük kesimi somut gerçeklikler yerine komplo teorilerine inanmayı seçiyor.

Hayatlarında rengin hiçbir tonunu barındırmayan devasa kalabalık, hazımsızlaşıyor.

***

Kocaeli’de de bu hızla yayılan bir hastalık.

Sıradan bir siyasi parti yöneticisi hakkında yapılan eleştiriler anında terör örgütleriyle ilişkilendiriliyor.

Hele eleştiriye maruz kalanlar yönetme makamındaysa eleştiren kesinlikle terörist.

Kent faydasına eleştiri yapan kim olursa olsun;

Geçmiş referansları bir anda silinip anında yaftalanıyor:

Terörist, anarşist…

Allah aşkına sıradan bir siyasi parti yöneticisiyle terörün teröristin ne işi olur arkadaşlar?

Teröristin tanımı eğer; “AKP ve MHP iktidarı ile onları destekleyen çevrelerden farklı düşünmek” ise vay halimize.

Kovaladığınız ihaleler, kesenize attığınız paraları sahte bir vatanseverlikle gölgeleyebileceğinize olan inancınızı hayretle ve dehşetle takip ediyorum.

***

Özellikle de bizim meslek…

Yeseler çiğ çiğ, etlerimizi koparsalar doymayacaklar.

Zaten Türkiye genelinde en büyük televizyonlar, gazeteler, radyolar, yayın evleri iktidar sermayesinin elinde.

Büyük oranda iktidar borazanlığı var.

Her kanalda aynı yüzler.

Ama yetmiyor.

Olmuyor.

Tatmin edemiyorlar.

İstiyorlar ki haklarında en ufak bir şey yazılmasın.

Gazetecilik mesleğinin itibarını paspas ettiler.

Bunda gazetecilerin tabansızlığının payı elbette büyük.

Ancak herkesten aynı oranda cesaret beklemek, idealleri uğruna bazı şeyleri göze almak gibi erdemli davranışlar sergilemesini ummak ahmaklık olur.

Bununla birlikte tüm gazetecilere aynı muameleyi çekebileceğini düşünmek ise ahmaklığın zirvesidir.

***

Kocaeli’de gazetecilik mesleğini hakkıyla yapan meslektaşlarımı ayrı tutuyorum.

Keşke sayıları fazla olsa.

Ancak önüne gelen herkesin, yanına eli kalem tutan bir emek hırsızı alıp, gazetecilik yapacağını sanmasına olan tahammülüm gitgide zayıflıyor.

Hoş gazetecilik yapmak gibi dertleri de yok.

Haberin ne olduğu konusunda da en ufak bir fikirleri yok.

Göz önünde olmak, ofislerinde bir iki ziyaretçi ağırlamak ve gazetecilik mesleğindeki olanca deformeye rağmen sınırlı seviyedeki cakasını atmak için bu işe girenler var.

Zamanla yok olup gidiyorlar fakat olan yine gazeteciliğin itibarına oluyor.

Sonra iki kelimeyi bir araya getirmeyi beceremeyen pespaye siyasetçilerin ağzına sakız oluyoruz.

Oturup sohbet etsek, Google’dan ne söylediğimizi kimlerden bahsettiğimizi bulamayacak çapı düşük kişiler gazetecilik dersi vermeye kalkıyor.

Biraz haddinizi bilin artık!

ÖZGÜN KOCAELİ’YE BAŞARILAR DİLİYORUM

Kocaeli’de internet gazetelerinin sayısı artıyor.

Birçoğu göstermelik internet mecrası.

Nedeni ise gazeteciliğin ne olduğundan habersiz olanlar tarafından açılması.

Kocaeli’de yeni bir internet gazetesi açıldı.

Özgün Kocaeli adlı internet gazetesinde ömrünü habere vakfetmiş, yıllarca adliye asayiş haberlerinin peşinde koşan Abbas Çakar sitenin genel yayın yönetmeni oldu.

Ekibinde genç gazeteci kardeşlerimiz var.

Kısa sürede de adliye ve asayiş haberlerinde önemli bir yere geleceklerine inanıyorum.

Şimdiden bunun mesajını güçlü bir şekilde veriyorlar.

Çünkü gazetecilik yapıyorlar.

Gazeteleri gazetecilere teslim ederseniz sonuç başarı olur.

Kendilerine başarılar diliyor, azimlerinin devam etmesini umuyorum.

BU KÖTÜLÜĞÜ NEDEN YAPTINIZ?

AKP iktidarı döneminde başlanılan hızlı tren projeleri nedeniyle, 2011 yılında 24 sefer yaparken bile yüzde 100 kapasiteyle çalışan ayda 500 bin yolcu taşıyan Adapazarı Ekspresi ortadan kaldırıldı.

Bugün haberini de yaptık.

Binlerce kişi okudu.

Sakarya, Kocaeli ve İstanbul arasındaki en önemli ulaşım yolu olan Adapazarı Ekspresi talan oldu.

Önce hızlı tren bahanesiyle ara verildi.

Sonra yarım yamalak başladı.

Pandemi geldi önce o durduruldu.

Bu şehirlerden trenle seyahat kültürünü bitirdiler.

Haydarpaşa’ya kadar en uygun ve kolay ulaşım yolu olan tren seferlerini durdurmak İstanbul, Kocaeli ve Sakarya’ya vurulan en büyük ulaşım darbesi oldu.

Vatandaşlar, kaliteden yoksun otobüs firmalarına mahkum edildi.

Bu kötülüğü neden yaptınız kardeşim?