İyi misiniz?

En son kendinize “İyi miyim?” diye ne zaman sordunuz…

Muhtemelen günlük meşgalelere kendinizi vererek kendinizi “İyi miyim?” diye sormaya vakit bulamıyoruz.

Bazılarımız ise o sorunun sonuçlarından korktuğumuz için kaçıyoruz.

Sabah işimize verip kendimizi, gün içinde de birtakım uğraşlar buluyoruz.

Boş kaldığımızda düşüneceğimizi bildiğimizden hiç o tehlikeli sulara girmiyoruz.

Yarını kovalıyoruz.

Bugünü yaşamak lüks…

Çünkü bugünlerimizden birçoğumuz memnun değiliz.

***

Ama yarınımız da diğer yarın için hazırlık.

Ya da öylesine yaşıyoruz.

Ülkenin ekonomik, siyasi atmosferi bizi öylesine içine alıyor, öylesine teslim oluyoruz ki kurgulanan sisteme “Ben” düşüncesi yitip gidiyor.

Kendimiz olabildiğimiz alanlar ne kadar sınırlı farkında mıyız?

Hep bize başkalarının yüklediği sorumluluklarla bir kişilik inşa ediyoruz.

O yüzden hepimiz bir diğerinin aynısıyız.

Yaptığımız işler, konuştuğumuz kişiler, içinde bulunduğumuz ortamlar ayrı ama yine de hepimiz büyük oranda aynıyız.

Çoğumuz ise bu durumun farkında değiliz.

Kimliklerimiz yok.

Mesleklerimiz var.

Esasında mesleklerimiz de yok.

Yaptığımız işler var.

Çünkü birçoğumuz sadece bir işi yapıyoruz. İş olsun diye yani;

bazen yaşamak için…

Meslek olarak benimsemiyoruz o işi.

***

Bugün sevdiğim bir arkadaşım paylaşımda bulunmuş.

“Bir hekimin anatomi, bir hukukçunun insan hakları, bir gazetecinin iletişim felsefesi, bir sporcunun spor ahlâkı, bir ilahiyatçının Kur’an okuma ve anlama dersi zayıfsa ve geliştiremiyorsa o kişi meslek değil iş yapar” demiş.

Evet ne kadar haklı.

Çünkü bizler, düşünceden, fikirsel çalışmalardan, okumalardan ve kültürel faaliyetlerden uzak bir yaşam kurgusuyla şekillendirilmişiz.

Günü geçiriyoruz.

Yarına bir an önce, çıldırasıya bir hızla ulaşmaya çabalıyoruz.

Yarın ise bugünden farklı değil.

Sahi nasılsınız iyi misiniz?