Masamda rom
Yaşattığım o hasarla dur!
Kazan gibi kafam, ne para ne pul
Ve saçma sapan sevgiliyi ara da bul
Kronik akşamlar sabahladı
Bu devrin aşıkları bayatladı
Ve kan kusturur güvenip yola çıkmak
AYAKTA DUR!

Sevilip sevilmemek hayat mı bu?
Aşk, bir çoban çölünde su
Karanlık odada mum
Sen, çıplak hayallerin sırtına kum
Sel gibisin yürekli aleve su
Yaklışıyor krizlerim,
Empati kurduğum her günün gecesi kan izleri
Bu histeri!
Ben, idama giden bir adamım
Yaşamak son isteğim

Çatlıyor sabır taşım
Ağrıyor artık başım
Kimsenin merhametine ihtiyacım yok!

Beni ateşe atın
Bedenimi cehennemde yakın
Kimsenin merhametine ihtiyacım yok!

İlk önce erir beden
Gel, bu defa erinmeden
Gel, Kaçalım delirmeden
Bir kere kutlayalım zaferi yenilmeden
Bir fırtınaydı seni veren o yüzden yaprağa küs
Uçan kaçan aylar, sen anlara küs
Sana eğri bahşedilen yollar onlara düz!
Ama dur! sorma “neden?”
Düşünme kim kime niye ne der ?
Kapalı penceler, “acıdır hissedilen”
Çöp olur onca bedel
Bir nefretti seni veren o yüzden kalbine küs
Başını yastığa koy ve de ki nasıl geçer?
Onca efor hayata onca bu ter