Usul Usul ayrıldık hissetmeden
Bir kusura baktı hayat beni görmezden gelirken hayallerime kalıcı darbeler bırakmış nefret
Bir nefret ettim gör hayatta inanmam
Bu denli sevdayı masal sandı duyanlar

Öyle güzel ağlamazdın böyle derin yazmasaydım
Hayatın anlamı ne doğ yaşa öl
Ben de kalan gençliğimi böyle güzel harcamazdım
Sevdanın amacı ne sev ağla bırak gör
Bizde gördük abi biz de sövdük bu kadere
Kimde hata bilmiyordum özlüyorduk habire

Kararın gece benim umutları at hele bir ateşe
Bu soğuk şubat aylarında üşüme
Kırılmasın hevesin bu kötü durum bilirim
Çok yaşadım şahittir gözlerim terk edişe
Çok klişe sebepler bak nasıl bilir misin?

Duy duy

İşte böyle alışıyor insan bu kaleme
Güldükçe güçleniyor duyguların üzülme
Hayatın kuruladır güzel şeyler zor gelirse
Çekmişsin cefa şimdi sür sefa var keyfine

Bir parça mutluluk bu satırlardan eksik
Sen gülsen de teksin
Ben ölsem de değişmem
Gerçekler aynı değişmez gelsen de gülmem
Sevsen de yeniden bak güven umut vermez
İçim paramparça lakin görünmüyor dıştan
Gülsem de mutlu sanmayın bu haykırışlara
Kıştan olsa gerek elim titriyordu durmadan
Pişman olsam aynı anda duygu karmaşasından

Abi zaten hayat zor ve katil olan hisler
Sabit olan doğrularla kaybeden bir ben
Bir bilsen kim kimlerle nerde bedeni pislerdi..
Ben de ebedi hırslandım kimsesizken hem de

İstemedim hislerimi sövseler de durmadan
“Kimseleşme kendin ol” diyordu benim babam
İşlemişti bu söz beynimin damarlarında
Yol arayıp bulunca ben söyledim ben rahat

Usul Usul ayrıldık hissetmeden
Bir kusura baktı hayat beni görmezden gelirken hayallerime kalıcı darbeler bırakmış nefret
Bir nefret ettim gör hayatta inanmam
Bu denli sevdayı masal sandı duyanlar

Usul Usul ayrıldık hissetmeden
Bir kusura baktı hayat beni görmezden gelirken hayallerime kalıcı darbeler bırakmış nefret
Bir nefret ettim gör hayatta inanmam
Bu denli sevdayı masal sandı duyanlar

Söz: MEG (Mehmet Emin Güleken) Müzik: Salih Sakarya