Daire, Can Atalay hakkındaki Anayasa Mahkemesi’nin verdiği ihlal kararına uyulmamasına, Atalay’ın milletvekilliğinin düşürülmesine yönelik işlemlere başlanması için kararın örneğinin TBMM’ye gönderilmesine ve ihlal kararı veren Anayasa Mahkemesi üyeleri hakkında Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı’na suç duyurusunda bulunulmasına karar verdi.

Yargıtay’ın bugünkü kararında yer alan ifadeler özetle şöyle:

-“Yukarıda açıklanan nedenlerle; Anayasa Mahkemesi’nin 2023/53898 numaralı, Şerafettin Can Atalay’ın bireysel başvurusu hakkında 25.10.2023 tarihli ihlal kararına hukuki değer ve geçerlilik izafi edilemeyeceği cihetle, bu bağlamda Anayasa’nın 153. maddesi kapsamında uygulanması gereken bir karar bulunmamakla; keza Şerafettin Can Atalay hakkında verilen mahkumiyet kararının temyizi üzerine yapılan temyiz incelemesi sonucu 28.09.2023 tarihinde Dairemizin 2023/12611 esas 2023/6359 sayılı kararı ile onanarak kesinleşen ve infazı kabil bir hükmün mevcudiyeti karşısında; Anayasa Mahkemesi’nin anılan kararına UYULMAMASINA,

“ATALAY’IN MİLLETVEKİLLİĞİ DÜŞÜRÜLMESİNE YÖNELİK İŞLEMLERİN BAŞLAMASI İÇİN…”

-Şerafettin Can Atalay hakkındaki mahkumiyet hükmünün 28.09.2023 tarihinde Dairemiz tarafından onanması ile hükümlü sıfatını kazandığı ve Anayasa’nın 84/2. maddesinde milletvekilliğinin düşmesi sebeplerinden biri olarak “kesin hüküm giyme veya kısıtlanma halinin” düzenlenmiş olduğu, Anayasa’nın 76. maddesinde sayılan milletvekilliği ile bağdaşmayan suçlardan kurulan mahkumiyet hükmünün milletvekilliğini düşüreceği, Anayasa’nın 84/2 maddesi yönünden Anayasa Mahkemesi’ne müracaat imkanı tanınmadığı ve Anayasa Mahkemesi’nin bu konuda inceleme yetkisinin de bulunmadığı gözetilerek; hükümlü Şerafettin Can Atalay’ın milletvekilliğinin düşürülmesine yönelik işlemlere başlanması için kararın bir örneğinin TBMM Başkanlığı’na GÖNDERİLMESİNE,

-Anayasa hükümlerini ihlal eden ve kendisine verilen yetki sınırlarını yasal olmayacak şekilde aşarak hak ihlalinin kabulü yönünde oy kullanan ilgili Anayasa Mahkemesi üyeleri hakkında gereğinin takdir ve ifası için Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı’na suç duyurusunda BULUNULMASINA,

-Dosya üzerinden yapılan inceleme neticesinde mütalaaya uygun olarak, dosyanın İstanbul 13. Ağır Ceza Mahkemesi’ne gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı’na TEVDİİNE, 08.11.2023 tarihinde oy birliği ile karar verildi.”

Kararı davalı – karşı davacı kadın istinafa götürdü. Bölge Adliye Mahkemesi, erkeğin daha kusurlu olduğuna hükmederek, kadın yararına bir miktar nafaka ve tazminat ödenmesine karar verdi. Davacı – karşı davalı koca kararı temyiz edince devreye Yargıtay 2. Hukuk Dairesi girdi. Emsal nitelikteki kararda, kadının, evli olduğu sürede başyka bir erkeğe mesaj atmasının sadakatsizliği ispatladığı hatırlatıldı. Kararda şöyle denildi: “Dosya kapsamındaki delillerden ve tanık ifadelerinden taraflar arasındaki fiili ayrılığa neden olan olayın davalı-davacı kadının telefonundan başka bir erkeğe gönderilen ve kadının sadakatsizliğini gösteren mesaj olduğu sabittir. Davacı-davalı erkeğin de kadının birleşen boşanma davası öncesinde başka bir kadınla otel kaydı bulunmaktadır. Tanıklardan davalı-davacı kadının annesi, tarafların bir yıl nişanlı kaldığını, kızının yaşayacağı ortamı gördüğünü ve aile apartmanında yaşayacağını bilerek evlendiğini beyan etmiştir. Taraflar arasındaki fiili ayrılığına neden olan olay kadının telefonundan başka bir erkeğe gönderilen mesaj olup, kadının annesinin ifadesi ile birlikte değerlendirildiğinde, davacı-davalı erkeğe bölge adliye mahkemesince ’Manevi olarak bağımsız konut temin etmediği ve aile müdahalesine sesiz kaldığı’ kusurlarının eklenmesi yerinde olmamıştır. Bu sebeple tarafların gerçekleşen diğer kusurlu davranışlarına göre boşanmaya sebebiyet veren vakıalarda eşit kusurlu olduklarının kabulü gerekir. Yanılgılı değerlendirme sonucu erkeğin ağır kusurlu olarak kabulü doğru olmamıştır. Boşanma sonucu maddi ve manevi tazminata hükmedilebilmesi için tazminat yükümlüsünün kusurlu, tazminat talep eden eşin ise kusursuz veya diğerine göre daha az kusurlu olması gerekir. Bölge adliye mahkemesince davacı-davalı erkeğin, davalı-davacı kadına nazaran ağır kusurlu olduğunun kabulü ve bu hatalı kusur belirlemesine göre kadın yararına maddi ve manevi tazminata hükmedilmesi isabetsiz olmuş ve bozmayı gerektirmiştir.”

Mahkeme, davacı tarafın ihtiyaç iddiasını kanıtlayamamış olması sebebiyle davanın reddine karar verdi. Davacı kararı temyiz edince devreye Yargıtay 3. Hukuk Dairesi girdi. Emsal nitelikteki kararda, mülk sahibinin başka bir dairede kiracı olarak oturması yeterli delil olarak sayıldı. Kararda şu ifadelere yer verildi:

“İhtiyaç iddiasına dayalı davalarda tahliyeye karar verilebilmesi için ihtiyacın gerçek, samimi ve zorunlu olduğunun kanıtlanması gerekir. Devamlılık arz etmeyen geçici ihtiyaç tahliye sebebi yapılamayacağı gibi henüz doğmamış veya gerçekleşmesi uzun bir süreye bağlı olan ihtiyaç da tahliye sebebi olarak kabul edilemez. Davanın açıldığı tarihte ihtiyaç sebebinin varlığı yeterli olmayıp, bu ihtiyacın yargılama sırasında da devam etmesi gerekir. Somut olayda kira sözleşmesinin varlığı hususunda uyuşmazlık bulunmamaktadır. Dava, davacının oğlunun konut ihtiyacının doğmasına dayanmakta olup, ihtiyaçlının kirada oturduğuna ilişkin akit dosya arasında bulunmaktadır. Konut sebebine dayalı tahliye davalarında kirada oturan ihtiyaçlının kirada oturması, ihtiyacın varlığının başlıca kanıtıdır. Dinlenilen davacı tanıklarının da ihtiyaç iddiasını doğruladıkları anlaşılmaktadır. Bu durumda ihtiyacın samimi, gerçek ve zorunlu olduğunun kabulü icab eder. Mahkemece ihtiyaç nedeniyle tahliye isteminin kabulüne karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde reddine karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup, bozmayı gerektirmiştir.”

9. İcra Mahkemesi; takibin iptaline hükmetti. Kararı davalı avukatı temyiz edince devreye giren Yargıtay 12. Hukuk Dairesi, kararı bozdu. Yeniden yapılan yargılamada Mahkeme, ilk kararında direndi. Davaylı temyiz müracaatında bulununca devreye bu kez Hukuk Genel Kurulu girdi. Takip dayanağı senedin arka yüzünde “teminat senedidir.kullanılamaz” ibaresinin bulunduğu anlaşıldığının vurgulandığı kararda şu ifadelere yer verildi: “Bonoda teminat kaydı var ise de neyin teminatı olduğu belirtilmediğinden bu kayıt bononun mücerrettik vasfını ortadan kaldırmaz. Sadece teminat olduğuna dair eklenen bu kayda doktrinde mücerret teminat kaydı denilmektedir. Hâl böyle olunca, takip konusu bonodaki kaydın senedin kambiyo vasfını etkilemeyeceği, borçlunun teminat senedi olduğuna ilişkin iddiasının alacaklının imzasını taşıyan ve senede açık atıf yapan İİK’nın 169/a maddesinde yazılı belgelerle kanıtlanamadığından, Hukuk Genel Kurulunca da benimsenen Özel Daire bozma kararına uyulması gerekirken, önceki kararda direnilmesi usul ve yasaya aykırıdır. Alacaklı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile direnme kararının bozulmasına oy birliği ile karar verilmiştir.”

Kararda şu ifadelere yer verildi: “İş Kanunu’nun 47. maddesindeki açık düzenleme karşısında ulusal bayram genel tatillerde çalıştığı anlaşılan davacının çalıştığı her bir ulusal bayram genel tatil günü için ilave 1 yevmiyeye (aylık maktu ücret/30) daha hak kazandığı gözden kaçırılarak hesaplamanın çalışılan saat üzerinden yapılması hatalıdır. İşçi ulusal bayram-genel tatil günlerinde 1 saat dahi çalışsa tam yevmiyeye hak kazanır. Hüküm altına alınan alacakların net mi yoksa brüt mü olduğunun hükümde belirtilmemesinin infazda tereddüt yaşatacağının düşünülmemesi de hatalı olup, bozmayı gerektirmiştir.”

Emsal kararda; davacının iş akdinin nasıl sona erdiğine ilişkin bir açıklama yapmadığı, davalının ise davacının başka yerde iş bulduğu için işi kendi isteğiyle bıraktığını savunduğu hatırlatıldı. Kararda şöyle denildi: “Feshe ilişkin dinlenen tanık beyanlarına göre davacı tanıklarından birinin davacı ile aynı işyerinde çalışmasının bulunmadığı, diğer davacı tanığının ise davacının iş akdinin sona ermesinden önce davalı işyerindeki çalışmasının sona erdiği anlaşılmıştır. Davalı tanıklarının ise davalının savunmasını doğrular şekilde beyanda bulundukları, dosya arasında bulunan hizmet döküm cetveli incelendiğinde davalı işyerinde iş akdi ayın 10’unda sona eren davacının ayın 11’inde dava dışı başka bir işyerinde işe girişinin yapıldığının görüldüğü ortadadır. Ayrıca yine dosya içinde bulunan Sosyal Güvenlik Kurumu işten ayrılış bildirmesinde davacının işten çıkış nedeninin Kod 3 (işçinin iş akdini haklı neden olmadan feshi – istifa) olarak gösterildiği anlaşılmakla davacının işi kendi isteğiyle bıraktığının kabulüyle kıdem ve ihbar tazminatı taleplerinin reddi gerekirken yazılı şekilde kabulüne karar verilmesi hatalı olup bozma nedenidir.”

Davalı-karşı davacı kadın eş T.T. vekili aracılığıyla, “Tüm iddiaları inkârla, sadakatsizlik vakıasının doğru olmadığını, davacı erkek C.A.’nın birlik görevlerini yerine getirmediğini, eşine fiziksel ve psikolojik şiddet uyguladığını, hakaret ettiğini, taraflar arasında Asliye Ceza Mahkemesinde ceza dosyası yargılamasının devam ettiğini, müvekkilinin ailesinin yanında yaşadığını ve onların yardımı sayesinde geçindiğini, erkeğin eşi ve çocuklarıyla ilgilenmemesi, sürekli evi terk etmesi, maddi olarak yardımcı olmaması, eve geldiği nadir zamanlarda da eşine şiddet uygulaması nedeniyle evliliğin çekilmez hâle geldiğini ileri sürerek asıl davanın reddine, karşı davanın 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu’nun (TMK) 162, 163 ve 166. maddeleri uyarınca kabulü ile tarafların boşanmalarına, velâyetlerin anneye verilmesine, her bir çocuk yararına aylık 500 TL tedbir-iştirak, müvekkili yararına aylık bin TL tedbir-yoksulluk nafakası ile 10 bin TL maddi, 50 bin TL manevi tazminat ödenmesine karar verilmesini” talep etti.

Mahkeme, kadın eşin açtığı davayı kabul etti

Mahkeme yaptığı yargılama sonunda, “Asıl dava yönünden yapılan yargılamada davacı-karşı davalının C.A.’nın davasını geri aldığı, davalı-karşı davacı T.T.’nin vekilinin de geri almayı kabul ettiği gerekçesiyle davanın açılmamış sayılmasına, karşı dava yönünden yapılan yargılamada ise; erkeğin eve düzenli şekilde gelip gitmediği, eşi ve çocukları ile gerek maddi gerek manevi yönden ilgilenmediği, eşini sadakatsizlik ile suçlayıp şiddet uyguladığı, hâl böyle olunca boşanmaya sebep olan olaylarda erkeğin tam kusurlu olduğu gerekçesi ile karşı davanın kabulüne, tarafların TMK’nin 166/1. maddesi uyarınca boşanmalarına, velâyetlerin anneye verilmesine, her bir çocuk yararına aylık 250 TL tedbir-iştirak, kadın yararına 250 TL tedbir-yoksulluk nafakası ile 10 bin TL maddi, 10 bin TL manevi tazminat ödenmesine” karar verdi. Davalı-karşı davacı kadın eş, yasal süresi içinde temyiz isteminde bulundu.

Yargıtay 2. Hukuk Dairesi kararı nafaka yönünden bozdu

Temyiz incelemesi neticesinde Yargıtay 2. Hukuk Dairesi, “Davalı-karşı davacının yoksulluk nafakası isteğinin kabul edilebilmesi için boşanma yüzünden yoksulluğa düştüğünün belirlenmesi gerekir. Davalı-karşı davacı kadının zabıta araştırmasında daimi işinin olmadığının tespit edildiği, buna karşılık dinlenen bir kısım davacı-karşı davalı tanık beyanlarında davalı-karşı davacının sigortalı bir işe girdiğini beyan ettikleri anlaşılmaktadır. Buna göre mahkemece, davalı-karşı davacı kadının çalışıp çalışmadığı, çalışıyorsa gelir durumunun tespiti ile bu gelirin sürekli ve düzenli olup olmadığı, kendisini yoksulluktan kurtarıp kurtarmayacağı araştırılarak, sonucu uyarınca karar verilmesi gerekirken, eksik inceleme neticesinde yazılı şekilde kadın yararına yoksulluk nafakası takdiri doğru olmayıp, bozmayı gerektirmiştir” gerekçesiyle kararı bozdu.

Mahkeme karara direndi

Mahkeme, “Yoksulluk nafakası yönünden boşanmaya sebep olan olaylarda kadından kaynaklanan kusurlu bir davranışın bulunmadığı, fabrikada çalıştığı kabul edilse dahi dinlenen tanık anlatımlarına göre düzenli ve sürekli bir gelirinin olmadığı, fabrikadaki iş durumuna göre çağrıldığı, çağrıldığında da yevmiye usulü ile çalıştırıldığı, Hukuk Genel Kurulunun asgari ücret seviyesindeki gelirin kişiyi yoksulluktan kurtarmayacağına ilişkin kararları dikkate alındığında kadın eşin elde ettiği gelirin kendisini yoksulluktan kurtarmadığı” gerekçesiyle direnme kararı verdi. Direnme kararı yasal süresi içinde davacı-karşı davalı tarafından temyiz edildi ve dosya Yargıtay Hukuk Genel Kuruluna intikal etti.

“Yoksulluk nafakası hiçbir surette nafaka yükümlüsüne yükletilen bir ceza veya tazminat niteliğinde olmamalıdır”

Direnme kararını görüşen Yargıtay Hukuk Genel Kurulu, “Yoksulluğa düşme hâlinin boşanma davası sırasındaki duruma göre belirlenmesi gerektiğinden, mahkemece kadının çalışıp çalışmadığı, çalışıyorsa yoksulluktan kurtaracak düzeyde düzenli ve sürekli bir gelirinin olup olmadığı, işten ayrılmışsa kendi isteği ile mi yoksa zorunlu olarak mı ayrıldığı hususları araştırılarak boşanma yüzünden yoksulluğa düşüp düşmeyeceğinin tespiti ile sonucuna göre yoksulluk nafakası konusunda bir karar verilmesi gerekirken, bu konuda eksik inceleme ile yoksulluk nafakası talebinin kabulüne karar verilmesi doğru olmamıştır” şeklinde direnme kararını farklı gerekçeyle bozarak, nafaka yükümlüleriyle ilgili emsal bir karara imza atmış oldu.

CUMHURBAŞKANI ERDOĞAN’IN HEDEFİ TUTMADI

Yargıtay’ın verilerine göre AK Parti 2022 yılında üye sayısını 201 bin 91 kişi artırarak toplam 11 milyon 241 bin 230 üyeye ulaştı. Cumhurbaşkanı Recep Tayyip Erdoğan’ın zaman zaman çağrısını yaptığı 15 milyon üye hedefine henüz ulaşılamadı.

MHP’DE ÜYE SAYISI AZALDI

Cumhur İttifakı ortağı MHP’de ise AK Parti’nin tersine üye sayısında azalma oldu. MHP’nin 40 bin 584 olan üye sayısı 16 bin 492 azalarak 464 bin 92 kişiye geriledi.

CHP’DE SAYI ARTTI

Cumhuriyet Halk Partisi’nin üye sayısı, Mayıs ayından beri 30 bin 280 artarak 1 milyon 369 bin 430 üyeye ulaştı.

İYİ PARTİ YARIM MİLYONU GEÇTİ

7 ay önce yayınlanan verilerde 568 bin 918 üyeye sahip olan İYİ Parti 600 bin barajını geçti. Üye sayısını 48 bin 595 kişi artıran İYİ Parti toplam 617 bin 513 üyeye erişti.

Diğer partilerin oy oranları şöyle:

Saadet: 265 bin 738
DEVA: 177 bin 596
Gelecek: 57 bin 304
Zafer: 25 bin 535
Memleket: 25 bin 132

Davalı banka avukatı, dava konusu taşınmaza aynı banka tarafından 2001 ve 2006 yıllarında iik ayrı ipotek tesis edildiğini, davacının bu ipoteklerden haberi olmamasının hayatın olağan akışına aykırı olduğunu öne sürdü. İpotek tesis işlemi yapıldığı anda tapu kaydında aile konutu şerhi bulunmadığını savunan avukat, davanın reddini istedi.

Aile mahkemesi, davalı banka tarafından ipotek tesis işleminden önce tanzim ettirilen ekspertiz raporunda birinci katın kullanıldığının tespit edildiğine, yapılan kolluk araştırması ve dinlenen tanık beyanlarına göre de ipoteğe konu taşınmazın uzun yıllardır davacı ve ailesi tarafından aile konutu olarak kullandığının anlaşıldığına dikkat çekti.

Kararda Türk Medeni Kanunu’nun ilgili hükümleri gereği diğer eşin açık rızası olmadan aile konutuna ilişkin tasarrufta bulunulamayacağı, bu nedenle davacı eşin rızası alınmadan tesis edilen ipoteğin geçersiz olduğu gerekçesiyle davanın kabulüne, aile konutu üzerindeki ipoteğin kaldırılmasına hükmedildiği belirtildi. Kararı davalı banka vekili temyiz edince devreye Yargıtay 11. Hukuk Dairesi girdi. Daire, oy birliği ile aldığı kararla mahkeme hükmünü onadı. Emsal nitelikteki kararla birlikte eşin rızası alınmadan aile konutu olarak kullanılan daire ipotek ettirilemeyecek.

Aile Mahkemesi’ndeki boşanma davasında takı anlaşmazlığı yaşandı. Davacı kadın, düğünde takılan altınların kendisine ait olduğunu öne sürdü. Davacı kadın; taraflara düğünde takılan 200 adet çeyrek altın, 6 adet tam altın, 3 adet yarım altın, 19 adet 20’şer gram 22 ayar altın bilezik ile 1 adet 14 ayar 13 gram altın bilezikten oluşan ziynet eşyasının öncelikle aynen iadesine, mümkün olmaması hâlinde ödeme günündeki değerlerinin davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etti. Davalı damat ise talep edilen miktarda ziynet eşyasının bulunmadığını, toplamda 150 civarı küçük altın ve muhtelif ölçülerde bilezik takıldığını ancak örf ve adetlere göre düğünde takılan tüm takıların erkek tarafına ait olduğunu savunarak davanın reddine karar verilmesini istedi. Aile Mahkemesi; düğünlerdeki takıların kime takıldıysa ona ait olacağına ilişkin geleneklerinden bahseden davalı tanığının beyanı ve taraflara takılan takıları gösterir bilirkişi raporu doğrultusunda davanın kısmen kabulüne hükmetti. Kararı davacı kadın temyiz edince devreye giren Yargıtay 3. Hukuk Dairesi bozdu. Yeniden yapılan yargılamada mahkeme ilk kararında direndi. Davacı kadın yine temyiz müracaatında bulununca devreye bu kez Yargıtay Hukuk Genel Kurulu girdi.

Yazılı kural yok

Saatler süren yargılama sonrası Kurul, kararını oy çokluğu ile verebildi. Kararda; kural olarak, düğün sırasında takılan ziynet eşyaları, kim tarafından, kime takılırsa takılsın, kadına bağışlanmış sayılır ve artık kadının kişisel malı sayılacağı vurgulandı. Yasal mevzuatta, düğün sırasında takılan ziynet ile parasal değeri olan bütün eşyanın aidiyeti konusunda yazılı bir hüküm bulunmadığı dile getirildi. Bu sebeple örf ve adet hukuku uygulandığı hatırlatıldı. Yargıtay’ın yerleşik uygulamasına, yaygın örf ve adet ile ülke gerçeklerine göre kural olarak, düğün sırasında takılan ziynet eşyası ve paralar kim tarafından ve hangi eşe takılırsa takılsın aksine bir anlaşma ya da örf ve adet kuralı olmadığı takdirde kadına bağışlanmış sayıldığı ve artık kadının kişisel malı kabul edildiği belirtildi. Yani erkeğe takılan ziynetler ve paraların da aksi kanıtlanmadığı müddetçe kadına ait olduğunun altı çizildi.

Emsal kararda şu ifadelere yer verildi: “Söz konusu ziynet eşyasının (altın vs.) evlenme sebebiyle gerek ailelerce ve gerek yakınlarca kadına geleceğinin güvencesi olarak takıldığı kabul edildiğinden emaneten (geçici olarak) takıldığı konusunda kadının bir kabulü olmadığı sürece genel kural kabul edilecektir. Artık, ziynetlerin geri istenmemek üzere verildiği iddia ve ispat edilmedikçe, bunları alan iade etmekle yükümlüdür. Davalı genel kuralın aksine örf ve adetleri bulunduğunu iddia ettiğine göre bunu ispat külfeti kendisine düşmektedir. Davalı ispat amacıyla muhtar olan tanığı dinletmiş; tanık iddia edilenden farklı olarak ‘bizim adetlerimiz düğünde takılan takılar, kıza takıldıysa kızın, oğlana takıldıysa oğlanın olur’ şeklinde ifade vermiş; mahkemece tanığın beyanı esas alınarak hüküm kurulmuştur. Hemen belirtmek gerekir ki, düğünde takılan takıların erkeğe ait olduğu yönünde örf ve adetleri bulunduğunu belirten davalının, dinlettiği tanığın beyanı ve Yargıtay’ın yerleşik uygulamasına yansıyan yaygın örf ve adet karşısında daha köklü bir adetin varlığını ispatlayamadığı açıktır. Bu durumda genel kuraldan ayrılınmasını gerektirecek bir durum söz konusu değildir. Mahkemenin direnme kararı Kurul çoğunluğu tarafından isabetli bulunmamıştır. Hukuk Genel Kurulu’nda yapılan görüşmeler sırasında, düğünde takılan takıların düğün masraflarına katkı mahiyetinde olduğu ve kime takıldıysa ona hediye verilmesi gayesi güdüldüğü, takılan tüm ziynet eşyasının kadına bağışlanmasının amaçlanamayacağı görüşü ileri sürülmüş ise de, bu görüş Kurul çoğunluğunca benimsenmemiştir. Mahkeme kararının bozulmasına oy çokluğu ile hükmedilmiştir.”

Bursa Barosu Avukatlarından Cüneyt Fidan, Türk hukukunda düğünde takılan ziynet eşyaların hangi tarafa ait olacağına ilişkin açık bir şekilde düzenleme olmadığını belirterek, “Yargıtay’ın önüne çok yakın bir zamanda bir dosya geldi. İlk derece ve Yargıtay Hukuk Dairesi arasında uyuşmazlık meydana geldi. Bu uyuşmazlık en sonundan Yargıtay Hukuk Genel Kurulu’na intikal etti. Yargıtay Hukuk Genel Kurulu son karar olarak kim tarafından takıldığı önemli olmaksızın ve hangi tarafa önemli olmaksızın düğünde takılan bütün ziynet eşyasının kadına ait olduğuna karar verdi. Düğün takılan bütün ziynetler kadına aittir. Evlilik içeresinde çok fazla gündeme gelmese de boşanma aşamasından özellikle çok fazla gündeme gelmektedir. Taraflar neyi talep edip neyi talep edemeyeceklerine karar vermeye çalışmaktadır. Takılan bütün ziynet eşyalarının kadının kişisel eşyası sayıldığı için kadın bütün ziynet eşyalarını talep edebilir. Evlilik içerisinde bu ziynet eşyalarını erkeğe verdiyse bu durumda erkeğin verilen bu ziynet eşyalarını karşılıksız ve bir bağışlama olduğunu ispat etmek zorundadır. Aksi halde böyle bir şeyin ispat edilememesi halinde erkeğe verilen ziynet eşyaların geri alınmak üzere olduğu kabul edilir ve boşanma aşamasında kadın bunları talep edebilir. Daha öncesinde bu tarz uyuşmazlıklar İlk derece mahkemelerine ve Yargıtay’a sıkça önüne geliyordu. Son olarak çok yakın bir zamanda Yargıtay Hukuk Genel Kurul’u 2021 yılının Nisan ayında takılan bütün ziynet eşyalarının kadına ait olduğunu hükmetti. Eğer taraflar arasında aksi yönde bir anlaşma varsa veya düğünün yapıldığı yerde aksi yönde bir örf ve adet varsa buna da bakılacaktır” dedi.

Fazla mesai ve hafta tatili alacaklarının ödenmediğini, işyerinde bir öğün yemek ve servis uygulamasının olduğunu, tüm resmi ve dini bayramlarda çalışmasını sürdürdüğünü ancak alacakların kendisine ödenmediğini öne sürdü.

Davacı; ortalama iki ayda bir Doğu Anadolu Bölgesi’nde bir ay süre ile görevlendirildiğini, ödenmesi gereken saha primlerinin sadece iki kez ödendiğini iddia etti.

Kıdem tazminatı, fazla mesai alacağı, resmi ve dini bayram alacağı, hafta tatili alacağı ile saha prim alacağının tahsilini talep etti.

Davalı iddiaları reddetti. Mahkeme, davanın kısmen kabulüne hükmetti. Kararı her iki taraf da temyiz etti.

Emsal nitelikte bir karara imza atan Yargıtay 9. Hukuk Dairesi, resmi tatil günlerinde bir saat dahi yapılan çalışmanın karşılığında tam yevmiye ödenmesi gerektiği hatırlatıldı.

Kararda şu ifadelere yer verildi:

*İş Kanunu’nun 47. maddesindeki açık düzenleme karşısında ulusal bayram genel tatillerde çalıştığı anlaşılan davacının çalıştığı her bir ulusal bayram genel tatil günü için ilave 1 yevmiyeye (aylık maktu ücret/30) daha hak kazandığı gözden kaçırılmıştır.

*Hesaplamanın çalışılan saat üzerinden yapılması hatalıdır. İşçi ulusal bayram-genel tatil günlerinde 1 saat dahi çalışsa tam yevmiyeye hak kazanır.

*Hüküm altına alınan alacakların net mi yoksa brüt mü olduğunun hükümde belirtilmemesinin infazda tereddüte yol açacağı düşünülmemesi de hatalı olup, bozmayı gerektirmiştir.

KARARLAR DEĞİŞTİ

Aile mahkemelerinde bir süredir boşanma aşamasında açılan ziynet eşyaları ve takı paralarının iadesi davalarında, “Takı kime takılmışsa onundur. Kocaya takılmışsa, kocanındır” şeklinde kararlar çıkıyordu. Yargıtay’ın eski kararında, erkeğe takılan takılar erkeğin “kişisel malı”, kadına takılanlar da kadının “kişisel malı” sayılıyordu. Son olarak, Bursa’da boşandığı eski eşine dava açan bir kadın, düğün merasiminde takılan altınların kendisine iade edilmesini istedi ancak mahkeme bu eski kararlar ışığında kısmen kabul etti. Yargıtay 3. Hukuk Dairesi temyizde, düğün sırasında takılan ziynet eşyalarının, kim tarafından, kime takılırsa takılsın, kadına “bağışlanmış” sayılacağına karar verdi ve “kadına aittir” kararına vardı.

Oy birliği ile alınan kararda şöyle denildi: “Yargıtay 9. ve 22. Hukuk dairelerinin yerleşik kararlarına göre işçinin ücretsiz izinde bulunduğu sürelerde iş akdi askıdadır. İşçinin 6 aylık kıdem hesabına deneme ve askıda kalan sürelerde dahil edilir. Başka bir anlatımla bu hesapta fiili çalışma süreleri mutlak olarak aranmaz. Bu kararlar da dikkate alındığında 7244 sayılı kanun ile 4857 sayılı kanuna eklenen geçici 10.madde çerçevesinde tek taraflı izin uygulaması sonucunda kullandırılan ücretsiz izin süreleri 6 aylık kıdem süresi hesabında dikkate alınması gerektiği anlaşılmaktadır. Bu nedenle İş Mahkemesi’nce yargılamaya devam edilerek davanın esası hakkında hüküm kurulması gerekirken dava şartı yokluğundan davanın reddine dair karar verilmesi hatalıdır.”

KARAR DETAYLARI

Kararda şöyle denildi: “Davacının bir kısım vergi borçlarının tahsili amacıyla 5434 sayılı Kanun hükümlerine tabi olarak çalışmakta olan babasının vefat etmesi nedeniyle 01/07/1993 tarihinden itibaren almış olduğu ölüm aylığının 1/3’ünün 6183 sayılı Amme Alacaklarının Tahsil Usulu Hakkında Kanunun 71. maddesi uyarınca haczedildiği anlaşılmıştır. 5434 sayılı Kanun çerçevesinde ölüm aylığı alanların ödemelerine devam edileceği belirtildikten sonra işlemlerin nasıl yapılacağının sayma usulü ile belirlenmiş olduğu ve bu sayılan hükümler içerisinde hacizle ilgili herhangi bir düzenleme yer almadığı ortadadır.

5510 sayılı Kanun çerçevesinde değinilen aylık ve gelirlerin haczedilebilmesi borçlunun muvafakatine bağlandığı halde davacının bu yönde bir muvafakatinin bulunmadığı anlaşıldığından uygulanan hacizde hukuka uygunluk görülmediği gerekçesiyle dava konusu haciz kaldırılmış, yapılan kesintinin iadesine karar verilmiştir. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir. Temyize konu Vergi Dava Dairesi kararının onanmasına hükmedilmiştir.”

Yeni Akit’te yer alan habere göre, İhsan Şenocak’ın “Lisanı, rengi, ırkı farklı Asyalı ya da Afrikalı bir Mü’min, benimle aynı dili konuşan, aynı kanı taşıyan lakin aynı kıbleye dönmeyen ırkdaştan bana milyonkere daha yakındır. Kardeşliğin hududunu İslam belirler. Çikolata renkli Afrikalı Mü’min kardeşim; Türkçe konuşan dinsiz, vatandaştır” paylaşımını alıntılayan Zafer Partisi Bursa İl Başkanlığı, “Türk’e düşman olan senin gibilerin vatanı bu cennet ülke değil Arap çölleridir. Ay yıldızlı al bayrağın gölgesinde yaşayıp bu kadar Türk düşmanı olanları da unutmayacağız. Sığınmacılardan sonra sıra size gelecek. Gerekirse zorla!” ifadesini kullandı.

Avukatlar Ömer Faruk Ceylan, Cengiz Yılmaz, Mehmet Mustafa Özünver ve Musab Özkan ile Yakup Özünver, İhsan Şenocak’ı tehdit eden Zafer Partisi’ne ilişkin Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı’na başvuruda bulunarak bir basın açıklaması yaptı.

Partiye ilişkin kapatma istenen başvuruda şöyle denildi:

…Bu nedenle bir siyasi partinin başındaki şahsın, İhsan Şenocak Hoca’ya karşı; ırkçı, saldırgan, ötekileştirirci, hedef gösterici, tehdit edici söylemleri, siyasi parti kapatılma nedenleri olarak düzenlenen Anayasa’nın 68/4 maddesini her yönüyle ihlal etmiştir. Ayrıca ilgili şahıs, daha da ileri giderek, adeta hukuku hiçe saymış, “Gerekirse zorla…!” demekten de geri durmamıştır. Bu yönüyle de tehlike oluşturmaktadır. Zira Anayasa’da 68/4 çerçevesinde, bir diktatörlük savunulduğu ve amaçlandığı ve de suça teşvik edildiği açıkça anlaşılmaktadır.

Bu nedenlerle Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı’nın kapatma dosyasını hazırlayıp yasal süreci başlatması için talepte bulunduk. Bununla birlikte iş bu söylemler, Anayasa Madde 24’te düzenlenen “Din ve Vicdan Hürriyeti”, Anayasa Madde 25’te düzenlenen “Düşünce Kanaat Hürriyeti” ve Anayasa Madde 26’da düzenlenen “Düşünceyi Açıklama ve Yayma Hürriyeti” hükümlerinin açıkça ihlali niteliğindedir

Ayrıca bir siyasi partinin başında olması hasebiyle Toplumun belli bir kesimine hitap eden bir şahsın bu tarz söylemleri, TCK 216’da düzenlenen “Halkı Kin ve Düşmanlığa Alenen Tahrik Etmek” ve TCK 106’da düzenlenen “Tehdit” suçlarını oluşturmuştur.

Tüm bu hukuki ihlallere karşı, Cumhuriyet savcılarımızı göreve davet ediyoruz. Bizler de avukat meslektaşlarımızdan oluşan genişçe bir hukukçu kitlesi ile tüm yasal sürecin sonuna kadar takipçisi olacağımızı buradan ifade etmek istiyoruz.

Yargıtay; bir işçinin 16 yılı aşkın bir süre çalışmasına rağmen yıllık izin kullanmasını hayatın olağan akışına ters buldu. Kararda şu ifadelere yer verildi: “Somut uyuşmazlıkta, davacı tarafça belirsiz alacak davası açılmıştır. 4857 sayılı İş Kanununun 59.maddesinde, iş sözleşmesinin herhangi bir nedenle sona ermesi halinde, işçiye kullandırılmayan yıllık izin sürelerine ait ücretlerin son ücret üzerinden ödeneceği hükme bağlanmıştır. Yıllık izin hakkının ücrete dönüşmesi için iş sözleşmesinin feshi şarttır.

Bu noktada, sözleşmenin sona erme şeklinin ve haklı nedene dayanıp dayanmadığının önemi bulunmamaktadır.Yıllık izinlerin kullandırıldığı noktasında ispat yükü işverene aittir. İşveren yıllık izinlerin kullandırıldığını imzalı izin defteri veya eşdeğer bir belge ile kanıtlamalıdır. Bu konuda ispat yükü üzerinde olan işveren, işçiye yemin teklif edebilir. Somut olayda, davacı dava dilekçesinde çalışması boyunca hiç yıllık ücretli izin kullanmadığını iddia etmiştir. Hükme esas alınan bilirkişi raporuna göre 09.02.2000- 02.09.2016 tarihleri arasında fiilen çalışmasına esas 16 yıl 18 günlük hizmet süresi üzerinden 296 gün izin hakkı bulunduğu tespit edilerek hesaplanan yıllık izin ücreti alacağının hüküm altına alındığı anlaşılmaktadır.

Davacının on altı yılı aşan süre ile çalışmasına rağmen izin kullanmaması hayatın olağan akışına aykırı olduğundan hakimin davayı aydınlatma ödevi çerçevesinde davacının çalışma süresi boyunca herhangi bir zamanda yıllık ücretli izin kullanıp kullanmadığı, kullanmış ise kaç gün kullandığı hususu açıklattırılarak davacı beyanı ile birlikte tüm deliller birlikte değerlendirilmek suretiyle karar verilmesi gerekir. Eksik inceleme ile yazılı şekilde karar verilmesi hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.”

Davalı market avukatı ise, davacının et parçalama personeli olarak çalıştığını, işyerinde mesai saatinde köfte üretimi yapıldığı esnada, kendisine ait telefonla sosyal medya sitesi Facebook üzerinden canlı yayın yaptığını dile getirdi. Davacının canlı yayın sırasında “1 kg alana 1 kg bedava, yiyin. Hepsinin içine çivi bastım, taş bastım, yiyin de aklınınız başınıza gelsin” dediğini, üretim esnasında yere düşen köfteyi yerden alarak satışa sunulacak köftelerin içine koyduğunu öne sürdü. Genç kasabın şirketin kurumsal kimliğini itibarsızlaşma yönündeki eylemi karşısında iş akdinin İş Kanunu 25/2-b-e gereğince haklı sebeple feshedildiğini kaydetti. Davanın reddine karar verilmesi gerektiğini savundu. Mahkeme, davanın reddine karar verdi. Davacı işçi, kararı istinafa götürdü. Bölge Adliye Mahkemesi itirazı reddetti. Bu kez davacı kasap, kararı Yargıtay’a taşıdı. Dava dosyasını yeniden inceleyen Yargıtay 9. Hukuk Dairesi, emsâl bir karara imza attı.

Yargıtay kararında, 4857 sayılı İş Kanununun 59. maddesinde, iş sözleşmesinin herhangi bir sebeple sona ermesi hâlinde, işçiye kullandırılmayan yıllık izin sürelerine ait ücretlerin son ücret üzerinden ödeneceği hükme bağlandığı hatırlatıldı. Yıllık izin hakkının ücrete dönüşmesi için iş sözleşmesinin feshinin şart olduğu, sözleşmenin sona erme şeklinin ve haklı sebebe dayanıp dayanmadığının önemi bulunmadığı vurgulandı.

Kararda şu ifadelere yer verildi:

“Yıllık izinlerin kullandırıldığı noktasında ispat yükü işverene aittir. İşveren yıllık izinlerin kullandırıldığını imzalı izin defteri veya eşdeğer bir belge ile ispatlamalıdır. Bu konuda ispat yükü üzerinde olan işveren, işçiye yemin teklif edebilir. Mahkemece iş akdinin işveren yönünden haklı sebeple feshedildiği kabulü ile uyuşmazlık konusu tüm talepler yönünden davanın reddine karar verilmiştir. Ne var ki, yıllık izin ücreti alacağının, iş sözleşmesinin feshine bağlı bir alacak kalemi olmakla birlikte, feshin haklı olup olmadığına bağlı olmaksızın ödenmesi gerekmektedir. İlk Derece Mahkemesince bu konuda herhangi bir gerekçeye yer verilmeden talebin reddedilmesi, Anayasanın 141. maddesinde yer alan amir hükme açıkça aykırı olup, bu hali ile kamu düzenine aykırılık oluşturmaktadır. Mahkemece, dosya kapsamındaki tüm deliller birlikte değerlendirmeye tabi tutularak, oluşacak sonuca göre yıllık izin alacağına yönelik talep hakkında bir karar verilmesi gerekirken, eksik araştırma ve inceleme sonucu, aynı zamanda da gerekçesiz şekilde karar verilmesi usul ve kanuna aykırı olup, karar bu yönü ile bozmayı gerektirmiştir. Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının ortadan kaldırılarak İş Mahkemesi kararının bozulmasına oy birliği ile karar verilmiştir.”

ZAMAN AŞILI SÜRESİ BEŞ YILDIR

– 4857 sayılı İş Kanunu’nda ‘İş sözleşmesinin herhangi bir nedenle sona ermesi halinde işçinin hak kazanıp da kullanmadığı yıllık izin sürelerine ait ücreti, sözleşmenin sona erdiği tarihteki ücreti üzerinden kendisine veya hak sahiplerine ödenir. Bu ücrete ilişkin zaman aşımı iş sözleşmesinin sona erdiği tarihten itibaren başlar’ hükmü yer almaktadır.

– Belirtilen düzenlemede iş sözleşmesinin sona ermesi halinde kullandırılmamış olan yıllık izin sürelerine ait ücretin ücret niteliği özellikle vurgulanmıştır. İş Kanunu’nun 32. maddesinin 6. fıkrasına göre iş sözleşmelerinin sona ermesinde işçinin ücreti ile sözleşme ve Kanun’dan doğan para ile ölçülmesi mümkün menfaatlerinin tam olarak ödenmesi zorunludur. Aynı maddenin 8. fıkrasına göre ise ücret alacaklarında zaman aşımı süresi beş yıldır.

Kararda avukatların davalarda vekaletlerini dosyaya koymaması sebebiyle vekalet ücretini de alamayacağı vurgulandı.

İçtihat niteliği taşıyan Kurul kararı çektiği tüketici kredisini ödeyemeyen bir emeklinin maaşının dörtte birine bloke konulmasının iptali için açtığı dava üzerine verildi. Örnek YHGK kararı ışığında, bankalar, emekli maaşlarına ödenmeyen kredi taksitleri nedeniyle bloke koyamayacaklar.

İZMİR’DEKİ VATANDAŞ DAVA AÇTI

Yargıtay kararına göre İzmir’de Y.M adlı bir emekli, bir bankadan tüketici kredisi çekti. Aynı bankadan aldığı emekli maaşından takas ve virman suretiyle tahsilat yapılmasına da muvafakat verdi. Kredi taksitleri ödeyemeyince, banka 2013 Aralık ayı başında, Emekli Maaşı hesabının dörtte birine Bloke koydu. Davacı emekli ise bankaya karşı dava açtı.

Hürriyet’ten Oya Armutçu’nun haberine göre, İzmir 2. Tüketici Mahkemesi, 28 Ağustos 2014’de davacı emekliyi haklı buldu. Mahkeme, tüketicinin emekli maaşına bloke konularak, borcu için takas ve mahsup yapılamayacağına ve Sosyal Sigortalar ve Genel Sağlık Sigortası Kanunu’nun 93. maddesi uyarınca da emekli maaşının haczedilemeyeceği gerekçeleriyle davayı kabul etti. Davacının emekli maaşına blokenin kaldırılmasına ve kesilen bin 376 lira 70 kuruşun davalı bankadan alınarak, davacı emekliye verilmesine karar verildi.

Temyizde mahkeme kararı bozuldu. Kararı veren İzmir 2. Tüketici Mahkemesi ilk kararında direnince, bu dosya YHGK’na taşındı. Kurul, bu tartışmalı dosyada ilk görüşmede karara varamadı. İkinci görüşmede tüketici mahkemesinin emekli maaşlarına bloke koyulamayacağı şeklindeki direnme kararı hukuka uygun görülerek, oy çokluğu ile onandı.

MHP‘DE DÜŞÜŞ

Cumhur İttifakı’nın bir diğer ortağı MHP’nin üye sayılarında ise AK Parti’nin aksine azalma yaşandı. Devlet Bahçeli liderliğindeki partinin 475 bin 338 olan üye sayısı 2 bin 146 azalarak 473 bin 192’ye düştü.

CHP ÜYE SAYISINI ARTTIRDI

Ana muhalefet partisi CHP’nin üye sayılarında bir süredir yaşanan yükseliş geride kalan iki ayda da sürdü. Ağustos ayında 1 milyon 288 bin 226 üyeye sahip CHP, geride kalan iki ayda üye sayısını 11 bin 9 arttırdı. CHP’nin toplam üye sayısı 1 milyon 299 bin 235’e ulaştı.

Öte yandan 18 Eylül tarihinde kurultayını yapan, Muharrem İnce liderliğindeki Memleket Partisi de iki ayda üye sayısını arttırdı. İnce liderliğindeki partinin 11 bin 144 olan üye sayısı bin 848 artarak 12 bin 992’ye ulaştı.

İyi Parti, üye sayısını toplam 425 bin 619’a yükseltti

Meral Akşener liderliğindeki İyi Parti, parti üye sayısını geride kalan iki ayda 16 bin 923 arttırdı. Ağustos ayında 408 bin 696 üyeye sahip olan İyi Parti, üye sayısını toplam 425 bin 619’a yükseltti.

HDP‘DE DE ARTIŞ

HDP’nin üye sayılarında artış yaşandı. HDP, geride kalan iki ayda üye sayısını 344 arttırarak 40 bin 678’den 41 bin 22 üyeye ulaştı.

DEVA VE GELECEK PARTİSİ’NDE SON DURUM

AK Parti’den istifa eden eski Başbakan Ahmet Davutoğlu’nun kurduğu Gelecek Partisi ile yine AK Parti’den ayrılan Ali Babacan’ın kurduğu Demokrasi ve Atılım Partisi’nin (DEVA) üye sayıları geride kalan iki ayda önceki dönemlerde oluğu gibi üye artışını sürdürdü.

Ağustos ayında 32 bin 290 üyeye sahip olan Davutoğlu liderliğindeki Gelecek Partisi, bin 755 artışla 34 bin 45’e ulaştı. Ağustos ayında 42 bin 398 üyeye sahip olan DEVA Partisi ise 12 bin 20 yeni üyeyle, 50 bin barajını aştı ve toplam 58 bin 418 üyeye ulaştı.

SAADET ÜYE SAYISI GERİLEDİ

Saadet Partisi ise Ağustos ayında 270 bin 979 üyeye sahipti. Temel Karamollaoğlu liderliğindeki partinin üye sayısı bin 441 azalarak 269 bin 538’e geriledi.

Eski başbakanlardan Necmettin Erbakan’ın oğlu Fatih Erbakan liderliğinde kurulan Yeniden Refah Partisi’nin ise üye sayılarını arttırmaya devam etmesi de dikkat çekti. Ağustos ayında 139 bin 71 üyeye sahip parti, 9 bin 653 artışla toplam 148 bin 724’e üyeye ulaştı.

15 MİLYON ÜYEYİ HEDEFLEYEN AK PARTİ 11 MİLYONU GEÇTİ

Cumhurbaşkanı ve Ak Parti Genel Başkanı Recep Tayyip Erdoğan, her yıl 1 milyon olmak üzere 2023 yılı için partisinin üye sayısını 15 milyona ulaştırmayı hedeflediklerini açıklamıştı. Erdoğan 24 Mart 2021’de Ankara’da gerçekleşen ‘Ak Parti 7’inci Olağan Büyük Kongre’de yaptığı konuşmada ise üye sayılarının 13 milyonu geçtiğini açıklamasına rağmen partisinin üye sayısının nisan ayında 11 milyonun altında olduğu ortaya çıkmıştı.

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı’nın son verilerine göre Ak Parti geride kalan dört ayda 10 milyon 984 bin 312 olan üye sayısını 16 bin 277 arttırdı. İktidar partisinin toplam üye sayısı 11 milyonu aşarak 11 milyon 589’a yükseldi.

CUMHUR İTTİFAKI ORTAĞI MHP’NİN ÜYE SAYISI DÜŞTÜ

Cumhur İttifakı ortağı MHP’nin üye sayılarında ise Ak Parti’nin aksine azalma yaşandı. Cumhur İttifakı’na desteklerinin devam ettiğine yönelik açıklamaları süren Devlet Bahçeli liderliğindeki partinin nisan ayında 479 bin 197 olan üye sayısı 475 bin 338’e düştü. MHP’nin dört ayda kaybettiği üye sayısı 3 bin 859 olarak kayıtlara geçti.

CHP ÜYE SAYISINI ARTTIRDI, İNCE’NİN PARTİSİ 10 BİN BARAJINI AŞTI

Ana muhalefet partisi CHP’nin üye sayıları ise bir süredir merak konusu. Muharrem İnce’nin partiden ayrılarak Memleket Partisi’ni kurmasının ardından gözler CHP’nin üye sayılarına çevrildi. Nisan ayında 1 milyon 257 bin 110 üyeye sahip CHP, geride kalan dört ayda üye sayısını 31 bin 116 arttırdı. Bir önceki verilere göre de üye sayılarındaki artış devam eden CHP’nin toplam üye sayısı 1 milyon 288 bin 226’ya ulaştı.

17 Mayıs tarihinde kurulan Muharrem İnce liderliğindeki Memleket Partisi’nin ise ilk kez üye sayıları verilerde yer aldı. Türkiye’nin farklı illerinde ziyaretlerini sürdüren İnce liderliğindeki partinin toplam üye sayısı 11 bin 144 olarak kayıtlara geçti.

İYİ PARTİ HEDEFLEDİĞİ 400 BİN BARAJINI AŞTI

Türkiye’nin farklı illerinde esnaf ziyaretlerini sürdüren ve sahada olmaya devam edeceğini açıklayan Meral Akşener liderliğindeki İYİ Parti, parti üye sayılarını 2020 sonunda 400 binin üzerine çıkarmayı hedefliyordu. Bu hedef Ağustos 2021 itibariyle gerçekleşti. Nisan ayında 368 bin 344 üyeye sahip olan İYİ Parti, üye sayısını 40 bin 352 arttırdı ve toplam 408 bin 696 üyeye ulaştı.

KAPATILMASI İÇİN DAVA AÇILAN HDP ÜYE SAYILARINI ARTTIRDI

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı’nın HDP’nin kapatılması istemiyle hazırladığı ikinci iddianame, Anayasa Mahkemesi tarafından geçtiğimiz haziran ayı sonunda kabul edildi. Cumhur İttifakı ortağı Bahçeli’nin kapatılmasını talep ederek hedef aldığı HDP, geride kalan dört ayda üye sayılarını arttırdı. HDP, 40 bin 128 olan üye sayısını 550 artışla 40 bin 678’e çıkardı.

DEVA VE GELECEK’TE YÜKSELİŞ SÜRÜYOR

Ak Parti’den istifa eden eski Başbakan Ahmet Davutoğlu’nun kurduğu Gelecek Partisi ile yine AK Parti’den ayrılan Ali Babacan’ın kurduğu Demokrasi ve Atılım Partisi’nin (DEVA) üye sayıları geride kalan dört ayda artışını sürdürdü.

27 bin 211 üyeye sahip olan Davutoğlu liderliğindeki Gelecek Partisi, 5 bin 79 artışla toplam 32 bin 290 üyeye ulaştı. Nisan ayında 30 bin 88 üyeye sahip olan DEVA Partisi ise 12 bin 310 yeni üyeyle toplam 42 bin 398 üyeye ulaştı.

ÜYE SAYISINI EN ÇOK ARTIRAN PARTİ SAADET OLDU

Saadet Partisi Yüksek İstişare Kurulu Başkanı Oğuzhan Asiltürk’ün temmuz ayı sonunda Cumhurbaşkanı Erdoğan’la KKTC’deki etkinliklere katılması ve ardından partililere yönelik, “Bana itaat sözü verdiniz” ifadeleri geniş yankı uyandırdı. Geçtiğimiz seçimlerde Millet İttifakı içerisinde yer alan, Temel Karamollaoğlu liderliğindeki Saadet Partisi geride kalan dört ayda üye sayısını en çok arttıran siyasi parti oldu. Nisan ayında 211 bin 823 üyeye sahip olan Saadet Partisi, üye sayısını 59 bin 156 arttırdı ve toplam 270 bin 979’a ulaştı.

Eski başbakanlardan Necmettin Erbakan’ın oğlu Fatih Erbakan liderliğinde kurulan Yeniden Refah Partisi’nin ise üye sayılarını arttırmaya devam etmesi dikkat çekti. Dört ay önce 120 bin 736 üyeye sahip olan parti, 18 bin 335 artışla toplam 139 bin 71’e üyeye ulaştı.

YENİDEN DURUŞMA TARİHİ BELİRLENDİ!

15 yıl boyunca kendi ve çocuklarının maruz kaldığı şiddet sonrası atılı suçu işleyen Damla Kutulu, Kocaeli 2. Ağır Ceza Mahkemesi’nde 11 Kasım tarihinde yeniden hakim karşısına çıkacak. Olaydan sonra çocuklarının okul ihtiyaçlarını ve yaşamlarını sürdürebilmeleri için çalışmaya başlayan Damla Kutulu, yaşanan süreci ve yeniden yargılama kararı için konuştu.

“AKŞAMA KADAR DÖVÜP ‘SİZİ ÖLDÜRECEĞİM’ DEDİ”

Hakkında Yargıtay 1. Ceza Dairesi’nin yeniden yargılanma kararı verdiği Damla Kutulu, bu karar üzerine şunları söyledi: “Süreçten sonra iki çocuğumla tek başıma hayata tutunmaya çalıştım. 15 yıl boyunca evliliğimin ilk haftası şiddet başladı. Çocuklar olduktan sonra da öyle bir babaya çocuklarımı bırakıp gidemezdim. 15 yıl boyunca dayandım. Olay gecesi öncesi beni sabah dövmeye başladı. Akşama kadar dövdü. Sonra yatarken, tehdit etti ve ‘Sizi öldüreceğim’ dedi. Sadece bana değil çocuklarıma da şiddet gösteriyordu. Tehdit edince çocuklarımın da hayatını kurtarmak için böyle bir şey yapmak zorunda kaldım.

“BEN ZATEN KENDİ HAYATIMDAN VAZGEÇTİM”

Şimdi çalışıyorum. Benden başka çocuklarıma sahip çıkacak kimse yok.  Ben zaten kendi hayatımdan vazgeçtim. Çocuklarımın hayatı ne olacak? Her şey çocuklarım için. Ben iki kız çocuğumu kime emanet edeceğim. Ben kendi hayatımdan zaten vazgeçmiştim. Benim çocuklarımı emanet edeceğim kimsem yok. Yeniden yargılanacakmışım. Kendim için endişem yok. Kızlarımın biri 14 biri 17 yaşında kimseye emanet edemem.

“HALA RÜYALARIMDA DAYAK YİYORUM”

Çocuklara da sürekli dayak vardı. Sopayla demirle dövüyordu. Demir iki büklüm oluyor insanın üzerinde. Hala rüyalarımda dayak yiyorum. 6 yıl oldu 6 yıl boyunca yine şiddet. Rüyalarımda bile şiddet devam ediyor. Kimse sonucun böyle olmasını istemezdi. Ben içki şişelerini sata sata çocuklarımı besliyordum. Dışarı çıkamıyordum. Şimdi çocuklarıma 6 yıldır çalışarak ben bakıyorum.” dedi.

BİLGİSAYAR YAZILIMINDA SORUN ÇIKTI

Hürriyet’te yer alan habere göre; Şehirlerarası bir yoldan gelen Özek’in kullandığı ve içinde aile üyelerinin de olduğu otomobilin ön camı bir kez daha patladı. Ailesi ile kaza geçirme tehlikesi atlatan Özek bir kez daha bayiye gitti. Bayi personeli yaptıkları çalışma sonrası Özek’e “Bu aracın bilgisayar yazılımında sorun var. Sorunu gidermemiz imkânsız. Değişmesi gereken parçaları değiştirebiliriz ancak yazılım ile ilgili sorunları çözmemiz imkânsız” dedi.

İKİNCİ EL FİYATINA ALMAYI TEKLİF ETTİLER

Satışı yapan bayi görevlileri 20-30 kez kendilerine gelen Özek’e en son “Dilerseniz bu aracı bize ikinci el araç fiyatına satın. Biz size yeni bir otomobil satalım” önerisinde bulundu. Özek bu teklifi kabul etmedi.

SOLUĞU MAHKEMEDE ALDI

Otomobiline binmeye korkar hale gelen Özek bir süre sonra hem satışı yapan bayiye hem ithalatçı firmaya ihtarname gönderdi. Özek’in talebi “Bu otomobili benden alın. Ya paramı iade edin ya da bana yeni bir otomobil verin” şeklinde oldu. Ancak her iki muhatap da olumsuz yanıt verdi. Özek, soluğu mahkemede aldı.

BİLİKİŞİ HEYETİ YENİ OTOMOBİL VERİLMESİNİ UYGUN BULDU

İstanbul Anadolu 5. Tüketici Mahkemesi’nde açılan davada, Özek’e gizli ayıplı mal satıldığı öne sürüldü. Avukat Mustafa Şentürk’ün imzasını taşıyan dava dilekçesinde Özek’in mağdur edildiği kaydedildi. Davalı taraflar ise dosyaya sundukları savunmalarda, sorumluluğun kendilerinde olmadığını davanın reddine karar verilmesini istedi. Mahkeme, otomobilin durumunun ortaya konulması için bilirkişi raporu hazırlanmasına karar verdi. Atanan üç kişilik bilirkişi heyeti otomobil üzerinde incelemeye başladı. Ayrıntılı rapor hazırlayan heyet, kullanıcı hatasının olmadığına dikkat çekti. Raporda, otomobilin bilgisayar yazılımında sorun olduğu vurgulandı. Raporda, Özek’e, yeni bir otomobil verilmesi gerektiğine işaret edildi.

YARGITAY DA KARARI ONADI

Yapılan yargılama sonrası tüketici mahkemesi Özek’i haklı buldu. Mahkeme, davalı firmaların Özek’e yeni bir otomobil vermeleri gerektiği yönünde karar verdi. Karara göre Özek de, kendisine satılan sorunlu otomobili bayiye teslim edecek. Mahkemenin bu kararına davalı taraflar itiraz etti. Ancak dosyaya bakan Yargıtay 13. Hukuk Dairesi, itirazları ret etti. Yapılan karar düzeltme başvurusundan da sonuç değişmedi. Özek 7 yıl sonra haklı bulundu.

HAKLI GEREKÇE SAYILDI

Davalı işveren, kendisine görevi gereği tahsis edilen bilgisayarı farklı ve şahsi amaçlarla kullandığını, mesai saatleri içerisinde işi ilgili olmayan web ve sosyal paylaşım sitelerine girdiğini, on-line olarak bahis oyunları oynadığını ve bu nedenle hizmet sözleşmesinin, 4857 sayılı İş Kanunu’nun 25/2-e bendi uyarınca “işverenin güvenini kötüye kullandığı” gerekçesi ile haklı olarak feshedildiğini beyanla davanın reddi gerektiğini savundu. Mahkeme, davanın kısmen kabulüne hükmetti. Kararı davalı işveren temyiz etti. Yargıtay, davacının işiyle olamayan web ve sosyal paylaşım sitelerine girdiğinin, işverenin tüm uyarılarına rağmen bu tutumunu devam ettirdiği ve hatta bu nedenle işveren tarafından uygunsuz web sitelerine erişimin engellenmesi yönünde tasarrufta bulunulduğu ileri sürüldüğüne dikkat çekti.

 İŞVERENİN GÜVENİNİ KÖTÜYE KULLANMAK

Kararda şöyle denildi: “Davacı konuyla ilgili savunmasında olayı kabul etmiş ancak sadece mola saatlerinde bilgisayarı şahsi işleri ile ilgili olarak kullandığını belirtmiştir. Davacının mesai saatleri içerisinde bilgisayarı şahsi işleri için kullanması ve görevi gereği yaptığı işle ilgisi olmayan web ve sosyal paylaşım sitelerine girmesi doğruluk ve bağlılığa aykırı olmakla, işverenin güvenini kötüye kullanmak mahiyetindedir. Mahkemece hükme esas alınan bilirkişi raporunda davacının internet üzerinden bir takım web sitelerine girdiği tespit edilmiş ancak bunun hangi saat aralıklarında olduğu veya işverenin erişimini engellediğini belirttiği siteler olup olmadığı yeterince açıklığa kavuşturulmamış ve belirlenmemiştir. Bu nedenle, davacıya tahsis edilen bilgisayarda, konusunda uzman bilirkişi aracılığı ile yeniden inceleme yaptırması gerekir. Mahkeme hükmünün bozulmasına oy birliği ile karar verilmiştir.”

Kıdem ve ihbar tazminatı talep eden işçi, işverenden olumsuz cevap alınca İş Mahkemesi’nin kapısını çaldı. Tazminat ve işçilik alacaklarının ödenmediğini ileri sürerek bayram tatili ücreti, fazla çalışma ücreti ve hafta tatili ücreti alacağını talep etti.

Davalı işveren ise davacının işe izinsiz ve mazeretsiz olarak gelmemesi sebebi ile hakkında tutanak tutulduğunu, iş akdinin haklı sebeple feshedildiğini, davacının herhangi bir alacağının bulunmadığını savunarak, davanın reddini istedi.

Bilirkişi raporu doğrultusunda karar veren Mahkeme; davanın kısmen kabulüne hükmetti. Kararı davalı avukatı temyiz etti. Dava dosyasını yeniden inceleyen Yargıtay 9. Hukuk Dairesi emsal nitelikte bir karara imza attı.

İŞÇİ HAKLI DA OLSA İHBAR TAZMİNATI ALAMAZ

Yargıtay kararında; davacının, primlerin ödenmesini ve sigortasının gerçek ücret üzerinden yapılmasını istediğini, kabul edilmediği hatırlatıldı.

Kararda şu ifadelere yer verildi:

“Davacının tespit edilen ücretine göre sigorta primlerinin kendisine ödenen ücretten gösterilmediği ve davacının iş akdini bu nedenle haklı nedenle feshettiği anlaşılmıştır. Davacının aldığı ücretin sigorta kayıtlarına yansıtılmaması 4857 sayılı Yasanın 24/II-e hükmü gereği işçiye iş sözleşmesini haklı nedenle fesih imkanı verir.

Ancak haklı nedenle dahi olsa iş akdini fesheden taraf ihbar tazminatı talep edemeyeceğinden, davacının ihbar tazminatı talebinin reddine karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde karar verilmesi bozmayı gerektirmiştir. Mahkeme hükmünün bozulmasına oy birliği ile karar verilmiştir.”

YARGITAY BOZDU

Bu karar üzerine Adalet Bakanlığı, dosyayı kanun yararına bozma talebiyle Yargıtay 19’ncu Ceza Dairesine gönderdi. Bakanlığın başvurusunu kabul eden Ceza Dairesi, Bolu Sulh Ceza Hakimliğinin kararını 14 Aralık 2020’de bozdu. Bozma kararında, Umumi Kanunu’nHıfzıssıhhada maske takma tedbiri veya yükümlülüğü bulunmadığına işaret edilerek, maske takmayanlara Kabahatler Kanunu’nun 32’nci maddesi kapsamında ’emre aykırı davranış’ nedeniyle para cezası uygulanabileceği vurgulandı.

YARGITAY CUMHURİYET BAŞSAVCILIĞI İTİRAZ ETTİ

Yargıtay 19’ncu Ceza Dairesi’nin, 14 Aralık 2020 tarihli kararına, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı itiraz etti. İtirazda, maske takmayanlara Umumi Hıfzıssıhha Kanunu’nun 282’nci maddesinin uygulanacağı ifade edilerek kararın kaldırılması istendi. İtirazı kabul eden Ceza Dairesi, 14 Aralık 2020’de verdiği kararını kaldırarak, maske takmayanlara Umumi Hıfzıssıhha Kanunu’nun 282’nci maddesi uyarınca ceza yazılabileceğine hükmetti. Ceza dairesi, benzer şekilde verilen tüm kararları iptal etti.

AYM ÜYELİĞİNE İRFAN FİDAN SEÇİLDİ

Anayasa Mahkemesi Üyeliği’ne Yargıtay Büyük Genel Kurulunca gösterilen 3 aday arasından Yargıtay üyesi İrfan Fidan seçildi. Danıştay Üyeliği’ne ise Sümer Holding A.Ş. Genel Müdürlüğü 1. Hukuk Müşaviri Hümeyra Ergin Ercan seçildi.

Ayrıca Karara göre Danıştay Üyeliği’ne, Hakimler Savcılar Genel Kurulunca belirlenen, Ankara, Konya ve Gaziantep Bölge İdare Mahkemeleri Başkanları sırasıyla Fatih Zencirci, Mustafa Nafiz Acar ve Yüksel Navdar seçildi.

‘POLİS CEZA KESEMEZ’

Yargıtay 19. Ceza Dairesi, 9 Kasım’da oy çokluğu ile bakanlığın başvurusunu kabul etti ve Sulh Ceza’nın maske cezasını iptal kararını kaldırdı. Yargıtay Hıfzıssıhha Meclisi’nin maske takma yükümlülüğü kararı alabileceğini belirterek maske cezasına vize verdi. Ancak Bolu’da cezai işlem uygulanan cadde ve ana arterlerde tıpkı radar levhası gibi maske takılması için uyarı levha ve afişleri asılması gerektiği kaydedildi. Cezanın Hıfzıssıhha Kanunu’na göre 3 bin 150 lira değil, 392 lira olarak uygulanması kararlaştırıldı. Yargıtay kararında, polisin, maske takmayan kişiler hakkında sadece tutanak tutabileceği, ceza tesisinin ise valiliklerce yapılabileceği vurgulandı.

BASKI İDDİASINI GÜNDEME GETİRDİ

Kendisi dahil 11 işçinin işverene dilekçe vererek sigorta primlerinin gerçek ücret üzerinden yatırılmasını talep ettiklerini, bunun üzerine davalı işveren tarafından davacının işi bırakması için baskı uygulanmaya başlandığını dile getirdi. Yabancı bir müşteriye odasını gösterdiğini, daha sonra resepsiyona indiğini, akabinde müşterinin aşağı inmesi üzerine davacının müşterinin odasını kontrol ettiğini, davalı işverenin de bunu bahane ederek iş akdini sona erdirdiğini ileri sürerek, kıdem ve ihbar tazminatı, fazla mesai ücreti, ulusal bayram ve genel tatil ücretin, hafta tatili ücreti, yıllık izin ücreti alacağını talep etti.

ÖZEL VE YAKIN İLİŞKİ

Davalı işveren ise davanın haksız ve kötü niyetli olduğunu, davacının mesai saatleri içerisinde müşteri ile işyeri dahilinde özel ve yakın ilişkiye girdiğini, işyerindeki kamera kayıtlarından davacının bu müşteri ile yakın ve samimi görüntüler sergilediğinin tespit edildiğini kaydetti. Davacının görev yerini terk ettiğini, daha sonra müşteri ile birlikte davalı işyerindeki odaya gittiğini ve orada 20 dakikalık bir zaman geçirdiğini, iş akdinin de davalı işveren tarafından bu nedenlerle haklı olarak feshedildiğini, davacının taleplerinin zaman aşımına uğradığını savunarak, davanın reddini istedi.

MAHKEME KARARINI AÇIKLADI

Tarafları dinleyen mahkeme; toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanarak davanın kısmen kabulüne hükmetti. Kararı davalı otel işletmecisi temyiz edince devreye Yargıtay 9. Hukuk Dairesi girdi. Daire kararında; 4857 sayılı İş Kanunu’nun 25’inci maddesinin (II) numaralı bendinde, ahlâk ve iyi niyet kurallarına uymayan hallerin sıralandığına dikkat çekildi. Haklı fesih halinde savunma alınmasının yasal zorunluluk olmadığı hatırlatıldı.

22 DAKİKA ODADA KALDI

Kararda şu ifadelere yer verildi: “Somut uyuşmazlıkta, davalı işveren tarafından dosyaya sunulan ve otel güvenlik kamera kayıtlarını içeren CD’nin bilirkişi tarafından çözümlenmiş ve davacının mesaisinin olduğu gündeki görüntülerde; otele gece 02.10’da giriş yapan kadın müşteri ile davacının ilgilendiğinin ve lobide yakınlaştıkları görülmüştür. Kadın müşteri ile birlikte otel odasına girdiklerinin ve 22 dakika odada kaldıklarının, davacının kadın müşteriyi samimi bir şekilde taksiye bindirdiğinin, sonrasında otele dönerek tekrar aynı odaya girdiğinin tespit edildiği anlaşılmıştır.

KIDEM VE İHBAR TAZMİNATI TALEBİ

Mahkemece; ‘Dosya içerisinde bulunan davalı işyerindeki kamera kayıtlarına ilişkin CD üzerinde yapılan bilirkişi incelemesinde de davacının mesai saatleri içerisinde kadın müşteri ile samimi görüntüleri olduğu anlaşılsa da; davalı işveren tarafından davacının bu davranışına ilişkin savunmasının alınmasına yönelik herhangi bir işlem yapılmamıştır. Yerleşik Yargıtay İçtihatları’na göre, işçinin savunması alınmadan iş akdinin feshedilmesinin salt bu nedenle geçersiz olduğu, işçinin fesih sebebi sayılan eylemi ile ilgili savunmasının alınmadan belirsiz süreli iş sözleşmesinin feshedilemeyeceği’ gerekçesi ile kıdem ve ihbar tazminatı talebinin kabulüne karar verilmiştir.

GÜVEN SARSICI

Açıklandığı şekilde işçinin doğruluk ve bağlılığa aykırılık oluşturan güven sarsıcı davranışları işverene haklı fesih imkânı tanımaktadır. Mahkemece davacının doğruluk ve bağlılığa aykırı davranışı tespit edilmiş olup, bu durumda işçinin savunmasının alınmaması feshi haklı olmaktan çıkarmaz. Bu nedenle; mahkemece davacının kıdem ve ihbar tazminatı taleplerinin reddine karar verilmesi gerekirken hatalı değerlendirmeyle kabulüne karar verilmesi yerinde olmayıp bozmayı gerektirmiştir. Mahkeme hükmünün oy birliği ile karar verilmiştir.”

“ARACI PİYASANIN ALTINDA ALDI, PERT KAYDINI BİLMESİ GEREKİRDİ”

Mağdur vatandaş, ikinci şoku mahkeme kararıyla yaşadı. Aracın piyasadan 6 bin lira daha düşük bir bedelle satın alınmasının pert kaydı olma ihtimalinin güçlendirdiğine dikkat çeken Mahkeme; aradaki bu farkın aracın ağır hasara uğramasından kaynaklanan değer kaybından kaynaklandığı ve davacının araçtaki ağır hasar durumunu bildiği veya bilebilecek durumda olduğu gerekçesiyle davanın reddine karar verdi. Davacı, kararı temyiz edince devreye Yargıtay 13. Hukuk Dairesi girdi. Emsal nitelikte bir karara imza atan Daire; “Borçlar Kanununun 223. maddesi hükmüne göre, alıcı satılanın durumunu işlerin olağan akışına göre imkân bulunur bulunmaz gözden geçirmek ve satılan da satıcının sorumluluğunu gerektiren bir ayıp görürse, bunu uygun bir süre içinde ona bildirmek zorundadır. Alıcı gözden geçirmeyi ve bildirim yapmayı ihmal ederse satılanı kabul etmiş sayılır. Adi bir muayene ile meydana çıkarılamayacak bir ayıp sonradan çıkarsa bunu da derhal satıcıya haber vermelidir. Aksi takdirde satılanı bu ayıplı hali ile kabul etmiş sayılır. Davacı öğrendiği gizli ayıbı noterden düzenlenen ihtarname ile davalıya bildirmiştir. Davacı gizli ayıp nedeniyle derhal satıcılara ihbarda bulunmakla satılanı, açıklanan kanun hükmü gereğince ayıplı haliyle kabul etmemiştir.” ifadelerine yer verdi.

Mahkemece, alınan bilirkişi raporu doğrultusunda aracın piyasa değerinden düşük satın alınması nedeniyle davacının ayıbı bildiğine kanaat getirilmiş ise de aracın piyasa değerinden düşük satın alınması davacının ayıbı bildiğine karine teşkil etmeyeceği vurgulandı. Dava konusu araçta bulanan ayıbın davacıdan gizlenmediğinin ispat yükü davalı tarafta olduğu hatırlatıldı.

Kararda; “Hal böyle olunca; mahkemece, açıklanan hususlar göz önünde tutularak sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken, aksi düşüncelerle yazılı şekilde hüküm tesisi usul ve yasaya aykırı olup, bozmayı gerektirir. Kararının bozulmasına oy birliği ile hükmedilmiştir.” denildi.

“KANUNDA TÜKETİCİNİN DOĞRU BİLGİLENDİRİLMESİ ESAS ALINMIŞTIR”

Bursa Tüketiciler Derneği Genel Başkanı Sıtkı Yılmaz da konu ile ilgili kısa bir açıklama yaparak, “Araç satışları ile ilgili derneğimize ciddi şikayetler gelmektedir. Özellikle son dönemde faizlerin aşağı çekilmesiyle birlikte yoğun bir alım satım gerçekleşiyor. Bu işlemlerde de tüketici mağduriyetine yol açan bazı satışlar olmaktadır. Burada her şeyden önce altını çizmek istediğim konu, 6502 Sayılı Tüketici Kanunu tüm satışlarda tüketicinin doğru bir şekilde bilgilendirilmesini esas kılmıştır. Ayrıca Medeni Kanunumuzun ikinci maddesi de satıcıların dürüst bir satış yapmakla hükümlü olduklarına işaret etmektedir. Bu nedenle gerek sıfır, gerekse ikinci el satışlarda olsun satıcıların araçları ile ilgili tüketiciyi doğru bilgilendirmeleri gerekiyor. Aksi takdirde bu aracın iadesi ve kullandıkları paranın yasal faizi ile birlikte ödenmesini gerektiren süreç işletebilir” dedi.

“KİŞİDEN KİŞİYE SATIŞLARA DİKKAT”

Tüketicinin dikkat etmesi gereken noktaları da anlatan Yılmaz, “Kişiden kişiye satış olup olmadığına bakılması gerekiyor. Her ne kadar tüketici galeri üzerinden araç alıyor ise de notere gittiğinde şahıstan şahısa yapılıyor. Bu tür satışlarda tüketici, tüketici haklarından yararlanamamaktadır. Tüketici bu alım satımlarda bir tarafın mutlaka satıcı kimliğine sahip olması gerekmektedir. Aracı alırken, aracın trafiğe girdiği günden sattığı güne kadar olan sürecini, satıcı tarafından alıcı doğru bilgilendirilmesi gerekmektedir. Bu tüketicini kanunun bir hükmüdür” diye konuştu.

Alıcının bir şeyi biliyor olma ihtimali üzerinden değil, satanın sorumluluğu açısından ayıbın söylenmesi gerektiğine vurgu yapan Yılmaz, “Satıcı ürünün ayıbını söyleyerek satması gerekmektedir. Bu şekilde yapmadığı takdirde fiyat üzerinden tüketici sorumlu tutması kabul edilemez. Orada ürünün tüketicinin idrakine bırakması da kanuni açıdan da doğru sonuç getirmez. Kendisinin bildiğini karşı taraftan saklamak iade için yeterli bir sebeptir” dedi.