Kocaeli’nin Körfez ilçesi Güney Mahallesi’nde bulunan Timac Agro Avrasya Ziraat Sanayi ve Ticaret AŞ Kocaeli Körfez Şubesi için hazırlanan proje tanıtım dosyasında, tesisin çevresel özellikleri ve üretim faaliyetlerine ilişkin birbiriyle çelişen bilgiler bulunuyor. Sunum tarihi 15 Ekim 2026 olarak belirtilen 544 sayfalık dosyada, bölgenin coğrafyasından makine envanterine ve kullanılan hammaddelere kadar farklı başlıklarda hatalar dikkat çekiyor. “Katı Organomineral ve Kimyevi Gübre Üretimi, Kimyasal Madde Depolama Faaliyeti” için hazırlanan dosyada, raporu düzenleyen kuruluş ABECE Grup Çevre ve İş Güvenliği Mühendislik Hizmetleri AŞ olarak belirtiliyor. Kapağında “Nihai Proje Tanıtım Dosyası” yazan belgenin ana raporunda, aynı tesise ilişkin açıklamalar ile tablolar birbirini tutmuyor.
Dosyanın 52. sayfasında, proje yerinin mevcut çevresel özellikleri anlatılırken İstanbul’daki göller, dereler ve tepeler Kocaeli’ye aitmiş gibi sıralanıyor. Kocaeli’nin arazi yapısını açıklaması gereken bölümde Kartal, Kadıköy, Üsküdar ve Beykoz’daki yerler anlatılıyor. Kartal’ın kuzeyindeki Aydos Dağı’na yer verilen metinde, Anadolu Hisarı’nın doğusundaki Alemdağ ile Kadıköy’ün doğusundaki Kayışdağı, Kocaeli’nin yüksek tepeleri arasında gösteriliyor. Aynı anlatımda Üsküdar’daki Büyük Çamlıca ve Küçük Çamlıca tepelerine de yer veriliyor. Rapordaki coğrafi karışıklık göller bölümünde daha açık hale geliyor. Metinde, “Kocaeli’nde önemli büyüklükte üç tane göl vardır. Büyükçekmece, Küçükçekmece, Terkos Gölü’dür” ifadeleri kullanılıyor. İstanbul’da bulunan üç göl, Körfez’deki tesisin çevresel özelliklerinin anlatıldığı dosyada Kocaeli’nin gölleri olarak sunuluyor. Akarsuların anlatıldığı bölümde de Haliç’e ulaşan Kağıthane ve Alibeyköy dereleri, Küçükçekmece Gölü’ne dökülen Sazlıdere ve Büyükçekmece Gölü’ne dökülen Karasu Deresi sıralanıyor. Bu paragrafların sonunda kaynak olarak “Kocaeli Tarım Master Planı” gösteriliyor. Raporda ayrıca “Kocaeli Boğazı’nın doğusundaki engebeli duruma karşın batısında 250 metreyi geçmeyen küçük tepeler yer alır” cümlesi bulunuyor. Böylece İstanbul coğrafyasının anlatıldığı bölümde “Kocaeli Boğazı” ifadesi de dosyaya giriyor.
Dosyanın üretim faaliyeti ile gürültü değerlendirmesi arasında da açık bir çelişki bulunuyor. Ana raporun 16. sayfasındaki “Karşılaştırmalı Makine Ekipman Listesi”nde, tesisin önceki ve mevcut makine envanteri ile nihai durum için belirtilen ekipmanlar ayrı sütunlarda gösteriliyor. Listede 150 kVA gücünde dizel jeneratör, iki hava kompresörü, toz tutma ünitesi, dört helezonlu götürücü, yükleyici, dizel forklift, eleme ünitesi ve paketleme üniteleri yer alıyor. Ayrıca 40 ton kapasiteli mekanik karıştırıcı, sıvı dozajlama makineleri, taşıma bantları ve elevatörler de sıralanıyor. Bu ekipmanların önemli bir bölümü 26 Aralık 2024 tarihli kapasite raporuna ait sütunda da mevcut olarak gösteriliyor. Üretim sürecinin anlatıldığı 14. sayfada ise hammaddelerin yükleyici veya forkliftle besleme bunkerlerine taşındığı, konveyörler üzerinden tambur tipi karıştırıcıya aktarıldığı, ardından eleme ve paketleme işlemlerinden geçirildiği açıklanıyor. Buna karşılık 38. sayfadaki gürültü bölümünde, “Tesiste herhangi bir makine olmadığından gürültü hesaplaması yapılamamıştır” deniliyor. Aynı bölümde, işlemlerin kapalı ortamda yapılması ve çevrede benzer sanayi işletmelerinin bulunması gerekçe gösterilerek çevresel gürültü oluşmasının öngörülmediği belirtiliyor. Makine bulunmadığı yönündeki ifade yalnızca bu sayfayla sınırlı kalmıyor. Raporun 80. sayfasındaki çevre izleme planının “Gürültü ölçümü” bölümünde de aynı gerekçe tekrarlanıyor. Böylece makine envanteri ve üretim akışı ayrıntılı biçimde verilen tesis için, gürültü hesabının yapılmaması iki ayrı bölümde makine bulunmamasına bağlanıyor. Dosyanın 39. sayfasında ise tesis içinde gürültü ölçümlerinin yaptırılacağı, yüksek gürültülü ünitelere uyarı levhaları konulacağı ve çalışanların maruziyetinin ölçüleceği taahhüt ediliyor. Ancak bu taahhüt, mevcut makine listesi ile “makine yok” açıklaması arasındaki çelişkiyi gidermiyor.
Dosyadaki bir başka çelişki, üretimde kullanılan kimyasal maddelerle ilgili. Ana raporun 14. sayfasında, “Amonyum Nitrat (N, CAN) veya Nitrik Nitrojen gibi tehlikeli ürünler hammadde olarak kullanılmamakta veya üretimi yapılmamaktadır” ifadelerine yer veriliyor. Aynı sayfada tesiste fiziksel karışım yapıldığı, ısıtma tankının yalnızca kaplama yağını ısıtmak için kullanıldığı ve proseste reaksiyon oluşturma amacı taşımadığı belirtiliyor. Şirketin parlayıcı, patlayıcı, yanıcı ve koku oluşturucu kimyasal depolanmayacağına ilişkin taahhüdü de aktarılıyor. Ancak dört sayfa sonra, 18. sayfadaki “Tüketim Maddeleri” tablosunda amonyum nitrat açıkça yer alıyor. Maddenin karşısına yıllık “2.765 ton” yazılıyor. Tablo, 26 Aralık 2024 tarihli kapasite raporu ve nihai durum kapasitesi esas alınarak sunuluyor. Üstelik tablonun hemen üzerindeki açıklamada, tesisin üretim faaliyetinde kullanılmakta olan hammadde ve yardımcı maddelerin listelendiği belirtiliyor. Böylece bir bölümde kullanılmadığı söylenen amonyum nitrat, başka bir bölümde kullanılan hammaddeler arasında ve yıllık miktarıyla gösteriliyor. Tablodaki rakam, yıllık kapasite hesabı kapsamında verilen tüketim miktarı. Tesiste herhangi bir tarihte bu kadar amonyum nitrat bulunduğunu ya da bu miktarın fiilen tüketildiğini göstermiyor. Belgede açıklığa kavuşturulması gereken nokta, aynı madde için “kullanılmıyor” ifadesi ile yıllık tüketim kaydının birlikte bulunması.
Coğrafi karışıklık, hava kalitesi değerlendirmesinde de devam ediyor. Ana raporun 74. sayfasında Körfez ilçesine ait hava kalitesi bilgilerinin sunulduğu belirtiliyor. Bir sonraki sayfadaki görselde de “Kocaeli-Körfez-MTHM” istasyonunun adı görülüyor.
Görselin altındaki açıklamada ise “Gebze ilçesine ait hava kalitesini gösterir grafik yukarıda verilmiştir” deniliyor. Aynı sayfanın koku oluşumuna ilişkin değerlendirmesinde de Gebze ilçesinin hava kalitesi bilgilerine dayanılarak projenin olumsuz etki oluşturmasının öngörülmediği yazılıyor. Böylece Körfez’deki tesis için kullanılan hava kalitesi görseli ile bu görseli açıklayan metin farklı ilçeleri işaret ediyor. Raporda düzenli emisyon ölçümleri ve bakım yapılacağı belirtilirken, değerlendirmeye esas alınan yerin adı metin boyunca tutarlı biçimde kullanılmıyor.
Dosyadaki mesafe bilgilerine göre tesisin en yakınındaki konutlar 150 metre doğuda bulunuyor. Körfez İmam Hatip Ortaokulu’nun tesise uzaklığı 400 metre, Özel Körfez Marmara Hastanesi’nin uzaklığı ise 1,10 kilometre olarak veriliyor. Konut ve okul mesafeleri, eklerdeki en yakın mesafe haritasında da gösteriliyor. Bu bilgilerin ardından raporda “Yakın çevresinde hassas kullanım alanı mevcut değildir” ifadesi kullanılıyor. Aynı ifade, kümülatif etkilerin değerlendirildiği bölümlerde de tekrarlanıyor. Konut ve okul mesafeleri belirtilmesine rağmen bu kullanım alanlarının çevresel değerlendirmede nasıl ele alındığı, dosyanın açıklama gerektiren başlıkları arasında bulunuyor.
Rapora göre Beyazıt Sokak’taki tesisin toplam yıllık üretim kapasitesi 76 bin 800 ton. Bunun 7 bin 680 tonunu katı organomineral gübre, 69 bin 120 tonunu ise katı kimyevi gübre oluşturuyor. Toplam kimyasal madde depolama kapasitesi 6 bin 700 metreküp olarak belirtiliyor. Bu kapasitenin 6 bin metreküplük bölümünü toz hammadde depolama alanları, kalan 700 metreküplük bölümünü ise IBC kapları ve big-bag çuvallarla yapılan depolama oluşturuyor. Tesiste sekiz personelin görev yaptığı, günde bir vardiya ve yılda 300 gün çalışıldığı kaydediliyor. Dosyada üretime başlangıç tarihi 18 Şubat 2022 olarak veriliyor. Eklerde, 14 Ağustos 2021 tarihli ÇED kapsam dışı görüşü ile 6 Ağustos 2026 tarihli ÇED kapsam belirleme yazısı bulunuyor. İl Müdürlüğünün 2026 tarihli yazısında, gübre üretim faaliyeti için proje tanıtım dosyasıyla başvuru yapılması gerektiği belirtiliyor. Hazırlanan raporda bu çalışma kapsamında üretim ve kimyasal madde depolama kapasitesinde artış planlanmadığı, yeni inşaat yapılmayacağı ve ilave personel alınmayacağı açıklanıyor. Çevre izin başvurusunun ise ÇED sürecinin tamamlanmasının ardından yapılacağı ifade ediliyor. ÇED DOSYASINA ULAŞMAK İÇİN TIKLAYIN
TESİS KÖRFEZ’DE, COĞRAFYA İSTANBUL’DAN
Dosyanın 52. sayfasında, proje yerinin mevcut çevresel özellikleri anlatılırken İstanbul’daki göller, dereler ve tepeler Kocaeli’ye aitmiş gibi sıralanıyor. Kocaeli’nin arazi yapısını açıklaması gereken bölümde Kartal, Kadıköy, Üsküdar ve Beykoz’daki yerler anlatılıyor. Kartal’ın kuzeyindeki Aydos Dağı’na yer verilen metinde, Anadolu Hisarı’nın doğusundaki Alemdağ ile Kadıköy’ün doğusundaki Kayışdağı, Kocaeli’nin yüksek tepeleri arasında gösteriliyor. Aynı anlatımda Üsküdar’daki Büyük Çamlıca ve Küçük Çamlıca tepelerine de yer veriliyor. Rapordaki coğrafi karışıklık göller bölümünde daha açık hale geliyor. Metinde, “Kocaeli’nde önemli büyüklükte üç tane göl vardır. Büyükçekmece, Küçükçekmece, Terkos Gölü’dür” ifadeleri kullanılıyor. İstanbul’da bulunan üç göl, Körfez’deki tesisin çevresel özelliklerinin anlatıldığı dosyada Kocaeli’nin gölleri olarak sunuluyor. Akarsuların anlatıldığı bölümde de Haliç’e ulaşan Kağıthane ve Alibeyköy dereleri, Küçükçekmece Gölü’ne dökülen Sazlıdere ve Büyükçekmece Gölü’ne dökülen Karasu Deresi sıralanıyor. Bu paragrafların sonunda kaynak olarak “Kocaeli Tarım Master Planı” gösteriliyor. Raporda ayrıca “Kocaeli Boğazı’nın doğusundaki engebeli duruma karşın batısında 250 metreyi geçmeyen küçük tepeler yer alır” cümlesi bulunuyor. Böylece İstanbul coğrafyasının anlatıldığı bölümde “Kocaeli Boğazı” ifadesi de dosyaya giriyor.
MAKİNELERİ SIRALADILAR, GÜRÜLTÜ BÖLÜMÜNE “MAKİNE YOK” YAZDILAR
Dosyanın üretim faaliyeti ile gürültü değerlendirmesi arasında da açık bir çelişki bulunuyor. Ana raporun 16. sayfasındaki “Karşılaştırmalı Makine Ekipman Listesi”nde, tesisin önceki ve mevcut makine envanteri ile nihai durum için belirtilen ekipmanlar ayrı sütunlarda gösteriliyor. Listede 150 kVA gücünde dizel jeneratör, iki hava kompresörü, toz tutma ünitesi, dört helezonlu götürücü, yükleyici, dizel forklift, eleme ünitesi ve paketleme üniteleri yer alıyor. Ayrıca 40 ton kapasiteli mekanik karıştırıcı, sıvı dozajlama makineleri, taşıma bantları ve elevatörler de sıralanıyor. Bu ekipmanların önemli bir bölümü 26 Aralık 2024 tarihli kapasite raporuna ait sütunda da mevcut olarak gösteriliyor. Üretim sürecinin anlatıldığı 14. sayfada ise hammaddelerin yükleyici veya forkliftle besleme bunkerlerine taşındığı, konveyörler üzerinden tambur tipi karıştırıcıya aktarıldığı, ardından eleme ve paketleme işlemlerinden geçirildiği açıklanıyor. Buna karşılık 38. sayfadaki gürültü bölümünde, “Tesiste herhangi bir makine olmadığından gürültü hesaplaması yapılamamıştır” deniliyor. Aynı bölümde, işlemlerin kapalı ortamda yapılması ve çevrede benzer sanayi işletmelerinin bulunması gerekçe gösterilerek çevresel gürültü oluşmasının öngörülmediği belirtiliyor. Makine bulunmadığı yönündeki ifade yalnızca bu sayfayla sınırlı kalmıyor. Raporun 80. sayfasındaki çevre izleme planının “Gürültü ölçümü” bölümünde de aynı gerekçe tekrarlanıyor. Böylece makine envanteri ve üretim akışı ayrıntılı biçimde verilen tesis için, gürültü hesabının yapılmaması iki ayrı bölümde makine bulunmamasına bağlanıyor. Dosyanın 39. sayfasında ise tesis içinde gürültü ölçümlerinin yaptırılacağı, yüksek gürültülü ünitelere uyarı levhaları konulacağı ve çalışanların maruziyetinin ölçüleceği taahhüt ediliyor. Ancak bu taahhüt, mevcut makine listesi ile “makine yok” açıklaması arasındaki çelişkiyi gidermiyor.
AMONYUM NİTRAT BİR SAYFADA YOK, DİĞERİNDE 2 BİN 765 TON
Dosyadaki bir başka çelişki, üretimde kullanılan kimyasal maddelerle ilgili. Ana raporun 14. sayfasında, “Amonyum Nitrat (N, CAN) veya Nitrik Nitrojen gibi tehlikeli ürünler hammadde olarak kullanılmamakta veya üretimi yapılmamaktadır” ifadelerine yer veriliyor. Aynı sayfada tesiste fiziksel karışım yapıldığı, ısıtma tankının yalnızca kaplama yağını ısıtmak için kullanıldığı ve proseste reaksiyon oluşturma amacı taşımadığı belirtiliyor. Şirketin parlayıcı, patlayıcı, yanıcı ve koku oluşturucu kimyasal depolanmayacağına ilişkin taahhüdü de aktarılıyor. Ancak dört sayfa sonra, 18. sayfadaki “Tüketim Maddeleri” tablosunda amonyum nitrat açıkça yer alıyor. Maddenin karşısına yıllık “2.765 ton” yazılıyor. Tablo, 26 Aralık 2024 tarihli kapasite raporu ve nihai durum kapasitesi esas alınarak sunuluyor. Üstelik tablonun hemen üzerindeki açıklamada, tesisin üretim faaliyetinde kullanılmakta olan hammadde ve yardımcı maddelerin listelendiği belirtiliyor. Böylece bir bölümde kullanılmadığı söylenen amonyum nitrat, başka bir bölümde kullanılan hammaddeler arasında ve yıllık miktarıyla gösteriliyor. Tablodaki rakam, yıllık kapasite hesabı kapsamında verilen tüketim miktarı. Tesiste herhangi bir tarihte bu kadar amonyum nitrat bulunduğunu ya da bu miktarın fiilen tüketildiğini göstermiyor. Belgede açıklığa kavuşturulması gereken nokta, aynı madde için “kullanılmıyor” ifadesi ile yıllık tüketim kaydının birlikte bulunması.
GÖRSEL KÖRFEZ’E AİT, AÇIKLAMADA GEBZE YAZIYOR
Coğrafi karışıklık, hava kalitesi değerlendirmesinde de devam ediyor. Ana raporun 74. sayfasında Körfez ilçesine ait hava kalitesi bilgilerinin sunulduğu belirtiliyor. Bir sonraki sayfadaki görselde de “Kocaeli-Körfez-MTHM” istasyonunun adı görülüyor.
Görselin altındaki açıklamada ise “Gebze ilçesine ait hava kalitesini gösterir grafik yukarıda verilmiştir” deniliyor. Aynı sayfanın koku oluşumuna ilişkin değerlendirmesinde de Gebze ilçesinin hava kalitesi bilgilerine dayanılarak projenin olumsuz etki oluşturmasının öngörülmediği yazılıyor. Böylece Körfez’deki tesis için kullanılan hava kalitesi görseli ile bu görseli açıklayan metin farklı ilçeleri işaret ediyor. Raporda düzenli emisyon ölçümleri ve bakım yapılacağı belirtilirken, değerlendirmeye esas alınan yerin adı metin boyunca tutarlı biçimde kullanılmıyor. 
EVLER 150, OKUL 400 METRE UZAKTA
YILLIK 76 BİN 800 TON ÜRETİM KAPASİTESİ
Siz ne düşünüyorsunuz?
İlk yorum sizdenBu habere sizin de bir sözünüz var. Görüşünüzü paylaşın, konuşmaya katılın.