Kocaelispor neden küme düşecek?

90’lı yılların henüz başı.
İzmit Hacı Hasan Mahallesi’nde tatlı bir telaş var.
Sünnet oluyorum.
Üst kat komşumuz, rahmetli Yaşar amcanın (Yaşar Bayan) ustaları balkonda döner kesiyor.
Henüz yeni aldığı Mercedes gelin gibi süslenmiş, sünnet arabam olacak.
Rahmetli Reşit Zaimoğlu evin salonuna kurulmuş beni bekliyor.
Hepi topu bir hafta sonra ayaklandım.
10-15 gün sonra mahalle maçlarına geri döndüm.
*
Henüz küçücük bir çocuktum ama hayallerim vardı.
Önce Kağıtspor’a yazılacaktım.
Yazıldım da.
Her akşam mahalledeki çocuklar toplanır, Atatürk Kapalı Spor Salonu’na yürürdük.
Arkasındaki kapalı halı sahada antrenmanlar olurdu.
Kağıtspor hayallerimin ilk adımıydı.
Sonrasında Kocaelispor’a geçmekti amacım.
Kocaelispor’da oynamak bu kentteki her çocuğun hayaliydi.
Hemen her çocuk bir mahalle kulübünde başlayıp Kocaelispor’a gitmek isterdi.
O çocuklar şimdi nerede?
Bu kentin çocukları artık neden bu takımın altyapısının hayallerini kurmuyor?
Sadece güncel olanları yazacağım.
Bu kentte yetişen, bu kentin çocuklarını Süper Lig takımları kapış kapış alırken Kocaelispor’un scout ekibi ne yapıyor?
Onların gözü neye bakıyor da bu kentin yeteneklerini görmüyorlar?
*
Bu kent eskiden bir futbol kentiydi.
Şimdi öyle değil dostlar.
Sadece Hodri Meydan taraftar grubunun varlığıyla futbol kenti olunmuyor.
Kocaelispor taşıma suyla döndürülmeye çalışan bir değirmen.
Doğru düzgün bir hazırlık yapılmadan Süper Lig’e çıkarılmış bir kurban.
Bu sebeple maçları yakından izleyen hemen herkes küme düşme korkusunu daha 4. haftadan yaşamaya başladı.
Bu sebeple maçları yakından izleyen hemen herkes yönetimin istifa etmesini istiyor.
Yönetim hiçbir şey yapmıyor çünkü.
Açmış ağzını Kocaeli Büyükşehir Belediyesi’nden ne gelecek diye bekliyor.
Böyle yönetim olmaz.
Bu şekilde takım bu ligde tutunamaz.
Bakın aşağıda Kocaeli’de doğup büyüyen, bu kentte yetişen, ancak Kocaelispor’un göremediği, görmek istemediği, elinden kaçırdığı bazı isimleri yazacağım.
Bu isimlerin yarısı Kocaelispor için ikna edilseydi, takımda kalsaydı nasıl olurdu?
Kocaelispor’u profesyonel bir kulüp gibi görmek en büyük hata olur.
Kocaelispor bir kent sevdasıdır.
Bu kentte doğan, büyüyen, yüreği bu kent sevgisiyle çarpan çocuklar Kocaelispor’u bir yerlere getirebilir.
Öteki türlü geçmişte defalarca örneklerini gördüğümüz üzere bazı yöneticiler cebine para indirecek diye yapılan transferler alacağı maaşa bakar, zoru görmez, gördüğünde de kaçar.
Kocaelispor maalesef bu sebeple küme düşecek.
Kendini düşünen futbolcular ve kendini düşünen yöneticiler…
*
Kocaelispor’un kadrosunda şu anda Kocaelili sadece 2 isim var.
Biri Ege (Ege Bilim), biri Furkan (Furkan Gedik).
Peki ya kadrosunda olmayan Kocaelililer?
Gölcükspor altyapısında yetişen, Hisareyn’den Başakşehir’e giden ve ulusal bir yıldız olan Kerem Aktürkoğlu.
Karamürsel altyapısından yetişen, direkt Fenerbahçe’ye giden ve ulusal bir yıldız olan Merih Demiral.
Bursa’dan Gölcükspor’a gelen ve Gölcük altyapısında yetişip, parlayan, ardından Fenerbahçe’ye giden İsmail Yüksek.
Kocaeli Büyükşehir Belediyesi Kağıtspor’dan Beşiktaş’a giden Kartal Kayra Yılmaz.
41 FK Kulübü’nden Galatasaray’a giden, şu anda Bundesliga’da oynayan Erencan Yardımcı.
Derince Belediyespor’dan Fenerbahçe’ye giden Melih Bostan.
Gölcükspor’dan Bursaspor’a henüz 13 yaşında giden Ertuğrul Ersoy.
Gölcükspor’dan Beşiktaş’a giden Eslem Öztürk.
Kağıtspor’dan Beşiktaş’a giden Sedat Şahintürk.
Ve daha benim fark edemediğim, unuttuğum niceleri.
*
Peki bu durum sadece 10 senenin sorunu mu?
Elbette hayır.
Bugün de aynı şekilde devam ediyor.
Ömer Kırdar, Kocaeli Beşiktaş Futbol Okulları öğrencisi.
2016 doğumlu.
Kaleci.
Beşiktaş ile antrenmanlara çıkmaya başladı bile.
Herkes bir de Değirmendereli Sani’yi konuşuyor.
33 bin Euro’ya Beşiktaş altyapısına imza attı.
2015 doğumlu.
Eminim daha onlarca çocuk var bu kentte futbol geleceği olan, top koşturan.
Kocaelispor hiçbiriyle bir temas kurmuş değil.
Hiçbiriyle bir temas kurabilecek gibi de gözükmüyorlar.
Onların tek bir derdi var, günü kurtarmak.
Dedim ya ağızları açık büyükşehire bakıyorlar.
Takım 1. Lig’de şampiyon olmuş, 16 yıl sonra Süper Lig’e yükselmişiz.
Kocaelispor’un beceriksiz yönetimi halen takımı finanse edecek bir sponsorluk ağı kurabilmiş değil.
Geçtiğimiz hafta kameralar karşısına geçip 150 milyon lira acil ödememiz gereken borç var diyerek adeta para dileniyorlar.
Haluk Bilginer Güneş’in oğlu filminde Ülkü Tamer’in bir şiirini okur, “Ben olsam utanırım” diye haykırır.
Hala borçlardan dert yanan, 4 haftada 4 büyük yenilgi alan Kocaelispor’un yöneticileri adına bütün kent utanıyor ancak onlar utanmıyorlar.
*
Kayserispor maçı sonrasında bütün stat yönetim istifa diye bağırdı.
Bugün kentin sokaklarında herkes yönetim istifa etmelidir diye konuşuyor.
Ancak bilinmeyen bir gerçeklik var.
Kocaelispor yönetiminden istifa edilmez, Kocaelispor yönetiminden istifade edilir.
Kimi Kocaelispor yöneticiliği ile transferlerden yolunu bulur, kimi bir koruma kalkanı gibi kuşanır vergi dairelerinde adına “e-haciz uygulanmasın” notu düşülür.
Bu ve benzeri sebeplerle yönetim istifa etmeyi aklının ucundan bile geçirmez.
Kocaelispor’da yönetim değişikliği ancak Tahir Büyükakın’ın talimatı ile olur.
Ne demişler sonuçta, parayı veren düdüğü çalar.
Fakat düdük daha da gecikirse dönülmez akşamın ufkunda kamp kuracağız bilginiz olsun.