Sırtını kimseye dayamayan gazete...
16 ARALIK 2019’DAN BERİ

Ben bu cenazeyi taşımaktan memnunum!

Ben bu cenazeyi taşımaktan memnunum!
Gazetecileri, gazeteciler arasındaki mevzuları yazmaktan hiç haz etmiyorum. Çok zorunda kalmadıkça da yazmıyorum. Meslektaşlarımı sevsem de sevmesem de, ki çok büyük bir bölümünü sevmiyorum, onlarla ilgili bir şey söyleyeceksem yüzlerine söylemeyi, bu satırları meslek içi yahut meslektaşlar arası sorunlarla yormamayı tercih ediyorum. Ancak dün akşamdan beri herkes bir şeyler yazıyor, çiziyor. Benim de adım geçiyor, bu sebeple birkaç kelam etmek gerekti. * Dün Kocaeli Gazeteciler Cemiyeti’nin seçimleri vardı. Seçimlerden sonra oturdum düşündüm. Kocaeli Gazeteciler Cemiyeti’ne mesleğe başladıktan yaklaşık 6 yıl sonra üye olmuşum. Yani 12 yıldır üyesiyim. Bugüne kadar neredeyse hiçbir etkinliğine katılmamışım. İçerisinde yer almamışım. Çok önemli bir iki program haricinde hiçbir davetine icabet etmemişim. Sürekli eleştirmişim. * Bugüne kadar dünkü seçim dahil sadece 2 seçime katılıp oy kullandım. İlk oy kullandığım seçimde oyum geçersiz sayılmıştı. Bir arkadaşın adını çizmiş, yerine Ömer Polat yazmıştım. Ömer Polat o dönem belediye başkanı İbrahim Karaosmanoğlu’nun danışmanıydı. Cemiyet listeleri filan onun onayından geçerdi. Büyükşehir ne derse cemiyette o olurdu. O geçersiz oyumdan sonra dün ilk defa bir oy kullandım cemiyet seçiminde. Oyumu Şahin Oktay’a verdim. İlker Akşit’le birlikte gittik sandığa ve ikimizde kabine girmeden oyumuzu açık şekilde kullanıp indik. Neden Şahin Oktay’a oy verdik? Çok iyi yöneteceğine inandığımız için mi? Elbette hayır. Kötünün iyisi miydi? Büyük ihtimalle. Seçim blok liste ile yapıldığı için kimin yönetimi daha iyi diye bakma fırsatım olmadı. Sonuçta başkana oy verecektik. Keşke çarşaf liste olsaydı da dilediğimiz gibi oy kullanabilseydik. Olmadı. Ben gazeteciliğin okulunu okumuş, haber yazmasını bilen bir isim olduğu için Şahin Oktay’a oyumu verebilirdim. Ancak bunun için o sandığa gitmezdim. Hali hazırda yurtdışı seyahatindeydim. Seyahatimi yarıda kesmeme değecek bir kurum değildi Kocaeli Gazeteciler Cemiyeti. Bugüne kadar 3-4 seçime zaten katılmamış, oy kullanmamıştım. Bu seçimde ise farklı bir şey vardı. * Dostum Hakan Süer aradı, rica etti. Ben de seyahatimi bir gün erken bitirdim ve sandığa giderek seçimi kullandım. Seçimden önce sanırım defalarca KOGACE’nin başkan adayını belirlemek için toplantı yapıldı. Kocaeli Büyükşehir Belediyesi Genel Sekreter Yardımcısı Ali Yeşildal’ın köy evinde zaman zaman dost meclisinde bir araya gelirdik. Sanıldığı gibi büyükşehir bizi pirzolalarla beslemiyordu. Her buluşmayı bir arkadaş üstleniyor, maddi yükün altına o giriyordu. Bundan aylar önce sanırım bir fotoğraf gördüm, Ali abinin bahçede mangal yapılmış. Davet edilmediğim için aradım sitem ettim. 2. defa bensiz buluşmuşlar meğer, sonradan öğrendim. 3. toplantıya beni de davet ettiler. Bunlar dostane buluşmalar diye düşünürken toplantı olduğunu fark ettim. 3. toplantıya davet ettiler ama katılmayacaktım. Sonra maddi yükün bende olduğunu söylediler, sen ağırlayacaksın dediler. Eyvallah dedim, gittim. Allah var Ali abi bir kenarda oturdu ve sadece goy goy yaptı. Masadaki gazetecilerin ise gündemi Kocaeli Gazeteciler Cemiyeti seçimiydi. Daha seçime aylar vardı. Neler söylediğime masadaki herkes şahit. Özetle şunları söyledim; “Cemiyetin bu yapısıyla hiçbir yere varılamaz. Yöneticilerin büyük bölümü çok vasıfsız. Gazetecilere sahip çıkmak yerine belediyelerden hediye ve seyahat dilenen bir yapı var. Gezelim görelim derneği gibi. Böyle olmaz. Gazetecilerin sorunlarıyla ilgilenen, gazetelerin OSB’lerden ve sanayi kuruluşlarından reklam almasına da aracılık edebilecek bir yapı oluşturulmalı. Gerekirse cemiyetten ayrı bir vakıf kurulabilir. Bu vakıf patron ağırlıklı bir yönetimle hem gazetecilerin ihtiyaçlarına cevap verebilir hem de reklam verenlerin, sanayicilerin masasına güçlü oturabilir. Benim için kimin başkan olacağının bir önemi yok. Önemli olan yapının düzelmesi. Tüzüğün değişmesi. Sadece gazetecilerin oy kullanması ve söz sahibi olması.” * Özgür Kocaeli Gazetesi Genel Yayın Yönetmeni Adem Turgut’un aday olmasında fikir birliği sağlandı daha sonra. Bir ya da iki gün geçti. Benden ve masada olan birkaç arkadaşımızdan habersiz görüşmeler yapılmış, bir anda Adem Turgut isminden vazgeçilmiş. O arada yönetime giren isimler, çıkan isimler olmuş… Benim dünyadan haberim yok. Derken bizim masa dağılmış oldu. Amacım kendim ağırladığım buluşmaya katılmak, daha sonrakilere ilk 2 toplantıya çağırılmadığım için tepki olarak katılmamaktı. O da olmadı. Ama iyi bir ev sahibi olduğumu düşünüyorum. Menüde sadece kuzu vardı… * Birkaç hafta sonra Şahin Oktay ismi gündeme geldi. Aday o olacak dendi. Bundan yaklaşık 2 hafta önce de Şahin aday, yönetimde de şu şu isimler olacak diye duydum. Duydum diyorum çünkü bu sürecin kıyısında köşesinde hiçbir yerinde yer almadım. İlker’le (İlker Akşit) konuştuk dün gün boyu. O da seçimle ilgili kimseyle tek kelime konuşmadığını, Şahin’e dost Süer’i yalnız bırakmamak için destek verdiğini ancak seçimin hiçbir aşamasında yer almadığını söyledi. Ali abinin bahçesindeki ilk 2 toplantının birinde Hüseyin Öziri de varmış. Benim katıldığımda yoktu. O toplantıda Öziri ben de aday olacağım demiş. Hemen herkes o masada kendisine karşıyken medeni cesaret göstermiş ve bir duruş sergilemiş. Tüm bildiğim bu. Hüseyin Öziri de seçim süreci boyunca tek bir telefon açmadı, oy istemedi. İstememesi de çok doğal, ben cemiyetten cemiyet benden uzak çünkü… * 2 adaylı cemiyet seçimi dün gerçekleştirildi. Konuyu çok uzattım, çok da gereksiz aslında ancak saat başı biri yazıp çiziyor diye açıklama yapamam gerekiyordu. 2 adayın da ne ekibinde, ne desteğinde, ne kıyısında, ne köşesinde yoktum. Seçim döneminde tek bir telefon dahi açılmadı bana. Destek istenmedi. Sadece 2 gün önce kıymetli dostum, ağabeyim Hakan Süer aradı ve seçime katılmamı rica etti. Bir de Mevlüt Soysal var tabi. Neredeyse 20 yıllık dostum Şahin Oktay’ın yönetim kurulu listesindeydi. Ona da destek olmak gerekti. Biz dostlarımızı yolda bulmadık. Yıllardır bu kentin sokaklarında birlikte dirsek çürüttük. Ben de kalktım geldim. Sürecin hiçbir yerinde olmamama rağmen Hakan Süer’in yanında durdum. Seçim bitti, yalnız bırakmadım. Ortada bir cenaze var şu anda. Bu cenazenin yükünü birkaç kişiyle beraber bana da yıkıyorlar. Yıksınlar. Ben bu cenazeyi taşımaktan memnunum. İyi günde yanında başkaları olabilir, sofrada başkalarıyla yemiş içmiş olabilir. Kötü gününde ben varım. Hesabı ben öderim. * Başta anlattım. Kocaeli Gazeteciler Cemiyeti’yle zaten herhangi bir bağım yoktu. Ne akrabalarımı peşime takıp yemekli program kovaladım, ne belediyelerin bedava etkinliklerine katılmak için kırk takla attım. Sokakta muhabirdim, muhabirlere dizüstü bilgisayar dağıttı büyükşehir belediyesi… Ne hikmetse bana gelince bitti o bilgisayarlar. Sesimi çıkarmadım. Basın sitesi inşa edildi. Birileri emlakçı gibi aracılık yaparak gazetecilerin haklarını 3’e 5’e sattı. Ben İzmit’te ev bakıyordum o dönem, Derince’de oturmam, başkasının hakkına girmeyeyim diye kurasına bile katılmadım. Cemiyete sadece aidat ödüyordum, ancak kendimi ait hissetmiyordum. Bu sebeple dünkü kargaşayı da fırsat bilerek uzadım… Kocaeli Gazeteciler Cemiyeti üyeliğimden istifa ettim. Bu istifamı tek bir isme bağlayamam. Ben Hüseyin Öziri’nin başkanlığındaki cemiyette üye olmama ve istifa ediyorum demedim. Sadece istifa ettim. Hüseyin Öziri başkanlığındaki bir cemiyetin, Hüseyin Öziri başkan vekilli yahut Hüseyin Öziri yönetim kurulu üyesi bir cemiyetten ne farkı var? Hüseyin ağabeyi inanın insan olarak çok severim. Ancak gazetecilik farklı bir şey. Sevmediğim pek çok gazeteci var bu kentte. Ancak gazeteciliklerine tek kelime edemem. Hüseyin ağabey gibi sevdiğim de pek çok isim var, ancak gazeteciliklerini bilemem… * Ben bu seçimde dostumu yalnız bırakmadım. Yoksa cemiyet son 3-4 seçimde olduğu gibi inanın umurumda değildi. Birileri gibi her masada söz söyleyip, kazananlarda da bir elim kolum olsun diye de uğraşmadım. Herkesle de merhabalaşmadım. Kapalı kabine girip dostlarımın arkasından da dolaşmadım. Oyumu açık attım. Kaybedilen ve hiçbir yerinde olmadığım seçimden sonra dostuma bir omuz oldum. Ben de bir insanım. Hepsi bu. * Eleştirilerim mi? Sadece bu dönem için geçerli değil. Sürekli bahsedilen bir yapı varsa o yapıdan doğan bir başkan var bugün. İsterim ki oturup baştan sona bir haber yazabilen isimler mesleğimizin geleceğine karar versin. Seçilen yönetimde çok iyi gazeteciler de var. Ancak gazeteci olarak göremediğim isimler de var. Şöyleydi, böyleydi diye daha fazla konuşmanın bir anlamı yok. Yolları açık olsun.

Siz ne düşünüyorsunuz?

İlk yorum sizden

Bu habere sizin de bir sözünüz var. Görüşünüzü paylaşın, konuşmaya katılın.

Üyelik gerekmez. Farklı görüşlere saygılı, konuya dair yorumlarınızı bekliyoruz.

okumuş ve kabul etmiş sayılırsınız.