Yaklaşık bir hafta önce hemen her şey benim için normaldi. Erciyes’ten dönmüştüm henüz. Bacaklarımdaki ağrılar ne zaman geçer diye düşünüyordum. Bir sonraki zirve neresi olmalı, hangi dağa tırmanmalıyım… Akşamüzeri Başiskele’ye gittim motosikletimle. Ali Baba’da nargile içerken bir yandan da köşe yazıyordum. Loco’dan bir dostum aradı. Devrim Ekim ne zamandır Kerem Aktürkoğlu ile tanışmak istiyordu. Mekana geldiklerinde Kerem’in abisi beni sormuş. Alelacele Başiskele’den kalktım. Bir arkadaşımın aracını aldım, İzmit’e döndüm. Devrim Ekim’i Kerem ile tanıştırıp fotoğraf çektirdikten sonra yeniden Başiskele’ye döndüm. Biraz oturup nefeslendikten sonra motosikleti aldım, yeniden Loco’ya doğru yola çıktım. D-130 Karayolu’ndaydım. Symbol AVM tarafına gidecektim. Sağ şeritte 80-90 kilometre hızla seyrediyordum. Çok büyük bir hata yapmıştım. Hava aşırı sıcaktı. O gün yağmur yağacak gibiydi, ancak yağamıyordu. Nem basmıştı. Ekipmanlarımın hiçbirini giymedim. Eldivenler, mont… Sadece kaskla yolculuk yapıyordum. Keten gömlek ve pantolon efil efildi. * Önümdeki araç aniden D-130 Karayolu’nun Kullar çıkışına girmeye karar verdi. Frenlere asıldım ancak duramadım. 80 kilometre hızla önümdeki araca arkadan çarptım. Yüzüstü yola çakıldım. 20-25 metre sürüklenmişim. Şans eseri kırık bile olmadan kazayı atlattım. Arkamda seyir eden tır şoförü büyük bir refleksle durdu. İşleyen yolda araç altında kalmaktan kurtuldum. Şehir Hastanesi’ne ambulansla indikten kısa süre sonra dostlar hastaneye gelmeye başladı. Alper hocam (Alper Gültekin) önce acili aramış, daha sonra kalkıp kendi gelmiş. Tomografi, röntgen, kan tahlilleri… * Kaburgamın sol yanında dayanılmaz bir ağrı var hastanede. Belli etmek istemiyorum kimseye ancak korkuyorum. Kırık olmadığı anlaşılınca yaralarım sarılıyor, taburcu ediliyorum. Bugün kazanın üzerinden bir hafta geçti. İlk defa evden çıktım. Gazeteye indim. Kaburgamdaki ağrı hayli azaldı. Yanık yaralarım da iyiye gidiyor. Günde 2 defa pansuman yaptım, mikrop kapmasınlar diye çabaladım. Tam bir haftadır eve kapanmış haldeyim. Pek çok imkana rağmen çok sıkıldım. İnsanın özgürlüğü paha biçilemez, bir kez daha anladım. Kaburgamdaki ağrı hayli azaldı, dedim. İster istemez yüreğinde de ağrı olabiliyormuş insanın. Yüzlerce telefon aldım. Arayanlar bir süre hattı düşüremedi. Hiç beklemediğim insanlar aradı. Kavgalı olduklarım, dargın olduklarım, bana dargın olanlar… Hayat o kadar kısa ki… Etrafımdakilere sürekli anı yaşamaları gerektiğini anlatır dururum. Hatta eklerim, ‘ben şimdi şu kapıdan çıksam. Yolda giderken araç takla atsa, ölsem…’ Uzun süredir bu felsefeyle yaşıyor olmama rağmen gereksiz yüklerim olduğunun farkına vardım. Düşündüğüm, dert ettiğim kimi insanlar bana yükmüş mesela bunu anladım. Son bir senedir pek çok doğru bildiğimin nasıl yanlış çıktığını görerek yaşıyorum. Son bir senedir, ömrüm boyunca olgunlaşmadığım kadar olgunlaşarak yaşıyorum. Bir seneden daha fazla olgunlaştırdı bu kaza beni. Dost nedir, düşman nedir, sinsi kimdir anladım. Ne mutlu ki bu anlayış hali birkaç sıyrık, biraz ezik ve bolca yanıkla hasıl oldu bende. Çok daha büyük bedeller ödeyebilirdim. Ucuz atlattım. * 25 metre yerde sürüklendim. Asfaltta. Bugüne kadar sadece videolarda izlemiştim motosiklet kazalarını. 5 saniye filan sürdü sanırım. Fakat adrenalin patlaması, bana 4-5 dakikalık bir düşünme ve farkındalık sağladı. ‘Demek her şey bu kadarmış…’ diye düşündüm ilkin. Ardından ‘kolumu çekmeliyim kendime’ dedim. ‘Kırılmasın kolum’ dedim. ‘Kaza böyle yapılıyormuş motorla’ diye düşündüm. O 4-5 saniye benim için 4-5 dakika kadar sürdü ve bitti. Bugün bir haftadır devam eden ağrılarımı saymazsak çok daha iyiyim. Ve hepsinden öte iyi ile kötüyü birbirinden ayırt edebiliyorum. Zor günde hatırını sorabilen düşmanın iyidir, dost bildiğin ancak bir telefon etmekten imtina edenler kötüdür… Şimdi geçtiğimiz hafta yarım kalan köşe yazıları ile devam edeyim;
Ben şehir merkezinde dolaşmadım. Sadece arabayla birkaç caddesinden geçtim. Bir de Erciyes’te, kayak tesisinin fiyatlarını görme imkanım oldu. Bu sezon fiyatları şöyle; Su 20 TL Nescafe 120 TL Sucuk ekmek 250 TL Devasa bir kayak merkezinden bahsediyoruz. Öyle bizimki gibi tek bir otelin işgal ettiği ve vasata mahkum olduğumu bir tepe değil. Bu sezonun fiyatları bunlar. Bir de Kocaeli Kartepe’nin fiyatlarını düşünün. Kartepe Kayak Merkezi’nde su ne kadar? 20 TL’ye suyu, 250 TL’yi sucuk ekmeği nerede bulabilirsiniz? Kartepe turizmi sırf bu saçma sapan fiyat politikaları yüzünden, yerli turist düdükleme üzerine kurulu sistem yüzünden battı. Araplar için takla attılar, fiyatları ona göre yükselttiler, Arap turistler gidince bölgedeki bütün işletmeciler eller yukarı kaldı. Kocaeli’nin sorunlarını anlamak için başınızı kumdan çıkarıp etrafınıza bakınmanız gerekiyor. Bir iki farklı şehir gezmeniz gerekiyor. Ben Erciyes’ten baktığımda Kartepe’nin haline acıdım. Bu durum düzelir mi, yıllardır süre gelen bu sömürü düzeni biter mi? Hiç sanmıyorum.
Kartepe Kayak Merkezi’nde su ne kadar?
Hafta sonu Kayseri’de olduğumu, Erciyes’te zirve tırmanışı yaptığımı yazmıştım. Yazı o kadar uzadı ki Kayseri’den bahsetme fırsatı bulamadım. Öncelikle Kayseri bizden birkaç on yıl ileride. Yollardaki neredeyse bütün refüjlere lavanta ekmişler. Cennet bahçesi kokuyor koca bir şehir. Bir de dört bir yanı demir ağlarla örmüşler. İlk tramvay hattı 2009’da hizmete açılmış. Şu anda biri 17.5 kilometre uzunluğunda olmak üzere 4 ayrı tramvay hattı bulunuyor kentte.
Ben şehir merkezinde dolaşmadım. Sadece arabayla birkaç caddesinden geçtim. Bir de Erciyes’te, kayak tesisinin fiyatlarını görme imkanım oldu. Bu sezon fiyatları şöyle; Su 20 TL Nescafe 120 TL Sucuk ekmek 250 TL Devasa bir kayak merkezinden bahsediyoruz. Öyle bizimki gibi tek bir otelin işgal ettiği ve vasata mahkum olduğumu bir tepe değil. Bu sezonun fiyatları bunlar. Bir de Kocaeli Kartepe’nin fiyatlarını düşünün. Kartepe Kayak Merkezi’nde su ne kadar? 20 TL’ye suyu, 250 TL’yi sucuk ekmeği nerede bulabilirsiniz? Kartepe turizmi sırf bu saçma sapan fiyat politikaları yüzünden, yerli turist düdükleme üzerine kurulu sistem yüzünden battı. Araplar için takla attılar, fiyatları ona göre yükselttiler, Arap turistler gidince bölgedeki bütün işletmeciler eller yukarı kaldı. Kocaeli’nin sorunlarını anlamak için başınızı kumdan çıkarıp etrafınıza bakınmanız gerekiyor. Bir iki farklı şehir gezmeniz gerekiyor. Ben Erciyes’ten baktığımda Kartepe’nin haline acıdım. Bu durum düzelir mi, yıllardır süre gelen bu sömürü düzeni biter mi? Hiç sanmıyorum. 
Siz ne düşünüyorsunuz?
İlk yorum sizdenBu habere sizin de bir sözünüz var. Görüşünüzü paylaşın, konuşmaya katılın.