Kıymetli ve güzel olan her şey gün geçtikçe azalıyor. Kadına, sanata, insani değerlere verilen önem gün geçtikçe diplere çekiliyor. Adı istanbul’da konulan İstanbul Sözleşmesi’nden sadece Türkiye çekiliyor mesela… Farklı düşünceler zenginliktir oysa bizim ülkemizde farklı düşünce cezaevi vizesi olarak kapı açıyor. Terörist olmanın tanımı da evrim geçirdi. “Ben sizin gibi düşünmüyorum” demek en büyük terör suçu. En basit eleştiri sizi azılı bir militan yapmaya oldukça yeterli bir sebep. Toplumun büyük kesimi somut gerçeklikler yerine komplo teorilerine inanmayı seçiyor. Hayatlarında rengin hiçbir tonunu barındırmayan devasa kalabalık, hazımsızlaşıyor. *** Kocaeli’de de bu hızla yayılan bir hastalık. Sıradan bir siyasi parti yöneticisi hakkında yapılan eleştiriler anında terör örgütleriyle ilişkilendiriliyor. Hele eleştiriye maruz kalanlar yönetme makamındaysa eleştiren kesinlikle terörist. Kent faydasına eleştiri yapan kim olursa olsun; Geçmiş referansları bir anda silinip anında yaftalanıyor: Terörist, anarşist… Allah aşkına sıradan bir siyasi parti yöneticisiyle terörün teröristin ne işi olur arkadaşlar? Teröristin tanımı eğer; “AKP ve MHP iktidarı ile onları destekleyen çevrelerden farklı düşünmek” ise vay halimize. Kovaladığınız ihaleler, kesenize attığınız paraları sahte bir vatanseverlikle gölgeleyebileceğinize olan inancınızı hayretle ve dehşetle takip ediyorum. *** Özellikle de bizim meslek… Yeseler çiğ çiğ, etlerimizi koparsalar doymayacaklar. Zaten Türkiye genelinde en büyük televizyonlar, gazeteler, radyolar, yayın evleri iktidar sermayesinin elinde. Büyük oranda iktidar borazanlığı var. Her kanalda aynı yüzler. Ama yetmiyor. Olmuyor. Tatmin edemiyorlar. İstiyorlar ki haklarında en ufak bir şey yazılmasın. Gazetecilik mesleğinin itibarını paspas ettiler. Bunda gazetecilerin tabansızlığının payı elbette büyük. Ancak herkesten aynı oranda cesaret beklemek, idealleri uğruna bazı şeyleri göze almak gibi erdemli davranışlar sergilemesini ummak ahmaklık olur. Bununla birlikte tüm gazetecilere aynı muameleyi çekebileceğini düşünmek ise ahmaklığın zirvesidir. *** Kocaeli’de gazetecilik mesleğini hakkıyla yapan meslektaşlarımı ayrı tutuyorum. Keşke sayıları fazla olsa. Ancak önüne gelen herkesin, yanına eli kalem tutan bir emek hırsızı alıp, gazetecilik yapacağını sanmasına olan tahammülüm gitgide zayıflıyor. Hoş gazetecilik yapmak gibi dertleri de yok. Haberin ne olduğu konusunda da en ufak bir fikirleri yok. Göz önünde olmak, ofislerinde bir iki ziyaretçi ağırlamak ve gazetecilik mesleğindeki olanca deformeye rağmen sınırlı seviyedeki cakasını atmak için bu işe girenler var. Zamanla yok olup gidiyorlar fakat olan yine gazeteciliğin itibarına oluyor. Sonra iki kelimeyi bir araya getirmeyi beceremeyen pespaye siyasetçilerin ağzına sakız oluyoruz. Oturup sohbet etsek, Google’dan ne söylediğimizi kimlerden bahsettiğimizi bulamayacak çapı düşük kişiler gazetecilik dersi vermeye kalkıyor. Biraz haddinizi bilin artık!

Siz ne düşünüyorsunuz?
İlk yorum sizdenBu habere sizin de bir sözünüz var. Görüşünüzü paylaşın, konuşmaya katılın.