Zeray İnşaatı Kocaeli’de hemen herkes biliyor. Geçmişte ne iş yapıyorlardı, birden nasıl büyüdüler, kimleri nasıl mağdur ettiler, neredeyse batacak durumdayken kendilerini kurtarabilmek için neler yaptılar… Bunları anlatmama gerek yok. Geçtiğimiz yıl bütün yerel basın ile bir reklam anlaşması yaptılar. Aylarca anlaşma yapmadım. Zeray’ın satış pazarlamacısı sonunda kıramayacağım ortak bir dostumu araya soktu, yok denecek bir miktarla anlaşmayı “hatır için” imzaladım. Aradan aylar geçti. Zeray borsaya açılmaya karar verdi. Halka arz olacaktı. İzahnamesi yayınlandı. Şoke oldum. Zeray, halka arz ile satacağı hisselerden gelecek paraların yüzde 65 ile 75’ine kadarı ile taşeronlara olan hak ediş ödemelerini yapacaktı. Yüzde 10’una kadarı ile finansal borç ödeyecekti. Yüzde 5’ine kadarı ile işletme sermayesi ihtiyaçlarını karşılayacaktı, yani maaş ödeyecekti, ofis giderlerini halledecekti. Geriye yatırım için yüzde 10 kalıyor. Ancak en iyi ihtimaller göz önüne alındığında, hiç borç ödenmez, hiç işletme sermayesi ihtiyacı karşılanmaz ve taşeron ödemeleri minimumda tutulursa halka arzdan gelecek paranın yüzde 20’si ile yeni proje geliştireceklerdi. * Çok basit anlatayım. Halka arz olan şirket size aslında der ki, “Gelin ortak olalım. Daha da büyüyelim. Hem biz kazanalım, hem siz kazanın.” Peki Zeray ne diyordu; “Gelin ortak olalım. Borçlarım var, onları ödeyelim.” Şirket halka arz olmasaydı ne olacaktı, bu borçlar nasıl ödenecekti? İzahnamede bu konuyla ilgili bir bilgi yok. * İzahnameyi okuduktan sonra birkaç gazeteci arkadaşla, “hem İstanbul’u da gezeriz” diyerek Zeray’ın “halka arz şovu”na gittik. Kocaeli’nin yakından tanıdığı bir FETÖ itirafçısına kadar geniş portföyde katılım vardı. Toplantıdan sonra Zeray’a yakın isimler bütün gazetecileri arayarak halka arzla ilgili “güzel haberler ve yazılar” istediklerini belirttiler. Şeytan dürttü. Ofise döndüğümde Zeray’la imzaladığımız sözleşmeyi açtım, okudum. Olumsuz haber yapamayacağımız, Zeray’ı olumsuz haberlere karşı koruyup kollayacağımız filan yazıyor sözleşmede. Beni arayıp, “Güzel haber ve yazı” talep edenlere hiçbir şey yazamayacağımı ifade ettim. Bu durum o kadar içime oturdu ki anlatamam. Ortada büyük bir yanlışlık var, insanları uyarmak istiyorum, durumu anlatmak istiyorum ancak anlatamıyorum. Yok paraya “hatır için” imzalanan bir sözleşme elimi kolumu bağlıyor… Çaresiz beklemeye başladım. 31 Aralık’ta sözleşme sona erdi. Zeray’la ilgili şüphelerimi haberleştirdim. Ardından çorap söküğü gibi bilgi gelmeye başladı. Zeray mağdurları tek tek irtibat kurdular. Yaşadıklarını anlatmaya başladılar. * Avukat dostlarım aradı. Kocaeli Adliyesi’nde ticaret mahkemesinde Zeray’la ilgili yüzlerce dava dosyası olduğunu anlattı. Vakıf binasının kaçak otoparkından tutun da Zerayların lüks Rolls Royce’una kadar pek çok bilgi geldi. Ancak barajdan boşalırcasına her gelen haberi yazmadım. İnce eleyip sık dokudum Önceliğim vatandaşı en çok ilgilendiren kısımlardı. Zeray mağdurlarının adliye kapılarında süründüğünü yazdım. Bu haberim sonrasında pek çok mağdur ulaşarak adli süreç başlatmaya karar verdiklerini söyledi. Davalara yenileri eklendi. KAP’a bildirilen değerleme raporlarında bulunan proje ilerleme oranlarını fark ettim. Eylül 2025’te teslim edilmesi gereken projenin yüzde 20 ilerleme seviyesinde olduğunu, kimi projelerde banka ipoteklerinin bulunduğunu fark ettim. Bunları haberleştirdim. Zeray’ın sosyal medyada süren reklam kampanyalarına güvenip konut almaya karar verenler daha sonra benim haberlerimi görüp vazgeçtiklerini ifade ettiler. Yüzlerce mağdurun arasına yenilerinin katılmasının önüne geçmiş oldum. Bunlar benim için kamu görevi idi. Vatandaşın hakkı önceliğim. * Hafta sonu telefonum çaldı. Zeray Harmony City projesinden Eylül 2025’te teslim edilecek daire alan ve mağdur olan vatandaşlardan biri aradı. Cumartesi günü Harmony City Satış Ofisi’nde toplantı yaptıklarını söyledi. Toplantıya Zeray Ceosu Furkan Bozan ve Zeray GYO Yönetim Kurulu Başkanı Zekeriya Zeray’ın da katılığını anlattı. Toplantıda konuşulanları cümle cümle iletti. Daha sonra Zeray Harmony City mağduru başka bir tanıdığım ile irtibat kurdum. O da toplantıya gitmişti. Anlatılanların tamamını teyit etti. Ardından konuyu haberleştirdim. Haberi burada… Zekeriya Zeray mağdurlarına kabadayılık taslıyor. Gerçek kabadayının kendisi olduğunu söylüyor. Bundan böyle mağdurların satış ofislerine giderek daire teslimiyle ilgili çalışanlarını rahatsız etmemesini emrediyor. Ardından ekliyor, “Basına konuşmayacaksınız. Whatsapp gruplarınızı kapatacaksınız.” Haber bugün itibariyle hem Bağımsız Kocaeli’nin internet sitesinde hem sosyal medya hesaplarımızda 100.000’den fazla kimseye ulaştı. Onlarca yorum aldı. Dün akşamüzeri Zeray Harmony City mağdurları grubunda “haberi kim sızdırdı” tartışması yaşandı. Baskılar sonrasında grup kapatıldı. * Her akşam olduğu gibi 6’da ofisimden çıktım. Evimde yemeğimi yedim, dostlarla sohbet etmek için müdavimi olduğum mekana gittim. 23.00 sularında eve döndüm. 15-20 dakika Arzu hanımla ve Devrim Ekim’le sohbet ettim. Ardından yattım. Yarım saat sonra telefonum çaldı. Tanımadığım, bilmediğim bir numara arıyordu. Uyur uyanık telefonu açtım. Karşı tarafta erkek sesli bir şahıs “Zeray İnşaat ile ilgili bir haber yapmışsın bu haberi sana kim verdi?” dedi. Kiminle görüştüğümü sordum. “Benim kim olduğumu ne yapacaksın sana bir soru soruyorum cevap ver” dedi. Israrla kim olduğunu sordum, yoksa konuşmayacağını söyledim. “Ben Okan Zeray” dedi. Tekrardan haberi kimden aldığımı sordu. Mağdurların yaşadıkları durumu ilettiğini söyledim. “Bunun kaydı sen de var mı” dedi. “Kaydı bana gönder” diye talimat verdi. Daha fazla detay veremeyeceğimi, gerekirse mahkemeye başvurabileceklerini söyledim. “Ben toplantıda ne söylenmişse onu yazdım” dedim. O da bana Zekeriya Zeray’ı kastederek “Bunları söylediyse söyledi, sana ne oluyor? Senin ne kaşıntın var” diye çıkıştı. “Benim bir kaşıntım yok. Ben sadece haber yapıyorum” dedim. “Yapmayacaksın” dedi. “Yaparsam ne olur” dedim. “Yapmaya devam edersen göreceksin” dedi, Bunun üzerine telefonu kapattım. 3 dakika sonra tekrar aradı. “Hayırdır dayı, sen benim suratıma neden telefonu kapatıyorsun” dedi. “Sana 2 saat mühlet veriyorum. O haberi kaldıracaksın” dedi. Hatırlamadığım şekilde küfür ederek bağırmaya başladı. Telefonu kapattım. Gecenin saat 12’sinde evden çıktım. Saraybahçe Polis Merkezi’ne giderek şikayetçi oldum. * Karakoldayken sosyal medya hesaplarım üzerinden yaşadıklarımı kısaca anlattım. Sosyal medyadaki paylaşımımda Okan Zeray’ın adını ve Whatsapp üzerinden yaptığı aramaya ait ekran kaydını da paylaştım. Başıma bir şey gelirse sorumlusunun Zekeriya Zeray ve akrabaları olduğunu ifade ettim. 2 dakika geçmeden Zekeriya Zeray’ın oğlu İrfan Zeray mesaj attı. “Saçmalamaya başladım. Bu yaptıkların suç biliyorsun deme” yazdı. Anladım ki Bağımsız Kocaeli’deki haber Zerayları çok rahatsız etmiş. Çoluk çocuk, yeğenler bütün aile toplanmış benim haberleri okuyorlar, sosyal medyadaki paylaşımlarımı takip ediyorlar. Hepsi bir arada, hepsi birbirinden haberdar. Karşımda organize bir kötülük var. Korkmuyorum. Sadece sinirliyim. Gecenin 12’sinde eşimin, çocuğumun yanında beni telefonla arayarak tehdit edecek kadar şuurunu kaybetmiş bu “kabadayılar” kimden güç alıyorlar bilmiyorum. Karakola giderek suç duyurusunda bulundum. Ancak o anda bu saate kadar olayla ilgili herhangi bir gelişme var mı haberdar edilmiş değilim. Bana verilen 2 saatlik mühlet doldu. Tahmin edeceğiniz üzere haberi kaldırmadım. Çünkü her kelimesi doğru ve kamuoyunun yararına. Çünkü Zeray reklam kampanyaları ile vatandaşı davet ediyor, vatandaş Zeray’ın ne olduğunu, kim olduğunu bilmiyor. Ortada bir yanlış varsa anlatmak, halkı bilgilendirmek gazetecinin asli görevi. Ben bu görevi elimden geldiğince yerine getirmeye çalışıyorum. * Bu yazıyı sabah ilk iş yazmayı planladım. Ancak sağ olsun dostlar sabahın ilk ışıklarından itibaren aramaya başladılar. Öğlene kadar telefonla konuşmadığım tek an cemiyet başkanımız Şahin Oktay’ın gazeteye ziyarete geldiği andı. O 15 dakikada 27 cevapsız arama vardı. Yazıya başlarken telefonumu kapatmak zorunda kaldım. Çok duygulandım. Böylesi dönemlerde insanın yalnız olmadığını bilmesi çok önemli imiş, tekrar anladım. Dün geceden bu yana saatlerce telefonla arayan, mesaj gönderen, evime gelmek isteyen, ileri giderek işyerimde nöbet tutmak isteyen bütün dostlara teşekkür ederim. Keşke devletimiz de sizin kadar düşünceli olsaydı da en azından bugün için “Yahu koskoca sülale gazeteciyi tehdit ediyor, 2 saat mühlet veriyor. Gazeteciye bir şey yapabilirler” diyerek gazetenin önüne bir ekip yönlendirseydi… Beni bilen bilir. Ben kendimi korurum. Ancak gazetedeki çalışan arkadaşlarım ben dışarı çıktığımda zarar görebilir diyerek bu hafta için evden çalışmalarını istedim. * Bu süreç biraz da turnosol kağıdı görevi görüyor. Kimi dostlar sözümü bir biliyor, “Uğur Enç tehdit edildi” diyor. Kimi dostlar söz konusu tehdidi “iddia” olarak kerhen görünmeyecek yerlerde haberleştirip geçiştiriyor. Üzülmüyor, ders çıkarıyorum. * Biraz dertlendim, daldan dala atladım kusura bakmayın. Büyük bir sinir ve kızgınlık barındırırken bünyemde bütün sakinliğimle yazmaya çabalarken sizi sıkmış olabilirim. Sözün sonunda dostlar… 17-18 yıllık meslek hayatımda çok tehdit edildim. Son aylarda bu tehditlerin sayısı arttı. Ancak sadece 2. defa şikayetçi oldum. Yıllar yıllar önce aracımın plakasına, her akşam gittiğim kafeye kadar bütün detayları vererek atılan tehdit mailleri sonrasında hem şikayetçi olmuş hem de koruma başvurusunda bulunmuştum. O tehditleri edenler bulunamadı. Bana koruma sağlanmadı. Dün akşamki tehdit sonrasında da devletimizin korumasını hissedebildiğimi söyleyemem. Yıllar sonraki tehdit olayında şimdi emekli olan bir emniyet amiri ağabeyim “kendi kendini koruyacaksın” demişti. Ona göre tedbirimi almıştım. Bugün de benzer durumdayım. Kendi tedbirimi kendim aldım. Tedbir benden tevekkül Allah’tan. Ben halk için yazmaktan bir adım geri durmayacağım. Doğru bildiğimden caymayacağım. Gelen topla tüfekle gelsin. Hodri meydan!
Tehdit ve Zeray İnşaat!

Siz ne düşünüyorsunuz?
İlk yorum sizdenBu habere sizin de bir sözünüz var. Görüşünüzü paylaşın, konuşmaya katılın.